Italia

	Republica Italiana; Repubblica Italiana
(En detalle)	(En detalle)
	Lema nacional: Libertà, Uguaglianza, Umanità; (Italiano: «Libertat, igualdat, umanidat»)
	Himno nacional: La Canzone degli Italiani
	Situación d'Italia
Capital; • Población	Roma; 2.761.632 (2022 est.)
Mayor ciudat	Roma
Idiomas oficials	Italiano1
Forma de gubierno President; Primer ministro	Republica parlamentaria ; Sergio Mattarella; Giorgia Meloni
Unificación	; 17 de marzo de 1861
Superficie; • Total ; • % augua ; Mugas	Posición 69º; 301.338 km² ; 2,4% ; 1.932,2 km
Población; • Total; • Densidat	Posición 22º; 58.983.122 (2022); 196,65 hab/km²
PIB (PPA); • Total (2020); • PIB per capita	Posición 10º; EUR€1.651.594,9 millons; EUR€ 29.616,92
Moneda	Euro (€ EUR)2
Chentilicio	Italiano/a
Zona horaria ; • en Verano	UTC+1 ; UTC+2
Dominio d'Internet	.it
Codigo telefonico	+39
Prefixo radiofonico	IAA-IZZ
Codigo ISO	380 / ITA / IT
	Miembro de: UE, OTAN, ONU, OCDE, OSCE
	1 O francés ye cooficial en a Val d'Aosta, y l'alemán en Tirol Sud.; 2 Antis de 1999, la lira italiana.

A Republica Italiana u Italia ye un estau d'o sud d'Europa, que fa parte d'a Unión Europea (UE), d'a OTAN y d'atras organizacions internacionals. O suyo territorio ye prencipalment una peninsula (a peninsula italica) y dos grans islas en a mar Mediterrania: Sicilia y Cerdenya, amás d'atras cualques islas y archipelagos mas chicoz. Por o norte ye rodiada por a cordelera d'os Alpes, por a on muga con Francia, Suiza, Austria y Eslovenia. Os estaus independients de Sant Marino y Ciudat d'o Vaticano son enclaus dentro d'o territorio italiano, mientres que Campione d'Italia ye un enclau italiano adintro de Suiza.

En l'actualidat Italia ye una republica democratica y un país desarrollau con o seteno Producto interior bruto mas alto d'o mundo y o 17^eno índex de desarrollo humano mas alto. Ye miembro fundador d'a Unión Europea, y tamién ye miembro d'o Grupo d'os ueito y d'o Consello de Seguridat d'as Nacions Unitas.

Toponimia

L'orichen d'a parola "Italia", d'o latín Ītalia no ye prou platero. Seguntes as teorias mas estendilladas, o termin estió un amprén d'o griego antigo y iste de l'oscán Viteliú, que significa "tierra d'os bueis" (a parola aragonesa "vetiello" se remonta a lo latín vitelu). O toponimo sería en honor a lo dios d'o bestiar, Marte.^[3] O buei yera o simbolo d'as tribus que viviban a lo sud d'a peninsula y a sobén yera representau banyando lo lupo romano como simbolo prevocador d'a Italia libre mientres as guerras samnitas.

O nombre "Italia" se referiba a una rechión d'o territorio que en l'actualidat ye lo sud d'Italia. D'alcuerdo con Antíoco de Siracusa, orichinalment nomás se referiba que a la porción d'o sud d'o Bruttium (l'actual Calabria), pero por ixas envueltas o termin ya yera sinonimo d'Enotrios y incluiba a la mayor parti de Lucania. Os griegos prencipioron a fer servir o termin ta referir-se a una rechión muito mas ampla, pero no sería que dica los tiempos d'as conquiestas romanas cuan o termin se cheneralizó ta incluyir-ie toda la peninsula.^[4]

Cheografía fisica

Ta mas detalles, veyer l'articlo Cheografía d'Italiaveyer os articlos [[{{{2}}}]] y [[{{{3}}}]]veyer os articlos [[{{{4}}}]], [[{{{5}}}]] y [[{{{6}}}]]veyer os articlos [[{{{7}}}]], [[{{{8}}}]], [[{{{9}}}]] y [[{{{10}}}]].

Italia ye formada por una gran peninsula que s'estendilla de norte enta sud por a mar Mediterrania, a peninsula italica, y chunto a las suyas dos prencipals islas, Sicilia y Cerdenya, creya masas acuaticas importants, como a mar Hadriana a lo nord-este y a mar Chonica a lo sud-este. Muga a lo norte con Francia, Suiza, Austria, y Eslovenia. A sierra d'os Apenins forma la columna vertebral d'a peninsula, dende lo nord-ueste dica on s'une con os Alpes, cadena montanyosa que forma un arco que zarra a Italia dende lo norte. Astí se i troba tamién una gran plana aluvial, a plana po-veneciana, desauguada por o río Po y os suyos diversos afluents provenients d'os Alpes, Apenins y Dolomitas.

Bi ha cuantos volcans activos en Italia. L'Etna ye lo volcán activo mas gran d'Europa. O punto mas alto d'Italia no ye pas o Mont Blanc, como gosa pensar-se, ya que ista tuca ye de raso en o canto francés d'o macizo. O suyo punto mas alto ye lo mont Blanc de Cormayeur a 4.748 m d'altaria, que se troba situau en o mesmo macizo d'o mont Blanc, en a capecera d'a Val d'Aosta (en francés Aoste). Manimenos Italia s'asocia mas facilment con os dos volcans mas famosos: l'actualment inactivo Vesuvio que ye amán de Nápols y o muit activo Etna, localizau en a isla de Sicilia.

Clima

A resultas d'a longaria d'a peninsula y a l'interior, que en a suya mayoría ye montanyoso, lo clima d'Italia ye muit diverso. En a mayoría d'as rechions de l'interior, norte y centro d'o país, o clima vareya de subtropical humido enta continental y oceanico humido. En particular, o clima d'a rechión cheografica d'a val d'o Po ye sobretot continental, con hibiernos duros y veranos calurosos.

As arias costeras de Liguria, Toscana y a mayor parti d'o sud por un regular s'achustan a l'estereotipo d'o clima mediterranio. As condicions en a costa son diferents a las de l'interior, particularment mientres os meses d'hibierno, cuan as altituz mas altas tienden a estar fredas, humidas y, a ormino, con nevazos. As rechions costeras tienen hibiernos suaus y veranos calidos y por un regular ixutos, encara que las vals d'as tierras baixas pueden estar pro calurosas en verano. As temperaturas meyas d'hibierno vareyan de 0 °C en os Alpes a 12 °C en Sicilia, per lo que as temperaturas meyas de verano oscilan entre 20 °C y mas de 25 °C . Os hibiernos pueden variar amplament en tot o país, con periodos alongaus de fredo, boira y nieu en o norte y condicions mas suaus y soleyadas en o sud. Os veranos pueden estar calurosos y humidos en tot o país, particularment en o sud, mientres que as arias d'o norte y o centro pueden experimentar fuertes tronadas electricas ocasionals dende la primavera dica l'agüerro.

Historia

Ta mas detalles, veyer l'articlo Historia d'Italiaveyer os articlos [[{{{2}}}]] y [[{{{3}}}]]veyer os articlos [[{{{4}}}]], [[{{{5}}}]] y [[{{{6}}}]]veyer os articlos [[{{{7}}}]], [[{{{8}}}]], [[{{{9}}}]] y [[{{{10}}}]].

Organización administrativa

Articlos prencipals: Rechions d'Italia y Provincias d'Italia.

Italia se divide en diferents rechions, que d'alcuerdo a la constitución italiana de 1948 tienen autonomia local, tenindo a constitución o papel de reconoixer, protecher y promover l'autonomía local, asegurar que os servicios d'o estau sían descentralizaus, y adaptar os prencipios y as leis establindo l'autonomía y descentralización. Manimenos cinco d'istas rechions (Val d'Aosta, Friuli-Venecia Chulia, Sicilia, Cerdenya y Trentino-Alto Adigio) tienen un estatus autonomico especial debiu a la suya naturaleza cheografica, cultural u social y a la presencia de minorías etnicas. As atras rechions (Lombardía, Liguria, Veneto, Piemont, Calabria, Toscana, Abruzos, Basilicata, Campania, Emilia-Romanya, Lazio, Marcas, Molise, Pulla y Umbría) tienen un estatuto común d'administración. Fuoron establidas finalment como rechions mientres os anyos 1970.

Cada rechión eslíe un consello y una Giunta Regionale (Chunta Rechional) encabezada por un president esleyio por sufrachio dreito. A Chunta ye responsable debant d'o consello y ha de tener o voto de confianza d'o consello. A reforma constitucional de 2001 enampló las competencias d'as rechions, en especial respective a los poders lechislativos; a mayoría d'os controls d'o estau fuoron abolius.

As rechions se subdividen en 109 provincias y istas a la vegada en 8.101 comunas u municipios.

	Rechión	Capital	Superficie	Población
1	Abruzos	L'Aquila	10.794 km²	1.305.000
2	Basilicata	Potencia	9.992 km²	594.000
3	Calabria	Catanzaro	15.080 km²	2.004.000
4	Campania	Nápols	13.595 km²	5.790.000
5	Emilia-Romanya	Bolonya	22.124 km²	4.187.000
6	Friuli-Venecia Chulia *	Trieste	7.855 km²	1.208.000
7	Lazio	Roma	17.207 km²	5.304.000
8	Liguria	Chenova	5.421 km²	1.610.000
9	Lombardía	Milán	23.861 km²	9.375.000
10	Marcas	Ancona	9.694 km²	1.528.000
11	Molise	Campobasso	4,438 km²	320.000
12	Piemont	Torino	25.399 km²	4.341.000
13	Pulla	Bari	19.362 km²	4.071.000
14	Cerdenya*	Càller	24.090 km²	1.655.000
15	Val d'Aosta*	Aosta	3.263 km²	123.000
16	Toscana	Florencia	22,997 km²	3,619,000
17	Trentino-Alto Adigio*	Trento	13,607 km²	985,000
18	Umbría	Perusa	8,456 km²	867,000
19	Sicilia*	Palermo	25,708 km²	5,017,000
20	Veneto	Venecia	18,391 km²	4,738,000

*Rechions autonomas

Cheografía humana y sociedat

Demografía

Ta mas detalles, veyer l'articlo Demografía d'Italiaveyer os articlos [[{{{2}}}]] y [[{{{3}}}]]veyer os articlos [[{{{4}}}]], [[{{{5}}}]] y [[{{{6}}}]]veyer os articlos [[{{{7}}}]], [[{{{8}}}]], [[{{{9}}}]] y [[{{{10}}}]].

Os zaguers datos d'o Instituto Nacional d'Estatistica d'Italia (ISTAT) estimoron una población total d'o país de 59.131.287 habitants en aviento de 2006,^[5] con un incremento d'o 3% dende 2001. A población italiana ye la cuatrena mas gran d'a Unión Europea (dimpués d'Alemanya, Francia y o Reino Uniu) y a 22^ena mas gran d'o mundo. O creiximiento poblacional se debe prencipalment a la immigración y a l'incremento en a esperanza de vida, que s'ha estimau en 79,81 anyos.^[6] Atamas d'o creximiento poblacional, Italia ye s'aviella a escape. Con una taxa de fecundidat d'1,35 ninons por muller,^[7] a man d'un de cada cinco italianos ye chubilato.

Italia tien una d'as densidaz de población mas altas d'Europa, con 1.986 personas por kilometro cuadrau. A densidat ye mayor en a rechión d'o nord-ueste; de feito, dos d'as vint rechions (Lombardía y Piemont) sumadas agrupan o 25% d'a población total de l'estau, d'os cuals 7,4 millons viven en a rechión metropolitana de Milán, l'aria metropolitana mas poblada. L'alfabetismo plega dica lo 98%, y a educación ye obligatoria ta toz entre los 6 y los 18 anyos d'edat. Alto u baixo dos terceras partis d'a población vive en arias urbanas, una cifra menor a la d'atros estaus d'Europa Occidental.

Luengas

Ta mas detalles, veyer l'articlo Luengas d'Italiaveyer os articlos [[{{{2}}}]] y [[{{{3}}}]]veyer os articlos [[{{{4}}}]], [[{{{5}}}]] y [[{{{6}}}]]veyer os articlos [[{{{7}}}]], [[{{{8}}}]], [[{{{9}}}]] y [[{{{10}}}]].

A luenga oficial d'Italia ye l'italiano, una estandardización d'o toscano, una luenga descendient d'o latín. Antis d'a reunificación d'Italia en l'anyo 1861 ista luenga existiba nomás que como luenga literaria, parlada por menos d'o 3% d'a población. Numerosas luengas se parlaban en a peninsula, la mayoría luengas romances que s'heban desembolicau en cadaguna d'as rechions y reinos, debiu a la fragmentación politica d'a peninsula. Muitas d'istas luengas han sobreviviu, a sobén ditas impropiament dialetti (dialectos).

Massimo d'Azeglio, un d'os ministros de Cavour, declaró, dimpués d'a unifificación italiana, que ya que s'heba creyau Italia, nomás caleba que creyar italianos. Debiu a lo gran numero de luengas que se parlaban en a peninsula, s'establió que l'italiano "correcto" u "estándard" sería basau en o dialecto florentín d'a Toscana (ya que estió la primera rechión en producir autors importants como Dante Alighieri). S'establió un sistema educativo que redució la variación d'as luengas con o paso d'o tiempo. Sería en os anyos 1960 cuan o creiximiento economico y la televisión permitioron a universalización de l'italiano.

Os grupos minoritarios son chicoz, estando lo mayor d'istos os de parla alemana en o sud d'o Tirol, en a provincia autonoma de Bozen (seguntes o censo de 1991, a población se troba composada por 287.503 personas de parla alemana (tiroleses etnicos) y nomás que 116.914 de parla italiana) y os eslovenos arredol de Trieste. Atros grupos minoritarios con idiomas parcialment oficials incluyen a minoría de parla francesa en a rechión d'a Val d'Aosta; os sardos, o catalán, o friulán y lo ladino en as montanyas Dolomitas, estando toz idiomas romances.

Relichión

O catolicismo romano ye a relichión mas gran d'o estau italiano. Encara que ya no en ye la relichión oficial, encara tien un papel important en os afers politicos nacionals, en parti debiu a la localización d'a Santa Seu adintro d'a ciudat de Roma, a capital italiana. Un 87,8% d'os italianos s'identifican como catolicos, encara que nomás que un 37% ye practicant u miembro activo.^[8]

Atros grupos cristianos en Italia son os cristianos ortodoxos orientals y os cristianos ortodoxos griegos. Os grupos protestants mas numerosos son os pentecostals y evanchelistas que agrupan 500.000 personas. Os Testigos de Cheová s'han estimau en 235.685 personas.^[9] Como resultau d'as recients onadas d'immigración procedents d'atras rechions d'o mundo, bi ha cuasi 800.000 musulmans^[10]

Gastronomía

Ta mas detalles, veyer l'articlo Gastronomía d'Italiaveyer os articlos [[{{{2}}}]] y [[{{{3}}}]]veyer os articlos [[{{{4}}}]], [[{{{5}}}]] y [[{{{6}}}]]veyer os articlos [[{{{7}}}]], [[{{{8}}}]], [[{{{9}}}]] y [[{{{10}}}]].

A cocina italiana s'ha desarrollau a traviés de sieglos de cambios socials y politicos, con radices que se remontan a sieglo IV aC. A cocina italiana en ella mesma tien fuertes influxos, procedents d'a cocina etrusca, a griega antiga, a romana antiga, a bizantina y a chueva. Se producioron cambios significativos con o descubrimiento d'o Nuevo Mundo con a introducción de productos como trunfas, tomates, pimientos morrons y panizo, que agora son fundamentals en a cocina pero que no s'introducioron en cantidat que dica lo sieglo XVIII. A cocina italiana se destaca per a suya diversidat rechional y abundancia de diferencias en o gusto y ye conoixida per estar una d'as mas populars d'o mundo, exercendo un fuerte influxo en l'estranchero.

A dieta mediterrania constituye la base d'a cocina italiana, rica en pastas, peix, fruitas y verduras y caracterizada per a suya extrema sencillez y variedat, con muitos platos que tienen nomás que de cuatro a ueito ingredients.^[11] Os guisanders italianos se basan sobretot en a calidat d'os ingredients y no en una preparación elaborada.^[12] Os platos y recetas son a ormino derivaus d'a tradición local y familiar en cuenta de creyaus per chefs, per lo que muitas recetas son ideyals pa cocinar en casa, estando ista una d'as prencipals razons dezaga d'a creixent popularidat mundial d'a cocina italiana, dende America dica Asia. Os ingredients y platos vareyan muito seguntes a rechión.

A cocina italiana se basa en gran medida en productos tradicionals; o país tien un gran numero d'especialidaz tradicionals protechidas per a legislación de l'Unión Europea. Lo queso, os embutius y lo vin son fundamentals en a cocina italiana, con muitas declinacions rechionals y etiquetas de Denominación d'Orichen Protechida u Indicación Cheografica Protechida, y de conchunta con o café (especialment l'exprés) forman parti d'a cultura gastronomica italiana. Os postres tienen una larga tradición de fusionar sabors locals como fruitas citricas, pistacho y almendras con quesos dulces como mascarpone y ricotta u sabors exoticos como cacau, vadenilla y canela. O gelato, tiramisú y cassata se troban entre los eixemplos mas famosos de postres, pastels y pastelería italianos.^[13]

Esporte

L'esporte mes popular y practicau ye o fútbol, que ye conoixiu como calcio; a competición futbolistica mas important d'Italia ye la Serie A. O basketbol tamién ye un esporte muit practicau y la suya competición mas important ye la Lega Basket Serie A, que ye la mas alta d'as categorías de basketbol d'Italia, etando por debaixo la LegADue.

Italia en os Chuegos Olimpicos

Italia en os Chuegos Olimpicos.
Categoría principal: Categoría:Italia en os Chuegos Olimpicos.

Italia en os Chuegos Olimpicos ye representada per o Comité Olimpico Nacional Italiano, creyau en l'anyo 1914 y miembro d'o Comité Olimpico Internacional dende ixe mesmo anyo. Participó por primera vegada en os d' Atenas 1896 y no participó de forma oficial en os de 1904, pero dende alavez participa de forma ininterrumpida dica l'actualidat (2025).

Turismo

Italia ye universalment definida como un d'os destins turisticos mas polius, fascinants y ricos en historia y naturaleza pa visitar absolutament, pa toz os estranchers. Qui son de vacanzas en Italia no pueden privar de sentir-se cautivaus per as marabillosas costas,^[14] per os chiquez y encantadors lugars medievals, per os paisaches pinturescos cautivaus con vinyals y oliveras, y per os impresionants y sorprendents espectaclos d'as suyas montanyas. Cada rechión alza tresoros naturals, historicos y culturals d'incalculable valor.

Italia ye una d'as destinacions turisticas mas apreciadas d'o mundo, gracias a la combinación d'arte, historia, paisaches naturals y cultura gastronomica.

Laco de Como

O laco de Como ye una d'as principals destinacions turisticas de luxo, estando famoso por os suyos paisaches pinturescos, os suyos lugars caracteristicos y as suyas villas historicas. Entre las localidaz mas conoixidas, que inspiroron a Leonardo da Vinci, se troban Lierna, un d'os lugars mas exclusivos d'o laco de Como, conoixiu por as suyas villas historicas y rotas panoramicas, Lecco, famoso por a suya ubicación a piez d'as montanyas, y Varenna, un lugar medieval con acceso a rotas naturalisticas arredol d'o lago.

Lazio

Roma, a capital d'Italia, ye famosa por os suyos molimentos historicos, como lo Coloseu, lo Panteón y la Ciudat d'o Vaticano. A ciudat ye un centro cultural, relichioso y turistico d'importancia global.

Liguria

Portofino ye un d'os lugars mas exclusivos d'a clamada "Riviera Ligure", conoixiu por o suyo puerto turistico, as suyas casas coloridas a lo canto d'a mar y as suyas boutiques de luxo. A localidat atraye turistas internacionals y celebridaz.

Lombardia

Milán ye la capital economica, d'a moda y d'o disenyo italianos, famosa por o Duomo de Milán, a Galería Vittorio Emanuele II y lo Teatro alla Scala. A ciudat atraye visitantes por compras, arte y eventos internacionals.

Veneto

Venecia ye famosa por as suyas canals, puents historicos, a basilica de Sant Marcos de Venecia y plazas iconicas. A ciudat ye un centro cultural y turistico d'importancia mundial, con muitos museus y eventos artisticos.

Referencias

↑ (es) La ultraderechista Giorgia Meloni jura como primera ministra de Italia en l'Heraldo de Aragón.
↑ (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).
↑ J.P. Mallory y D.Q. Adams: Encyclopedia of Indo-European Culture. Londrs: Fitzroy and Dearborn, 1997: p. 24.
↑ M. Guillotining: History of Earliest Italy, trans. M. Ryle y K. Soper, en Jerome Lectures, Seventeenth Series, p.50.
↑ (it) Statistiche Demografiche ISTAT.
↑ (en)CIA Factbook, Italy, People.
↑ (en) Italy's birth rate hits a high.
↑ (it) Italia, quasi l'88% si proclama cattolico, en o Corriere della Sera. 17 de chinero de 2006.
↑ (it) I Testimoni di Geovà, en Le Religioni in Italia.
↑ (en) Muslims in Europe: Country guide.
↑ (en) The Silver Spoon ISBN 88-7212-223-6, 1997.
↑ (en) Mario Batali: Simple Italian Food: Recipes from My Two Villages (1998), ISBN 0-609-60300-0.
↑ (en) Tiramisu claimed by Treviso, en telegraph.co.uk.
↑ (en) Costal beaches in Italy.

Veyer tamién

Vinclos externos

Se veigan as imáchens de Commons sobre Italia.
(en) 15 Most Beautiful Cities in Italy (as 15 ciudaz mas polidas d'Italia).

Estaus d'Europa

Abkhasia³ | Albania | Alemanya | Andorra | Armenia² | Austria | Azerbaichán¹ | Belarrusia | Belchica | Bosnia y Herzegovina | Bulgaria | Cazaquistán¹ | Croacia | Cheorchia¹ | Chipre² | Chipre d'o Norte^{2, 3} | Chequia | Dinamarca | Eslovaquia | Eslovenia | Espanya¹ | Estonia | Finlandia | Francia¹ | Grecia | Hongría | Islandia | Irlanda | Italia¹ | Kosovo³ | Letonia | Liechtenstein | Lituania | Luxemburgo | Macedonya d'o Norte | Malta | Moldavia | Mónegue | Montenegro | Noruega | Osetia d'o Sud³ | Países Baixos | Polonia | Portugal | Reino Uniu | Rumanía | Rusia¹ | San Marino | Serbia | Suecia | Suiza | Transnistria³ | Turquía¹ | Ucraína | Vaticano

¹ Parti d'o suyo territorio ye difuera d'Europa. ² Se troba en Asia, pero tien relacions historico-culturals con Europa. ³ Parcialment reconoixiu.

Datos: Q38
Multimedia: Italy / Q38

[1] (es) La ultraderechista Giorgia Meloni jura como primera ministra de Italia en l'Heraldo de Aragón.

[DACC-2] (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).

[3] J.P. Mallory y D.Q. Adams: Encyclopedia of Indo-European Culture. Londrs: Fitzroy and Dearborn, 1997: p. 24.

[4] M. Guillotining: History of Earliest Italy, trans. M. Ryle y K. Soper, en Jerome Lectures, Seventeenth Series, p.50.

[5] (it) Statistiche Demografiche ISTAT.

[6] (en)CIA Factbook, Italy, People.

[7] (en) Italy's birth rate hits a high.

[8] (it) Italia, quasi l'88% si proclama cattolico, en o Corriere della Sera. 17 de chinero de 2006.

[9] (it) I Testimoni di Geovà, en Le Religioni in Italia.

[10] (en) Muslims in Europe: Country guide.

[11] (en) The Silver Spoon ISBN 88-7212-223-6, 1997.

[12] (en) Mario Batali: Simple Italian Food: Recipes from My Two Villages (1998), ISBN 0-609-60300-0.

[13] (en) Tiramisu claimed by Treviso, en telegraph.co.uk.

[14] (en) Costal beaches in Italy.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]