Anca

De Biquipedia
Ir ta: navego, busca
Currón dreito de l'anca per debant.

En anatomía, l'anca ye a prochección osia d'o fémur, conoixita como trocánter mayor, més o teixito muscular y de graixa que la recubre. O currón u chugadero de l'anca ye a chuntura entre o fémur y l'azetábol d'a pelbis que permete d'emparar o peso d'o cuerpo tanto en as posturas estaticas como dinamicas. O vocable desancato u ixancato s'aplica ta bella persona que pateix una esdolocadura de l'anca. O nombre latín de l'anca ye coxa.

Descripción d'os uesos de l'anca[editar | editar código]

Os uesos de l'anca se dividen en 5 arias:

  • O sacro: Ye un ueso en a basi d'o esquinaz creyato d'a fusión de quatre vertebras. Per os costatos, engancha con l'ilion. Amés furneix os musclos d'a espalda d'un punto de chuntura muscular.
  • O coxis u rabada: Ye un goset vestichial unito t'a basi d'o sacro, creyato d'a fusión de quatre vertebras chiquetas.
  • L'ilion: L'aria més gran d'os uesos de l'anca. Son dos placas amplas, una a cada canto, que fan honra ta refirmar os organos internos y ta permeter a unión d'os musclos d'a espalda, os costatos y as nalgas.
  • L'isquion: Son dos curvas osias amplas, una a cada canto, per debaixo l'ilion, que s'achuntan per debant con o pubis y per dezaga con l'ilion. L'isquion ye un puesto d'achuntamiento de musclos. Quan a bellún li fan mal as posaderas dimpués d'haber-se posato a bella superficie dura, ye perque l'isquion preta sobre os glutios.
  • O pubis: Ye a parti més frontera. S'achunta con l'ilion per os costatos y con l'isquion per dezaga. Furneix d'una refirmanza estructural y fa servicio ta achuntar os musclos internos que rancan de baixo l'anca.

Movimientos[editar | editar código]

En a chuntura de l'anca son posibles siete tipos diferents de movimiento:

  • As flexions y extensions en u de fémur y esquinaz.
  • As abduccions y adduccions d'o fémur.
  • A rotación interna (medial) y externa (lateral) d'a pelvis, o fémur u lo esquinaz.
  • A circunducción d'o femúr u d'a pelvis.

Dimorfismo sexual en os humans[editar | editar código]

Venus de Willendorf - Ya en l'arte prehistorico puet veyer-se mullers ancutas como sinyal de fertilidat y belleza.

En os humans, os uesos de l'anca son prou diferents entre os dos sexos. As ancas d'as mullers son més amplas y fundas que as d'os hombres. Os fémurs tamién son més amplos en as mullers, ta enamplar l'apritura d'o ueso de l'anca y facilitar asinas a naixencia d'o fillo. A forma de l'ilio y a suya chuntura muscular ye feita espresament ta situar as nalgas alpartatas d'a canal d'a naixenza, ta que as contraccions d'os glutios no fayan mal t'o ninón.

Significato cultural[editar | editar código]

Tradicionalment s'ha asociato as ancas con a fertilidat y, en cheneral, como expresión de sexualidat, sobre tot per o feito que se ye vista l'amplura d'as ancas como un signo de matureza sexual d'a muller, asociata a una facilidat en l'inte de librar. Asinas ye que en l'arte a menuto s'ha enfatizato a curbatura de l'anca femenina, como amostranza clasica d'a belleza d'a muller.

Se veiga tamién[editar | editar código]


 
Partis d'o cuerpo humán
Tozuelo Boca (Labio · Luenga · Dient) · Caixo · Cara · Cranio · Frent · Mentón · Naso · Orella · Pulso · Uello (Cella · Parpiello · Pestanya) · Variella
Cuello Foyeta · Garganchón
Tronco Abdomen · Anca · Ano · Cul · Esquena · Huembro · Peito · Renera · Melico · Tórax

Aparato reproductor masculín (Escroto · Pene · Testiclo) · Aparato reproductor femenín (Clitoris · Vachina · Vulva)

Estremidatz Abantbrazo · Ancón · Brazo · Caniella · Man · Maniquiello · Dido (Anular · Cordial · Currín · Endice · Ungla · Pulgar)
Garra · Cuixa · Chenullo · Calcanyar · Clavillar · Piet
Piel Barba · Mostaixa · Cameretas · Pelo · Zoqueta