Torla

De Biquipedia
Ir ta: navego, busca
[[{{{4|Wikipedia:Articlos destacatos|...]]
LinkFA-star Aragon.svg
Torla
Localidat d'Aragón
Torla, Huesca, España, 2015-01-07, DD 03.JPG
A ilesia de Torla, con o puy d'o Mondarruego en dezaga.
Entidat
 • País
 • Provincia
 • Comarca
 • Municipio
Lugar
Flag of Aragon.svg Aragón
Flag of Huesca (province).svg Uesca
Sobrarbe
Torla-Ordesa
Altaria 1.032 m.
Distancia
 • 100 km
 • 44 km
 • 26 km

enta Uesca
enta L'Aínsa
enta Biescas
Codigo postal 22376
Chentilicio torles/a
Parroquial
 • Diocesi
 •Arciprestato

Chaca
Biescas
Ríos Río Ara

Bariedaz dialeutals de l'Aragonés Ista fuella ye escrita en alto sobrarbés.

Torla ye una localidat d'o municipio de Torla-Ordesa, municipio que dica noviembre de 2014 yera homonimo a ista localidat que ostenta a capitalidat d'o mesmo.

Cheografía[editar | editar código]

Torla ye una villa en l'alto d'a cuenca de l'Ara, a man d'a boca d'a Valle d'Ordesa. Se troba en a valle glacial d'o río Ara, dimpués d'a confluencia d'as valles de Buixaruelo (a más alta compleguera de l'Ara) y d'Ordesa (a valle de l'Arazas). Se crei que a luenga orichinal d'a chelera heba plegato t'Asín de Broto, con quasi 30 km de longaria.

Historia[editar | editar código]

O Sagrau Corazón en a portalada d'a Ilesia de Torla.

O suyo nombre s'atribui a una derivación d'a parola Torre, fendo referencia a la torre defensora que bi heba en o lugar ta esfender-lo debant d'as incursions de partis de Gascunya a traviés d'o Pireneu. Ixa torre estió debantada en tiempos d'o rei Chuan II d'Aragón, d'o siaglo quincén. A fortificación se piensa que fincaba en a lenera a on huei se troba a ilesia, por alto d'o tonel que atraviesa la carretera que enfila ta Ordesa. Os espiertos consideran que os orichens d'os primers poblamientos a Torla s'han de mirar antes d'a Edat Meya, podendo-se trobar mesmo en epoca tardorromana.

A historia de Torla, como nuclio más important d'a valle de Broto, ha estau de siempre marcata por a suya condición de localidat buegant. Amaneix citau como a camín de paixerías en o siaglo trecén, como a buega explicita (referenciau a tal en o 1443) u mientres os numbrosos conflictos que concaroron as poblacions d'a valle de Broto contra d'a vecina valle de Barecha, perteneixent d'o condato de Bigorra.

A ilesia de Torla ye debantada en l'alto d'as brozas d'o viello castiello d'a localidat.

En l'estiu d'o 1319, Torla sofrió una gran enrestida d'os vezins gascons dimpués d'a qual s'amillororon as suyas edificacions defensoras. Diz que d'ixa epoca ye la dita Cripta de Sant Chorche, huei chirata entre las ruinas d'o castiello. De razzias, saqueyos y enfrontinamientos en i habió mientres tot o siaglo quincén, encara que no heba d'estar dica o més grau de totz ells, en o 1512, quan os torleses habioron de demandar aduya ta debantar a mas gran parte d'o castiello y las esfensas que encara huei se pueden veyer-be por as suyas carreras. En ixe ataque, mientres os franceses se'n retiraban enta a suya tiarra, os torleses paroron a suya trampiella, con a que ganoron a fama de valor y posiblement tamién o titol de villa, y los enrestioron en o camín de L'escalar (debaixo de Buixaruelo, en a Collata de l'Acorriador) a on que matoron dos d'os capitans, y en capturoron dos d'as banderas que estioron en exhibición en a ilesia d'o lugar por a-saber-los tiempos. Os cuerpos d'os dos capitans estioren recullidos y enterrecaus en a ilesia de Sant Salvador a on que encara huei se troban.

As fortificazions se devantoron a lo largo d'o siaglo XVI, segurament entre os anyos 1525 y 1550. Anque Torla estió amurallata de tot, huei només se'n ha conservau parte d'o suyo castiello (actualment, o museu arqueolochico), a torre de Casa Mesonero a on que debió d'estar a dita Puerta de Francia y las trazas d'as torres y puertas en Casa Ballarín y Casa Ruba. Conservó dica 1925 l'atra torre de grans dimensions en o barrio de Santa Lucía que ya no existe.

O siaglo deciseteno sindembargo estió d'una gran esplendor ta la villa, una epoca en a la frachil pero duradera paz con Barecha, en unión con a fita de pelaires y lo comercio, rematoron por enriquir a os grans nombres d'a villa, y devantando las más beroyas d'as casas suyas que dica hue mos n'han plegato: Casa Viu, Casa Ruba, Casa Oliván, Casa Café, Casa Sastre, Casa Pintato, Casa Colosca, Casa Tapia. Son d'ixe siaglo de prosperidat as enamplacions d'a ilesia de Sant Salvador, conoixida dica o siaglo quincén como de Sant Pietro, que estió concluita ta 1679 y en a que se i metioron retablos, ornatos, un organo y sillería, totas ixas cosas que estioron, no obstante, perditas mientres o desastre d'a Guerra Civil.

Una chaminera troncoconica rehabilitata. Torla ye un eixemplo de lugar montanyés a on que la fusión de tot l'antigo y las nuevas cosas se fa més patent.

Tamién bi habió en a villa de Torla un monasterio propio, dito de Sant Basilio, que por a suya falta de riqueza, desapareixió absorbito y compradas as suyas pertenencias por Casa Lardiés, a quala se diz dende alavez y por a suya adquisición casa Fraile. D'ixe monasterio nomás s'ha conservau una viella imachen d'a virchen con o ninón.

No obstante, o decisieteno sieglo dixó paso ta tiempos prou mas dificils: con o XVIII emprenzipió la Guerra de Succesión a on que Torla prenió parte por o bando d'os Austrias y chunto con Broto s'aganoron a fama os suyos habitants d'esfensors furos d'os suyos fueros y privilechios mesmo dicha sitiar a borbonica ciudat de Chaca. Pero en octubre de 1706 un exercito baixo d'o mando d'o marqués de Saluzzo plegó a chusmeter o concello d'a valle y bombardeyó o castiello de Torla que cremó remanindo con a suya actual fisionomía. mientres a Guerra de Convención (1792-1795) y a Guerra d'a Independencia o castiello consta que no se podió emplegar, anque de luent s'emplegó ta acubillar companyías de l'exercito regular u guerrilleros, os quals no podioren fer cosa ta privar a dentrata d'os franceses en a villa y d'o suyo saqueyo lo 20 de setiembre de 1809. O zaguer reto que habioron de superar os torleses estió la nuastra Guerra Civil, que no nomás remató con parte d'a escasa población d'o municipio, sino que tamién en cremó buena parte d'a esplendor antiga d'a villa. A beroyura que tien hue s'ha aconseguiu con a posterior restauración.

Una gambadeta por as suyas carreras permite d'adintrar-se en o medievo. Cal destacar a ilesia de Sant Salvador y os suyos retablos recuperatos de lugars abandonatos d'a redolada, o castiello-museu arqueolochico con especial mención a las pinturas medievals d'a Cripta de Sant Chorche, a Plaza Mayor d'a villa d'o treceno siaglo, as casonas d'os siaglos XIII-XVIII y os suyos escudos infanzons, espantabruixas, inscripcions, finestras cheminadas, tot ye deleite ta os vesitants y os amants d'o buen arte. O municipio de Torla se compone tamién d'altros tres lugars: Fraixén, Viú de Linars y Linars de Broto.

Bergotés ye lo nombre d'a parla propia d'a Vall'i Broto. En a imachen, anvista de Broto dende o camín de Torla.

Parla[editar | editar código]

En Torla se documentó de buena traza la existencia de la luenga aragonesa dica la decada d'os 30 d'o siaglo XX. Sindembargo diz que con a Guerra Civil se'n pierde l'emplego, quedando-be només repuis en o vocabulario común. Saroïhandy en citaba fabladors en tota la Vall'i Broto en encetar-se lo siaglo XX, no obstante, 30 anyadas dimpués, en o 1935 amaneix en a villa de Torla como a luenga d'uso de només dos personas grans d'o lugar. Dimpués d'a guerra no s'ha tornau a documentar a parla bergotesa en as capezanas de municipio, y nomás en quedan bells charradors en os lugarons d'alto.


Fiastas[editar | editar código]

  • 12 d'octubre, Fiasta Mayor fendo honor t'a Virchen d'o Pilar. Ta ista festividat os mozos d'o lugar se meten vestuaches tradicionals y executan tres dances populars tipicos d'a localidat: o Palotiau que representa la luita ta controlar es praus d'a montanya, en o qual cada mozo preba de crebar o palo d'o suyo oponent; a jota, singular de Torla que no se pareix guaire a la jota aragonesa, que representa las reunions de pastors en a montanya; y lo Repatán, que no ye si que una preba de fuerza y resistencia ta danzaires y espectadors, porque quan o Mayoral (o més experimentato d'os pastors) aleria os altros danzaires ta que escorreixcan o bestiar, iste no ye altra cosa que lo poblico, o qual encorren per as carreras d'o lugar dica que fan una pausa en Casa Carnota. Dimpués d'ixa pausa, o Mayoral mete a prebar a fuerza d'o Repatán que no ye altro que lo más chóven d'os pastors (danzaires) y lo fa pretar a correr mas rapido encara, con tot o "remate" d'espectadors. O Repatán gosa a estar o más esperau d'os dances de Torla.

O Carnaval[editar | editar código]

Se veiga l'articlo prencipal: Carnaval de Torla.

Os carnavals de Torla estioron prohibius mientres tot o Franquismo. Cal decir que dica os anyos 90 no s'heba feito mas dende a Guerra Civil.

O Carnaval de Torla ranca con a baixada d'o Carnaval, un diaple furo y burxador, que baixa d'a montanya encorrito por o Tenidor, o cazataire que l'ha capturau por alto y lo baixa ta la villa ta amostrar-lo y fer-se d'alabar por os vecinos. O tenidor lo fa pasar casa por casa an que brincan y cantan y fan borina, y se fan fartos de vin, tortetas y crespillos que son tan tipicos d'a fiasta torlesa. A fin d'a fiasta la marca o chudicio contra d'o Carnaval, que rematan considerando-lo o culpable de mas que totz os perchudicios escaicius en a villa mientres tota l'anyada, d'un brazo crebato enta os matrimonios de poco negocio que s'haigan fetos. O chudicio se fa de tot en luenga aragonesa, y en transcorrer, o Carnaval s'esfiende dicindo una man de comentarios graciosos que fan redir-se-ne a totz os presents. En rematar, o Carnaval se condena a muerte.

Romerías[editar | editar código]

Torla ye uno d'os puestos con más tradición de fer romerías de tot o Pireneu. Quasi totas as suyas romerías rematan repartindo torta bendecida, a qual d'acuerdo con a tradición proporciona la qualidat que s'atorga a lo santo d'a fiesta. As romerías son una d'as tradicions de Torla mas conservadas porque, d'as quatro romerías anyals que se bi feban d'antis más, encara se'n fa tres, y encara prou que ye plausible de vesitar as quatro ermitas en piet y perfectament conservadas.

O 8 de mayo se fa una puyada enta Sant Miguel, o lugar que quedó deshabitau en 1740, y d'o qual nomás nos ha quedato la ilesia suya, de 1620. En chinero, se fa la mesma cosa ta Sant Antón y se le pide por o bestiar. En o mes de mayo se puya enta a ermita de Santa Helena, patrona de Torla, a qual no ye que una pardina que heba cubillau os remates y encara maquis dimpués d'a Guerra Civil. A zaguera d'as ermitas de Torla ye Santa Ana, que fue alzata por a familia Viu ta protecher una d'as suyas fincas de más valor en o 1606, anque la romería que bi plegaba se deixó de fer quan o turismo deixó a las chents d'o lugar sin tiampo ta fer-la, en o mes de chunio.

Se veiga tamién[editar | editar código]

Vinclos externos[editar | editar código]


Lugars d'o municipio de Torla-Ordesa
Fraixen | Linars de Broto | Torla | Viu de Linars