Cofradía de Nuestra Señora de la Piedad y del Santo Sepulcro
![]() |
Iste articlo ye en proceso de cambio enta la ortografía oficial de Biquipedia (la Ortografía de l'aragonés de l'Academia Aragonesa d'a Luenga). Puez aduyar a completar este proceso revisando l'articlo, fendo-ie los cambios ortograficos necesarios y sacando dimpués ista plantilla. |
Cofradía de Nuestra Señora de la Piedad y del Santo Sepulcro | |
---|---|
![]() | |
![]() | |
Información cheneral | |
Establita | 1937 |
Seu | Ilesia de Santa Isabel de Portugal |
Cofadres | 1103 |
Pasos | 2 |
Instrumentos | Tambors y bombos |
Uniforme | Caperucho azul y tunica blanco vori |
Web | www.piedadzaragoza.com |
A Cofradía de Nuestra Señora de la Piedad y del Santo Sepulcro (en aragonés Cofadría d'a Nuestra Sinyora d'a Piedat y d'o Santo Sepulcre) ye una cofadría d'a Semana Santa zaragozana.
Historia
[editar | modificar o codigo]A cofadría naixió en 1937, estando a primera cofadría penitencial muderna de Zaragoza. Yera allora una filial d'a Chirmandat d'a Sangre de Cristo.
A primera procesión d'a cofadría sale o día 15 d'abril de 1938 de meya nueit. O día, ora y recorrito d'ista ha estato lo mesmo en toz os anyos d'existencia d'a cofadría: salita de Santa Isabel, baixata por as carreras Manifestación, Alfonso I, Coso, Plaza d'Espanya, Don Chaime y Plaza d'a Seu y plegata ta la ilesia de Sant Nicolau en a carrera d'o Santo Sepulcre.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/da/SEMANA_SANTA_DE_ZARAGOZA_Cofrad%C3%ADa_de_la_Piedad_2481.jpg/200px-SEMANA_SANTA_DE_ZARAGOZA_Cofrad%C3%ADa_de_la_Piedad_2481.jpg)
Un anyo dimpués, en 1939, se fa por primera vegata o Via Crucis por os barrios d'o Boterón y a Madalena. Dende iste anyo o barrio adoptó a la cofadría y, como a mayor parti d'a población d'istos barrios yera chitana, dende allora la cofadría d'a Piedat se conoixe popularment como "a cofadría d'os chitans".
En 1941 s'unió a la cofadría la Chirmandat de Tierra Santa y s'adhibió a lo suyo nombre "d'o Santo Sepulcre".
En 1965 se creya la sección de timbals, a primera de Zaragoza. En ixe mesmo anyo se pierde o privilechio que teneba la cofadría dende 1954 de sacar un preso d'a garchola en Semana Santa, no ye dica 1994 cuan torna a fer-se ista tradición.
A primera procesión en Martes Santo con o Cristo d'o Refuchio se fació en 1989.
Pasos
[editar | modificar o codigo]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/SEMANA_SANTA_DE_ZARAGOZA_Cofrad%C3%ADa_de_la_Piedad_2073.jpg/200px-SEMANA_SANTA_DE_ZARAGOZA_Cofrad%C3%ADa_de_la_Piedad_2073.jpg)
- Cristo d'a Piedat: Imachen d'o sieglo XVII, se creye que puet estar obra d'o escultor andaluz Juan de Mesa u de bel discíplo d'él. Se venera en a Capiella d'a Santa y Reyal Chirmandat d'a Nuestra Sinyora d'o Refuchio y Piedat de Zaragoza dende 1660. Representa a Cristo muerto y penchato en a Cruz con os tres claus.
- Virchen d'a Piedat: obra d'Antonio José Palao, escultor naixito de Yecla (Murcia) y que antigo director d'a Escuela d'Artes Politas de Zaragoza, y os suyo disciplo Manuel Albareda Cantavilla. Feita en 1871 y bendecita o 2 d'abril d'ixe anyo, Domingo de Ramos por o Cardenal Manuel García Gil, arcebispe de Zaragoza. Ye una imachen de María mirando ta o cielo con os suyos brazos ubiertos. Sobre o chenullo ezquierdo d'ella ye a capeza d'o suyo fillo Chesús muerto. Entazaga la Cruz con una leitera en os suyos brazos. O conchunto escultorico fue restaurato por os chirmans Albareda en 1939 y dimpués en 1961. Atra tercera restauración se fació en 1994.
Uniforme y emblema
[editar | modificar o codigo]L'habito ye d'inspiración andaluza, levan caperucho azul en a capeza y tunica de lana en blanco vori. Os ninos en cuentas de caperucho levan bonet.
O emblema ye a Cruz d'o Calvario con l'anagrama d'a Virchen en azul, tot sobre una cruz roya d'o Santo Sepulcre.
![]() | |
Calvario · Columna · Coronación · Crucifixión · Descendimiento · Despojado · Dolorosa · Ecce-Homo · Entrada · Esclavas · Eucaristía · Exaltación · Huerto · Humildad · Humillación · Llegada · Nazareno · Piedad · Prendimiento · Resucitado · Sangre de Cristo · Siete Palabras · Silencio · Verónica |