As Tres Serols

De Biquipedia
Ir a la navegación Ir a la búsqueda
Iste articlo ye sobre un macizo d'o Pireneu. Ta atros Usos se veiga Tres Serols (desambigación).
Tres Serols
Mont Perdu - Monte Perdido
Macizo perdido.jpg
Anvista d'as Treserols.
Cheografía
Cordelera {{{cordelera}}}
Sector {{{sector}}}
{{{tpran}}} {{{ran}}}
Maxima altaria 3.355 m, Punta de Treserols
Cimas importants Treserols (3.355 m), Mallo de Marmorés (3.328m.) y Anyisclo
Largaria
Amplaria
Superficie
Subsistemas {{{subsistemas}}}
Administración
Estato
País Flag of Aragon.svg Val d'Ordesa, Uesca, Aragón
Flag of Occitania.svg Cul de Gavarnía, Occitania
'
Cheolochía
Edat
Materials Calsinera
Tipo {{{tipo}}}
Mapa
Perineu Aragonés (orografía).png
Montanya.svg
Montanya.svg
Montanya.svg

As Tres Serols ye o macizo calsinoso más alto d'os Pireneus y d'Europa y fa part d'as sierras interiors pirenencas[1]. O suyo pico de más altaria ye o Mont Perdito con 3.355 m. O macizo de Mont Perdito, conoixito por As Tres Serols, lo forman os picos de Mont Perdito (3.355 m), Mallo de Marmorés (3.328m.), y Anyisclo (3.263 m.) dito tamién, iste zaguer, Soum de Ramond. En iste sector se troban 22 tucas de más de 3.000 m.

O macizo d'as Tres Serols fa parte d'o Parque Nacional d'Ordesa y d'as Tres Serols, formato por 4 vals de extraordinaria polideza: Ordesa a lo sudueste, Anyisclo a lo sur, Escuaín a lo sudeste y Pineta a l'este. Parti d'o macizo s'interna a lo norte en territorio francés, formando parti d'o Parc National des Pyrénées Occidentals (Parc national des Pyrénées), destacando a Val y Circo de Gavarnie (Gavarnie), atro polito circo glacial que en a suya cabecera tien o salto d'augua más alto d'Europa, con más de 400 metros de caíta vertical.

Mont Perdito ye o pico d'a cucha y o d'a dreita ye o Mallo de Marmorés (Anvista dende o norte)

En a cara Norte d'o Mont Perdito, se i troba un d'as poquetas cheleras que siguen existindo en os Pireneus, anque en pando pero contino retacule. Se tracta d'una luenga con muita pendient, que tien un frent d'unos 750 metros y va dende os 2700 a los 3500 metros d'altaria.

Entre os montanyers, Mont Perdito goza d'una gran popularidat debito a que ye un tresmil pro fácil d'enrestir. A vía normal de puyata s'efectua dende o cubilar de Góriz (2100 m), a on ye habitual pernoitar, y a canal de "a escopidera", un d'os puntos negros d'o Pireneu a on s'ha amortato muita chent prebando de adubir a tuca.

Iste macizo ye incluso dentro d'a Reserva d'a Biosfera d'Ordesa-Comachibosa declarata por a UNESCO en 1997.

Mont Perdito y chelera en a cara norte

Referencias[editar | editar código]

  1. (es) Julio Muñoz Jiménez, Concepción Sanz Herráiz: Guía Física de España. 5 Las Montañas. Alianza Editorial, 1995, pp 286-288.


Macizos, sierras y sarratos pirenencos y prepirenencos
Macizos As Tres Serols | Corberas | Cotiella | La Maladeta | Os Infiernos | Plantaurel | Turbón
Sierras Caballera | d'os Capitiellos | d'a Monchoya | d'a Partaqua | d'Abodi | d'Aineto | d'Alano | d'Arro | d'el Cadí | d'el Montsec | d'Erata | d'Esdolomada | de Balcetz | de Baraguás | Belarra | de Berganui | de Buil Camporretuno | de Campanué | de Canciás | de Cis | de Chía | de Gabardiella | de Gabardón | de Gratal | de Guara | de Illón | de l'Albera | de l'Entremont | de la Carrodilla | de Leire | de Luesia | de Muro de Roda | d'Orba | de Partara | de Peranera | de Picardiello | de Portiello | de Queralt | de Sant Chuan d'a Penya | de Sant Martín d'a Solana | de Sant Quílez | de Sant Visorio | de Santo Domingo | de Sarbil | de Xabierre | Ferrera | Tendennera | Trallata
Sarratos d'o Sarrastanyo | de Trillo