Agullana

De Biquipedia
Ir ta: navego, busca
Agullana
Municipio de Catalunya
Escudo d'armas
80.Agullana.JPG
Entidat
 • Estato
 • Comunidat
 • Provincia
 • Comarca
Municipio
Flag of Spain.svg Espanya
Flag of Catalonia.svg Catalunya
Chirona
Alto Empordán
Superficie 27,72 km²
Población
 • Total

858 hab. (2012)
Altaria 166 m.
Distancia
 • 60 km

enta Chirona
Codigo postal 17707
Chentilicio agullanenc / agullanenca (en catalán)
Coordenatas
42°N 23°E
Agullana en Catalunya
Agullana
Agullana
Situación de Agullana en Catalunya
www.Agullana.com

Agullana ye un municipio catalán d'a provincia de Chirona, en a comarca de l'Alto Empordán. A suya población ye de 756 habitants (i yeran en o 2006) en una superficie de 27,52 km² y una densidat de 27,27 hab/km².

Cheografía[editar | editar código]

Una somereta. Os cautivos y animals de subsistencia bi fuón prencipals enantes.

O nuclio prencipal d'Agullana se troba en a boca d'o Torrent del Gou enta lo río Guilla, 5 Km més ta l'este d'a coneixita población de La Jonquera, puesto de mugas per a parte catalana con Francia.

Os limites d'o municipio incluyen bell trampo d'a muga hispano-francesa per alto lo lumo d'a sierra de l'Albera, a on que ye muga enta la par d'o Vallespir (historico condato catalán que fue adhibito a Francia dimpués d'o siello d'Os Pireneus de 1659). Fica linias tamién con os municipios de La Jonquera per l'este, Capmany per lo sud-este, Darnius per lo sud-ueste, y La Vajol per lo sud sud-ueste.

A més gran parte d'o municipio el cubren selvas nuevas de pins y lecinas como gosa a fer-se per as zonas costeras quan que en ye desapareixita la selva orichinal. O cautivo de zureras que s'ha feto en habe decadas, ta quitar-ne zuro, bi ye, manimenos, diz que cosa nueva que no en heba habito enantes. l'Agricultuera local yeba feto de siempre producción d'oliveras, y vin en as "feixes" ( AFI: ['feiʃɶs], asinas en dicen d'as faixas eno catalán de Chirona) y altros cautivars de subsistencia.

Agullana en l'Alto Empordán

Lugars y demografía[editar | editar código]

O municipio d'Agullana el forman dos lugars: Agullana y l'Estrada. Agullana tien 667 habitants, y l'Estrada en agrupa 40 d'os altros. A resta d'as presonas dica sumar ixes 756 habitadors se troban per as pardinas (masos en catalán) esparditas per a redolada.

Evolución demografica
1515 (f) 1553 (f) 1717 1787 1857 1877 1887 1900 1910 1920 1930 1940 1950
26 34 337 443 1250 1564 1529 1641 1798 1456 1180 1062 859
1960 1970 1981 1990 1992 1994 1996 1998 2000 2002 2004 2006 2008
897 824 688 711 667 675 619 622 655 672 746 756
?
De 1497 dica 1717 s'heba contato la población per fuegos. Ixo ye, as casas fincatas en o lugar. No pas as presonas.

Historia[editar | editar código]

En o puesto a on que huei ye lo municipio d'Agullana se sabe que bi heba habito chent ya en a prehistoria, mercés que mos i han quedau as trazas d'ixes pobladors.

A man d'o lugar de l'Estrada se pueden veyer encara dos dolmens y dos menhirs eneoliticos, amás d'una necropolis, o chacimiento de Can Bec de Baix, d'os tiempos d'a cultura d'os Campos d'Urnas.

En a epoca romana no se'n sabe cosa de garra poblacions ni asentamientos en o puesto á'n que huei se troba Agullana. Existe manimenos una teoría que diz que lo nombre Agullana ye per se un toponimo latín, pus leva inscrito lo sufixo -ana que alavez s'emplegaba prou. Avalando ixa teoría existe en o termin municipal una empedrata romana, de bells metros conservata nomás, que diz que talment podría haber-se feto parte d'una población u villa romana que ta part d'alavez bi hese existito.

Manimenos, a presencia d'altras vías d'epocas antigas en a redolada pareix que fa d'ir que ixo no significás cosa. Mesmo, perque a man meridional d'a Sierra de l'Albera ye prou baixa y se puet franqueyar per á'n que se quiere (de revés que pasa per a resta d'o Pireneo) d'ixo diz que yera parte per a on que se pasaba mutismo enantes.

Agullana en a Edat Meya[editar | editar código]

O traspaso d'a ilesia de Santa María aporta la primera calendata conoixita que Agullana ya existise.

Agullana amaneix per a primera vegata en un documento d'o bispe Per Rotger d'Ampurias, qui en deció ECCLESIAM SANCTA MARIAE DE AGULIANA d'a ilesia suya en afaceyando-la ta la sieu canoniga de Chirona, en l'anyo 1019. Ésta ye la primer vez, tamién, que se'n sabe cosa d'a ilesia que ye o molimento prencipal d'o lugar.

Se'n fayoron expresions posteriors, cal de siempre vinclato encara, con o vezcondato de Rocabertí, pos diz que yeba t'á par d'alavez la un que controlaba ixa parte d'o que enantes heba estato lo condato d'Ampurias. mientres que lo condato d'Ampurias existió, o vizcondato de Rocabertí s'heba dito siempre vezcondato de Peralada, fendo parte d'o condato en calidat de pagus, ixo ye, puesto u castellanía que pagaba peitas a lo conte que en yera prencipal. Rocabertí yera l'apellito d'a casa vizcontal que con os tiempos se fayó tamién sinonimo d'o condato.

En a epoca de lo rei Chuan lo Cazataire, quan que los subditos d'o conte d'Armenyac (qui yeba, tamién, suegro d'o rei) invadioron lo Empordán y tot o norte d'el que huei ye la provincia de Chirona, d'o 1389 dica lo 1390, os castiellos d'os quals en yera poblato lo pais fayoron buena aduya en la esfensa d'os lugars, anque la presencia d'o redito castiello de Rocabertí, en a par d'a collata d'o Portell (en catalán el Coll del Portell) en La Jonquera diz que no bi estió guaire cabal ta privar-ne y la invasión se fayó mesmo que si no bi hese estato.

Agullana en a Edat Moderna[editar | editar código]

A posición d'o lugar d'Agullana a'l canto la collata del Portell el fayó que fuese, como tamién en fuon altros lugars en l'altra man de l'Albera, puesto de contino ta que bi acampasen as tropas espanyolas y francesas mientres os conflictos que las dos nacions tenioron a sobén en o sieglo XVII. Anque, ni sisquiera en a Guerra d'os Segadors, se'n sabe que Agullana tenese garra particularidat, ye d'esperar-se que la violencia y las tensions d'os qui aguardan en tierra de guerras causasen mesmas baixas astí que en qualsiquier altro puesto en a linia con Francia. Esto se preba perque o libro d'a Parroquia guarda a-saber-los rechistros de defuncions violentas escaixitos en a epoca d'as grans guerras franco-espanyolas d'o XVII, especialment mientres os asaltos d'uno u altro bando en os que lo lugar (u la suya redolada) quedó baixo lo dominio alternativo de franceses u espanyols y alavez os altros el querioron recuperar.

A zurera estió lo motor economico d'os lugars de lo Empordán, dimpués d'o sieglo XVIII.

Zaga que se firmás lo tractau d'os Pireneus (1659), l'anexión a Francia de tot lo sector que queda en a man norte d'a Sierra de l'Albera, como tamién a tierra d'o Rosellón, fayó que la linia d'entre Espanya y lo pais galo quedás per ixes puestos, fendo-se d'alavez ta debant cabalment important controlar os pasos prencipals d'o pais. Asinas, a par d'alavez mos trobamos que la presencia de tropas se feba cada vegada més contina en a zona, adubindo-se-ie la epoca de més gran presencia melitar d'entre lo 9 de noviembre de 1673 y lo 17 de setiembre de 1678, con una calendata especialisma en o 1675 que lo virrei de Catalunya espritó una invasión de lo Rosellón a traviés d'El Portell con 8000 infants y 2500 hombres en a caballería, que marchoron de La Jonquera t'allá, mirando de reconquerir tot el que s'heba perdito en a firma d'o tractau, y que amanatos en fuon a conseguir-lo anque de ultimas fracasoron.

En o sieglo XVIII, pasata la epoca mas fura d'ixas guerras, o municipio diz que emprencipió a fer como en altros puestos de lo Empordán, introducindo lo cautivo d'a zurera u árbol corchero, que en Catalunya en dicen Surera.

O zuro se fayó con os anyos la primer producción d'o municipio, y encara huei, ye uno d'os productos con més tradición enradigata en lo Empordán. Diz que la presencia en o lugar d'un gremio d'estivadors (en catalán, traginers) y teixedors de linars tamién contrebuyó que ixa industria i prosperás.

Agullana en a Edat Contemporania; Testil, corcho e modernismo[editar | editar código]

A prosperidat d'os inversors d'o "zuro", beluns d'os quals s'heban levato los suyos negocios enta altras poblacions como Figueras, Palafrugell u Chirona, potenció la construcción d'edificios residencials y d'ocio, a l'estilo d'ixa poca.

A Casa Estela, de 1911, estió un disenyo de Josep Azemar i Pont.
Frontera d'o Café-Bar La Concordia, de 1912.

Edificios residencials como lo Chalet d'os Gomis (Can Perellada), Can Vidal y la Casa Estela (en a plaza d'o lugar) en son buens eixemplos. Altros edificios d'emplego civil que se bi fayoron son as Escuelas Nacionals, ditas en a localidat "Els Hermanos" pus las sufragoron dos chirmans d'o lugar a prencipios d'o sieglo XX, l'Asilo Gomis y lo emblematico Café La Concordia.

L'arquitecto Josep Azemar i Pont, arquitecto municipal de Figueras dende 1889, estió l'encargato d'o disenyo y construcción de beluns d'estes edificios d'Agullana que huei son destacatos. O prochecto d'a Casa estela el escomenzó en l'anyo 1908, en o zamflón d'a Plaza Mayor, y diz que el emplegó més luego tamién como modelo ta os edificiós que fue fendo per altras localidatz cherundinas como Figueras u Olot en os anyos posteriors.

As formas rectilinias d'a casa, en chunto con os barannatos de fierro esviellato en os balcons, fan d'ir de como ye de representativo l'estilo d'ixa casa d'o que luego se fayó estilo propio de l'autor ampordanés.

Azemar fayó tamién os prochectos d'as Escuelas Nacionals, d'entre 1910 y 1913, sofragatos per os chirmans y industrials Vidal, naturals d'a localidat, que s'esnevinioron o prochecto arquitectonico de naturaleza civil mes prencipal en o lugar en os suyos anyos.

O Café La Concordia, feito de prochecto en o 1912, luego estió lo primer local d'ocio establito en Agullana, y anque las suyas trazas son simples, tamién s'ha d'encaber en a epoca modenista d'a localidat.

As fabricas, textils y de tapas de zuro, que bi habió en o XIX y prencipios d'o sieglo XX, dioron fayena a la mes gran parte d'a población local d'ixes anyos. Ixo, y tamién que la localidat estás o puesto de naixencia de bells industrials ampordaneses como s'ha dito que bi metioron a saber-los diners en fer-se casas residencials y en chunto reformar a estructura d'o lugar, l'aganó a Agullana lo malnombre de "El Petit Madrid" (lo chicot Madrid) en a comarca, nombre que encara recuerdan huei beluns d'os güelos que bi son vivindo.

Administración[editar | editar código]

Reparto de concellers[editar | editar código]

Eleccions municipals
Partito 1979 1983 1987 1991 1995 1999 2003 2007 2011[1]
Convergència i Unió - 7 7 7 4 2 1 2 2
Esquerra Republicana de Catalunya - - - - 3 3 5 4 5
Independients 7 - - - - 2 - - -
PSC - - - - - - 1 1 -
Total 7 7 7 7 7 7 7 7 7

Fuent: MUNICAT, en a pachina web d'a Generalitat de Catalunya.

Alcaldes[editar | editar código]

Lista d'alcaldes
Lechislatura Nombre Partito politico
19791983
19831987
19871991
19911995
19951999
19992003
20032007 Esquerra Republicana de Catalunya
20072011 Alfons Quera i Carré Esquerra Republicana de Catalunya

Molimentos[editar | editar código]

Vinclos externos[editar | editar código]

Referencias[editar | editar código]

  1. (es) Resultatos d'as eleccions municipals de 2011 en Agullana en a pachina web d'o Menisterio d'o Interior.


 
Municipios de l'Alto Empordán
Agullana | Albanyà | L'Armentera | Avinyonet de Puigventós | Bàscara | Biure | Boadella i les Escaules | Borrassà | Cabanelles | Cabanes | Cadaqués | Cantallops | Capmany | Castelló d'Empúries | Cistella | Colera | Darnius | L'Escala | Espolla | El Far d'Empordà | Figueres | Fortià | Garriguella | Garrigàs | La Jonquera | Lladó | Llançà | Llers | Masarac | Maçanet de Cabrenys | Mollet de Peralada | Navata | Ordis | Palau de Santa Eulàlia | Palau-saverdera | Pau | Pedret i Marzà | Peralada | Pont de Molins | Pontós | El Port de la Selva | Portbou | Rabós | Riumors | Roses | Sant Climent Sescebes | Sant Llorenç de la Muga | Sant Miquel de Fluvià | Sant Mori | Sant Pere Pescador | Santa Llogaia d'Àlguema | Saus, Camallera i Llampaies | La Selva de Mar | Siurana d'Empordà | Terrades | Torroella de Fluvià | La Vajol | Ventalló | Vila-sacra | Vilabertran | Viladamat | Vilafant | Vilajuïga | Vilamacolum | Vilamalla | Vilamaniscle | Vilanant | Vilaür