Sant Chorche

De Biquipedia
Ir ta: navego, busca
Sant Chorche
Stgeorge-dragon.jpg

Sant Chorche amortando a lo dragón, seguntes un quadro de Gustave Moreau.

Información personal
Nombre Sant Chorche
Apodo: {{{apodo}}}
Naiximiento Entre 275 y 281 d.C.
Nicomedia, Bitinia
Muerte 303
Lod, Palestina
Información relichiosa
Festividat 23 d'abril
Venerato en Tota la cristiandat.
Simbolochía Cruz de Sant Chorche
Patronache Flag of Aragon.svg Aragón
Flag of Bulgaria.svg Bulgaria
Flag of Catalonia.svg Catalunya
Flag of Georgia.svg Cheorchia
Flag of England.svg Anglaterra
Flag of Lithuania.svg Lituania
Flag of Portugal.svg Portugal.
Cáceres
Reggio di Calabria
Chenova
Moscú
Orden de la Jarretera
Orden Teutonica
Orden de Calatrava
Sacro Orden Constantinián
Orden de Sant Chorche d'Alfama, entre atras.
agricultors, soldatos, arquers, prisioners, ferrers, artistas de circo, escultistas, montanyers, etc.
Centro de pelegrinache {{{puesto pelegrinache}}}
Ordens {{{orden}}}
Beatificación {{{beatificación}}}
Canonización
Qüestions {{{qüestions}}}

Sant Chorche u Chorche de Capadocia (Diospolis, Palestina, v. 270Nicomedia, Bitinia, 303) ye o patrón d'Aragón. Encara que a existencia de Sant Chorche no s'ha puesto contrimostrar, a tradición diz que estió un soldato román de Capadocia (en l'actual Turquía), mártir y dimpués santo cristián. Habría vivito entre 275/28023 d'abril de 303.

A suya festividat ye celebrata o 23 d'abril.

A suya popularidat en a Edat Meya ha feito que siga un d'os santos mas veneratos en as diferents creyencias cristianas y mesmo —en un fenomén de sincretismo— en o mundo musulmán.

Biografía[editar | editar código]

Sepoltura de Sant Chorche, en a ilesia de Sant Chorche de Lod (Israel)

D'a vida d'o santo no se'n tien garra dato historico, nomás referencias en a-saber-los libros, como son o Palimpsesto Acta Sanctorum (sieglo V), o Georgslied (sieglo IX) u os escritos de Iacopo da Varazze, bispe de Chenova (A Legenda Aurea u Leyenda dorada, sieglo XIII).[1]

A tradición catolica lo fa fillo de Cheroncio, un oficial román de Capadocia destinato a Diospolis, actual Lod (Israel). Astí, se casó con una choven local, dita Policronia, y tenioron un fillo; Georgios (en aragonés, Chorche).

En plegar a la mayoría d'edat, Chorche s'alista en o exercito román, seguindo os trangos de su pai. Quan teneba trenta anyos, le destinoron ta Nicomedia ta fer parti como tribún d'a guardia personal d'o emperador román Dioclecián.

En 303, o emperador ordena una persecución contra os cristians pero Chorche se niega a actuar. Interrogato, les comunica que ye cristián.

Dioclecián ordena a tortura d'o traidor; l'encadenan a una rueda d'espadas y posteriorment, le tallan o tozuelo. A tradición diz que a muller d'o emperador, Aleixandra, y Atanasi, un sacerdot pagano, se convertioron a o cristianismo en veyer o eixemplo de Chorche, pero poco dimpués fuoron martirizatos.

O cuerpo d'o martir Chorche fue trasladato enta Diospolis. Dencima d'a suya sepoltura, Constantín I i ferá edificar una ilesia en a suya honor seguindo os consellos d'Eusebio de Cesaria. En 494 fue santificato por o Papa Chelasio I.

Sant Chorche y Aragón[editar | editar código]

Sant Chorche y Chaime I d'Aragón en a Batalla d'o Puig
Bandera d'a provincia de Zaragoza. A cruz de Sant Chorche apareixe en as banderas d'as provincias d'Aragón y en o escudo d'Aragón.

En 1096, en Alcoraz, amán de Uesca, as tropas d'o rei Sancho Remíriz d'Aragón yeran asitiando a ciudat. Os musulmans que yeran en Uesca recibieron aduya de más tropas que i plegoron dende Zaragoza y consiguioron matar a lo rei, pero perdioron a batalla d'Alcoraz, seguntes a falordia, gracias a l'aparición de Sant Chorche. Más tardi o rei Pero I d'Aragón conquistó Uesca invocando l'aduya d'o santo.

Sobre tot dende o sieglo XIII surten numerosas falordias y aparicions en o reino. Asinas Chaime I lo Conqueridor cuenta que en a conquista de Valencia apareixió o santo:

[...] s'apareixió Sant Chorche con muitos caballers d'o paradiso, que aduyoron a vencer en a batalla, en a que no morió garra cristián.

Más tardi, o rei Chaime cuenta d'a conquista de Mallorca que:

[...] seguntes li contoron os Sarracins, istos veyoron dentrar primero a caballo a un caballero blanco con armas blancas

O patronache de Sant Chorche sobre os reis d'Aragón y sobre toda a Corona d'Aragón se reconoixe oficialment en o sieglo XV con la creyación d'una festividat. En 1461, as Cortz de Calatayú convocatas por Chuan II estableixen o siguient fuero:

E assimesmo ordenamos, que la fiesta del glorioso Martyr señor san Iorge, que caye a XXIII días de abril, sia en el dito Regno inviolablemente, e perpetua, guardada, observada e celebrada solemnement: assí como los días del Domingo e otras fiestas mandadas guardar. E todos los Prelados del dito Regno sian tenidos aquella mandar guardar e observar, jus aquellas penas mesmas que deven e son tenidos fazer observar e guardar los Domingos e otras fiestas

Un sieglo dimpués, en as Cortz de Monzón de 1564 se confirma o fuero establindo una pinyora de sixanta sueldos chaqueses ta qui no guarde a dita fiesta.

Dimpués de l'abolición d'os fueros, no ye dica o 10 d'abril de 1978, un día dimpués d'a constitución d'a Deputación Cheneral d'Aragón como institución preautonomica, quan os suyos consellers apreban, por unanimidat, declarar o 23 d'abril como Día d'Aragón. Finalment, a festividat de Sant Chorche como Día Nacional d'Aragón prene o ran de Lai o 16 d'abril de 1984, en que se declara a calendata d'o 23 d'abril festivo en tot Aragón.

Patronache[editar | editar código]

Sant Chorche ye o patrón de quantos territorios y nacions. Amás d'estar patrón d'Aragón, tamién en ye de Catalunya, Caceres, Portugal, Anglaterra u Chibuti. D'atra man ye tamién protector d'as ciudatz d'Alcoi, Chenova, Venecia, Ferrara, Nápols, Hannover, Amersfoort, Istanbul u Beirut entre atras.

Respective a las reliquias d'o santo, en trobamos en Alcoi, a on s'alzan dos falanches d'a man dreita d'o santo, Conques (en Francia) y Chenova, Venecia (San Giorgio Maggiore) y Roma (San Giorgio in Velabro). De Venecia, una chicota reliquia d'o crapacín fue cedita a la capiella d'o Palacio d'a Cheneralidat de Barcelona.

Referencias[editar | editar código]

  1. Sònia Casas Codinach. Qui era Sant Jordi. Sàpiens. Barcelona. núm. 55, mayo de 2007. p. 13 ISSN 1695-2014
Commons-logo.svg
Se veigan as imáchens de Commons sobre Sant Chorche.