Humphrey Bogart
De Biquipedia
Humphrey Bogart, en una fotografía de Yousuf Karsh. |
|
| Naxito n'o: | 25 d'abiento de 1899 |
|---|---|
| Naxito de: | |
| Muerto o: | 14 de chinero de 1957 |
| Muerto en: | |
| Casato con: | Helen Menken (1926-1927) Mary Philips (1928-1937) Mayo Methot (1938-1945) Lauren Bacall (1945-1957)[1] |
| Fillos: | Stephen Bogart Leslie Bogart[1] |
| Oscars: | 1951: Oscar á o Millor Actor por The African Queen.[1] |
| Goyas: | |
| Césars: | |
| BAFTAs: | |
| Globos d'Oro: | |
| Sitio web: | www.HumphreyBogart.com |
| colspan="2" style="font-size: smaller; font-style: italic; border-top: 1px solid;" | |
Humphrey DeForest Bogart, de nombre artistico Humphrey Bogart, estió un actor estatounitense, naxito o 25 d'abiento de 1899[2] en a ziudat de Nueba York (Nueba York), y muerto en Los Ángeles (California) o 14 de chinero de 1957.[1]
Bogart prenzipió a suya carrera como actor en o mundo d'o teyatro, encara que dimpués pasó ta o zine, primero como actor de serie B y, dende meyatos d'os años 1930 como actor destacato. D'entre a suya filmografía, zintas como The Petrified Forest, High Sierra, The Maltese Falcon, Casablanca, To Have and Have Not u The African Queen son consideratas como belunas d'as millors zintas d'a istoria d'o zine.
Contenius |
[editar] Primeras añadas
Naxito de Nueba York o 25 d'abiento de 1899, Humphrey Bogart yera o fillo mayor[1] de Belmont DeForest Bogart (medico zirjuano) y a suya esposa Maud Humphrey (una prestichiosa debuxant),[3] con aszendencia neerlandesa y britanica. Yera una familia de clase sozial meya-alta,[4] encara que o suyo aszenso sozial yera rezient, y o güelo de Humphrey yera un posador,[5] que dio á o suyo fillo (o pai de Humphrey) como nombres os apellitos de familias de l'alta burguesía de Nueba York.[6] A mai de Humphrey yera filla d'una familia d'a burguesía de Nueba York, emparentata con Winston Churchill y con Diana Spencer, a prinzesa de Gales.[7]
Asinas, a suya familia yera propietaria d'un segunda residenzia á o canto d'o lago Canandaigua, á l'ueste d'o estato de Nueba York, á on yera o yate d'o suyo pai; ista residenzia l'eba adquirito Belmont DeForest Bogart en 1899.[8] Sin d'embargo, os suyos pais bebeban alcol en eszeso, y o suyo pai yera morfinomano, como atros medicos d'a suya epoca (encara que por un azident, en estar atropellato por un coche de caballos),[9] y Bogart crexió con mancas emozionals, confiato á sobent á criatos d'a familia,[10] que, á más, maltrataban á Humphrey y á las suyas chirmanas Frances y Catherine.[11]
Estudeyó en a Delancey School[12] (1904-1908), Trinity School de Nueba York[13] (1909-1917). En a Trinity School estió o blanco d'as burlas d'os suyos compañeros, que le penchoron a reputazión d'afeminato, por o suyo aspeuto pulcro y por posar t'as ilustrazions d'a suya mai; dica que tenió 13 añadas, una criada d'uniforme almidonato lo reculliba á la salida d'a escuela.[14] Sin d'embargo, en o suyo lugar de residenzia yera o chefe d'un grupo d'amigos, y teneba buena reputazión; mesmo salbó de morir afogato á o nieto d'un banquero d'a localidat, fillo d'a escritora Mary Hamlin.[15]
En 1917, a familia se tresladó ta Fire Island, albandonando a suya residenzia en o lago Canandaigua, con as protestas de Humphrey. En a suya nueba residenzia, Humphrey Bogart se fazió amigo con Bill Brady, un chodigo de Nueba York fillo d'un empresario teyatral de Broadway, y yera asiduo besitant d'os teyatros de Broadway.[16] O suyo pai dezidió de matricular á o suyo fillo en a Phillips Academy d'Andover, Massachusetts,[1] ta parar-lo t'a demtrada en a Unibersidat,[17] encara que dimpués lo espachoron, en mayo de 1917.[18]
O 28 de mayo de 1917, Bogart s'alistó en a Reserba Nabal d'a United States Navy, l'Armata estatounitense.[18] Prenió parte asinas en a Primera Guerra Mundial con l'Exerzito estatounitense,[1] ta estar ferito en o labio mientras yera tripulant d'un barco que rezebió torpedos d'un submarino alemán; iste yera o secreto d'a suya sonrisa dimpués en o zine y d'o suyo zezeo. Sin d'embargo, no ye clara ista esplicazión, ya que tamién se diz que a ferida le'n fazió o suyo pai de nino, u bien en una baralla con un detenito melitar á lo que Humphrey escortaba.[19]
Dimpués d'estat lizenziato, Bogart buscó treballo y prebó muitos ofizios, y o suyo tiempo libre lo dedicaba á beyer obras teyatrals con os suyos amigos. [20] Uno d'istos amigos, Kenneth MacKenna, li consiguió un treballo de director zinematografico y atro de guionista, pero Bogart fazió una pesima labor en os dos campos.[21]
[editar] Carrera en o teyatro
En 1921, Bogart prenzipió a suya carrera como actor en o teyatro, en Brooklyn (Nueba York). Fazió un papel muy senzillo, de nomás una frase, y repitió en mayo de 1922, encara que no ye menzionato en as criticas d'a obra. En chunio de 1922 fazió un chicot papel, y o 16 d'otubre yera o segundo galán en una obra teyatral.[22] No eba rezibito formazión como actor, y a critica teyatral li estió más que más desfaborable, pero Bogart perseberó, y estrenó una obra, Drifting, con buena critica en nobiembre de 1923.[23] En ista obra conozió a Helen Menken (a suya futura muller), que sustituyó á l'actriz prenzipal, que yera amanada á librar.[24] Bogart fazió dica 1935 un total de 21 produzions teyatrals.
O 20 de mayo de 1926 casó con a suya primera muller, Helen Menken. Helen yera intresata en a boda por l'amistad de Humphrey con bels criticos teyatrals imporants, y Humphrey temeba porque a suya muller cobraba más diners, remerando a istoria d'a suya propia familia. (Sparber-Lax, 1997:58). Dende o mes siguiente, en chunio, o matrimonio yera deseparato de feito, con Humphrey treballando en Chicago y Helen descansando en Nueba York.[25] Helen demandó o esburzie y partió enta Londres, encara que o esburzie no fue ofizial dica 1927;[25] Humphrey y Helen mantenioron sin d'embargo a suya amistad.
En abril de 1928 casó con Mary Philips, a suya segunda esposa. L'eba conoxito en agüerro de 1927, en a fiesta d'o estreno d'a zinta The Jazz Singer.[26] Mary eba refusato antis á l'actor y director Kenneth MacKenna.[27]
En 1930 li clamoron de Hollywood, ofrexiendo-li un paper en una pelicula, pero cuan plegó en California trobó que o papel yera ta l'actor Charles Farrell, encara que li encargoron enseñar á fablar á Farrell, actor d'o zine mudo; en pagas, li ufrioron un paper en a zinta A Devil with Women, d'Irving Cummings, con Victor McLaglen en o papel protagonista. Dimpués treballó en Body and Soul, d'Alfred Santell, con Charles Farrell y Elissa Landi en os papels protagonistas.[28]
Fazió asinas bels chicots papers, encara que no yera contento d'o suyo treballo ni d'as ofertas que i teneba. En a fin de 1931 dezidió albandonar o mundo d'o zine y tornar ta Nueba York ta seguir á suya carrera teyatral, á más de rendrezar a relazión con a suya muller, qu s'eba enfredato mientras ista separazión.[29]
Á prenzipios de 1932 li ofrexioron un papel en a zinta Love Affair, de Thornton Freeland, y Humphrey azeutó. Sin d'embargo, o contrato que eba sinnato con a Culumbia Records fue zedito por ista compañía á la compañía Warner, ta treballar como actor de reparto en a zinta Big City Blues, de Mervyn LeRoy. O director LeRoy estió contento con o treballo de Humphrey, y fazió un atro paper d'actor de reparto ta iste director en Three on a Match. Humphrey, atra begata descontento, tornó a albandonar o zine.[30]
Sin d'embargo, debito á la Gran Depresión, yera más difízil trobar un paper en o teyatro que en o zine, y Humphrey no trobaba papers de luenga durada, sino nomás treballos d'un par de semanas, en un contesto de salas de teyatro sin espectadors. Antiparte, Mary no trobaba tampoco treballos destacatos, encara que más que o suyo esposo.[31] Asinas, en 1934 Humphrey azeutó un chicot paper de gangster en a pelicula Midnight, de Chester Erskine, un paper que pasó sin pena ni gloria.[32] Por ixas embueltas murió o suyo pai, y Humprey dentró en un periodo de depresions.(Sparber-Lax, 1997:69)</ref>
Por ixas calendatas li ufrioron o paper fundamental d'a suya carrera teyatral, que sería o suyo pasaporte finitibo ta o zine: a interpretazión de Duke Mantee en a obra Invitation to a Murder, obra en a que Bogart rezebió criticas muy faborables. En os estreno d'a pelicula, os espectadors buscaban as cadieras más prosimas á o eszenario ta beyer de zerca a famosa barba de Humphrey, que no s'eba maquillato t'a suya interpretazión.[33]
En Broadway conoxió á l'actor Spencer Tracy, que estió o primero en clamar-lo familiarment Bogie.
[editar] Carrera zinematografica
Encara que Bogart eba partizipato en bellas zintas como actor secundario, a suya carrera yera d'actor teyatral.[1] Sin d'embargo, en 1934, mientras yera protagonista d'a obra teyatral Invitation to a Murder, li beyó o produztor teyatral Arthur Hopkins, y l'ufrió un puesto en a obra teyatral The petrified forest, basata en una obra de Robert E. Sherwood. Con iste papel, Bogar fazió un total de 197 representazions en a ziudat de Nueba York, compartindo o eszenario con Leslie Howard, que le prometió a suya aduya si a obra teyatral yera adaptada ta o zine.[1] Asinas, cuando a productora Warner Bros compró os dreitos d'a obra, Leslie Howard insistió ta que se conzediese o paper á Bogart y no á Edward G. Robinson, que yera l'actor trigato por a produtora.
Asinas, en 1936 s'estrenaba a pelicula The Petrified Forest, dirichita por Archie Mayo, con os actors Leslie Howard y Bette Davis. As criticas estioron muy faborables, y Bogart rezebió numerosas ofertas de papers, toz d'ombre duro. Antiparte, á la suya muller, l'actriz teyatral Mary Philips, no li cuacaba albandonar a suya carrera en o teyatro ta trasladar-se ta Nueba York, y s'esburzioron. O 21 d'agosto de 1938 se casó con Mayo Methot.
Dende 1936 dica 1940, Humphrey Bogart fazió una nueba zinta cada dos meses, porque no yera o prenzipal actor d'a productora Warner Bros, que preferiba atros actors, como James Cagney, Edward G. Robinson, Victor McLaglen, George Raft u Paul Muni.
[editar] Carrera t'a fama
[editar] High Sierra
En 1941 Humphrey actuó en a pelicula High Sierra, dirichita por Raoul Walsh, con guión de John Huston y con os actors Ida Lupino y Alan Curtis. James Cagney y George Raft eban refusato o paper, porque o presonache moría al final d'a pelicula. Encara que Bogart yera o malo d'a pelicula, o suyo papel li permetió destacar, porque yera un paper más profundo que os anteriors.
[editar] The Maltese Falcon
En o mesmo año, George Raft refusó tamién o paper de Sam Spade en The Maltese Falcon, pelicula dirixita por John Huston, con Mary Astor, Peter Lorre y Sydney Greenstreet. Como a zinta yera un remake, Raft pensó que millor sería no partezipar-ie.[1] Estió o primer paper protagonista en a filmografía de Humphrey Bogart, y a suya carrera despegó.
[editar] Casablanca
En 1942 Bogart rodó a pelicula Casablanca, d'o director Michael Curtiz, con l'actriz Ingrid Bergman, en o paper de Rick Blaine, o propietario d'o Rick's, un antigo miembro d'as Brigadas Internazionals en a Guerra Zebil española. Yera o suyo primer gran paper romantico, encara que rodiato d'a propaganda belica (Estatos Unitos eba dentrato en a Segunda Guerra Mundial, y a pelicula charra discretament d'o colaborazionismo d'a Franzia de Vichy y d'a Resistenzia franzesa y europeya en cheneral). Güé, ye una pelicula mitica en l'istoria d'o zine.
En España, a pelicula fue zensurata por o Gubierno franquista, ta fer de Rick Blaine no pas un antigo miembro d'as Brigadas Internazionals, sino un contrabandista d'armas en fabor d'Etiopía mientres a imbasión italiana en 1935 y durante as luchas de guerrillas contra os italians.
Atras peliculas de tematica belica d'a guerra estioron: Action in the North Atlantic, de Lloyd Bacon (1943); Sahara, de Zoltan Korda (1943); u Passage to Marseille, de Michael Curtiz (1944). En istas peliculas Humphrey Bogart consolidó a suya carrera d'actor prenzipal.
[editar] To Have and Have Not y Lauren Bacall
En 1944 rodó To Have and Have Not, de Howard Hawks, con Walter Brennan, Lauren Bacall y Dolores Moran.
En ista pelicula s'enzetó a relación entre Bogart y Lauren Bacall[1] (una relazión que traszendió t'as eszenas d'a propia pelicula, una atra d'as peliculas miticas en a filmografía de Bogart) dica o suyo matrimonio o 21 de mayo de 1945 en o Malabar Farm State Park (Lucas, Ohio), en casa d'o suyo amigo o escritor y Premio Pulitzer Louis Bromfield.
Bogart y Lauren abioron dos fillos en o suyo matrimonio: Stephen y Leslie (ista zaguera rezebió o suyo nombre en omenache á Leslie Howard, muerto en a Segunda Guerra Mundial).
[editar] Plegan os premios
En 1951 Bogart estió o protagonista en a pelicula The African Queen, de John Huston, con Katharine Hepburn. O rodache estió en Africa, difícil. Toz os actors y tecnicos abioron disentería, menos Humphrey Bogart y o director, John Huston, con una estrica dieta de whisky.
Por o suyo paper en a pelicula, Bogart rezebió o Premio Oscar á lo Millor Actor, l'unico Oscar d'a suya carrera zinematografica.
[editar] O Macarthismo
En os primeros años 1950, o senador Joseph McCarthy, obsesionato por a presunta influyenzia comunista en a bida politica y sozial d'os Estatos Unitos, logró l'establimiento d'un Comité d'o Senato d'os Estatos Unitos ta l'imbestigazión d'as actibidaz antiamericanas. Estió o clamato Comité d'Autibidaz Antiamericanas, con una gran autibidaten o mundo d'o zine. Bellos actors, productors y directors, como Walt Disney, Elia Kazan, Robert Rossen, Budd Schulberg, Sterling Hayden u Adolphe Menjou colabororon con o Comité, informando-le sobre os suyos compañeros en o zine.
Sin d'embargo, Humphrey Bogart y a suya muller Lauren Bacall estioron autibistas en contra d'o Comité y d'o macarthismo, combertitos en esfensors d'as libertaz, como continuazión d'as posturas politicas libeals de Humphrey y Lauren. Bello amicos suyos fueron perseguitos por o Comité, y o propio Bogart fue clamato á bi declarar.
[editar] As zagueras añadas
Pos os suyos problemas de salut, dende meyatos d'os años 1950 Bogart reduzió a suya partizipazión en o zine, encara que dica 1956 siguió actuando. Dimpués se recluyó en a suya casa, á on rezebeba besitas d'os suyos amicos, Katharine Hepburn y Spencer Tracy.
[editar] A suya muerte
Humphrey Bogart morió o 14 de chinero de 1957 en Los Ángeles (California), por un cánzer d'esofago,[1] dimpués d'una larga malautía y barias operazions. Eba refusato aduya medica dica 1956.
[editar] Atras autibidaz
Estió o fundador d'a productora zinematografica Santana, con o director zinematografico Anatole Litvak.[1]
[editar] Premios
En 1951 rezebió o unico gran premio d'a suya carrera, l'Oscar á o Millor Actor, por o suyo paper en a pelicula The African Queen, de John Huston, con Katharine Hepburn, en uno d'os suyos papers más atipicos. Ye recordato más por os suyos papers de zine negro y por a suya interpretazión de Rick en a mitica pelicula Casablanca (1942), de Michael Curtiz, con Ingrid Bergman.
[editar] Filmografía
- 1920: Life, de Travers Vale (no acreditato).
- 1928: The Dancing Town.
- 1930: Broadway's Like That.
- 1930: Up the River, de John Ford, con Spencer Tracy y Claire Luce.
- 1930: A Devil with Women, d'Irving Cummings, con Victor McLaglen y Mona Maris.
- 1931: Body and Soul, de Alfred Santell, con Charles Farrell y Elissa Landi.
- 1931: The Bad Sister, de Hobart Henley, con Conrad Nagel, Sidney Fox y Bette Davis.
- 1931: A Holy Terror, d'Irving Cummings, con George O'Brien, Sally Eilers y Rita La Roy.
- 1932: Love Affair, de Thornton Freeland, con Dorothy Mackaill, Hale Hamilton y Halliwell Hobbes.
- 1932: Big City Blues, de Mervyn LeRoy, con Joan Blondell y Eric Linden.
- 1932: Three on a Match, de Mervyn LeRoy, con Joan Blondell, Ann Dvorak y Bette Davis.
- 1934: Midnight, de Chester Erskine, con Sidney Fox.
- 1936: The Petrified Forest, de Archie Mayo, con Leslie Howard y Bette Davis.
- 1936: Bullets or Ballots, de William Keighley, con Edward G. Robinson y Joan Blondell.
- 1936: Two Against the World, de William C. McGann, con Beverly Roberts, Linda Perry y Carlyle Moore Jr..
- 1936: China Clipper, de Ray Enright, con Pat O'Brien, Beverly Roberts y Ross Alexander.
- 1936: Isle of Fury, de Frank McDonald, con Margaret Lindsay y Donald Woods.
- 1937: Black Legion, de Archie Mayo, con Erin O'Brien-Moore y Ann Sheridan.
- 1937: The Great O'Malley, de William Dieterle, con Pat O'Brien, Sybil Jason y Ann Sheridan.
- 1937: Marked Woman de Lloyd Bacon, con Bette Davis.
- 1937: Kid Galahad, de Michael Curtiz, con Edward G. Robinson y Bette Davis.
- 1937: San Quentin, de Lloyd Bacon, con Pat O'Brien, Ann Sheridan y Barton MacLane.
- 1937: Dead End, de William Wyler, con Sylvia Sidney y Joel McCrea.
- 1937: Stand-In, de Tay Garnett, con Leslie Howard y Joan Blondell.
- 1938: Breakdowns of 1938 (no acreditato).
- 1938: Swing Your Lady, de Ray Enright, con Frank McHugh, Louise Fazenda y Nat Pendleton.
- 1938: For Auld Lang Syne (no acreditato).
- 1938: Crime School, de Lewis Seiler, con Gale Page y Billy Halop.
- 1938: Racket Busters, de Lloyd Bacon, con George Brent, Gloria Dickson y Allen Jenkins.
- 1938: Men Are Such Fools, de Busby Berkeley, con Wayne Morris, Priscilla Lane y Hugh Herbert.
- 1938: The Amazing Dr. Clitterhouse, de Anatole Litvak, con Edward G. Robinson y Claire Trevor.
- 1938: Angels with Dirty Faces, de Michael Curtiz, con James Cagney y Pat O'Brien.
- 1939: Swingtime in the Movies (no acreditato).
- 1939: King of Underworld, de Lewis Seiler, con Kay Francis, James Stephenson y John Eldredge.
- 1939: The Oklahoma Kid, de Lloyd Bacon, con Stuart Holmes y James Cagney.
- 1939: Dark Victory, de Edmund Goulding, con Bette Davis y George Brent.
- 1939: You Can't Get Away with Murder, de Lewis Seiler, con Gale Page, Billy Halop y John Litel.
- 1939: The Roaring Twenties, de Raoul Walsh, con James Cagney y Priscilla Lane.
- 1939: The Return of Doctor X, de Vincent Sherman, con Wayne Morris y Rosemary Lane.
- 1939: Invisible Stripes, de Lloyd Bacon, con George Raft y William Holden.
- 1940: Virginia City, de Michael Curtiz, con Errol Flynn y Miriam Hopkins.
- 1940: It All Came True, de Lewis Seiler, con Ann Sheridan, Jeffrey Lynn y Zasu Pitts.
- 1940: Brother Orchid, de Lloyd Bacon, con Edward G Robinson y Ann Sothern.
- 1940: They Drive by Night, de Raoul Walsh, con George Raft, Ida Lupino y Ann Sheridan.
- 1941: High Sierra, de Raoul Walsh, con Ida Lupino y Alan Curtis.
- 1941: The Wagons Roll at Night, de Ray Enright, con Sylvia Sidney y Eddie Albert.
- 1941: The Maltese Falcon, de John Huston, con Mary Astor, Peter Lorre y Sydney Greenstreet.
- 1942: All Through the Night, de Vincent Sherman, con Conrad Veidt, Kaaren Verne y Jane Darwell.
- 1942: The Big Shot, de Lewis Seiler, con Irene Manning, Richard Travis y Susan Peters.
- 1942: Across the Pacific, de John Huston, con Mary Astor, Sydney Greenstreet y Charles Halton.
- 1942: Casablanca, de Michael Curtiz, con Ingrid Bergman, Paul Henreid, Claude Rains, Conrad Veidt y Peter Lorre.
- 1943: Action in the North Atlantic, de Lloyd Bacon, con Raymond Massey y Alan Hale, Sr..
- 1943: Thank Your Lucky Stars, de David Butler, con Eddie Cantor, Bette Davis, Olivia de Havilland, Errol Flynn, John Garfield, Joan Leslie y Ida Lupino.
- 1943: Sahara, de Zoltan Korda, con Bruce Bennett, Lloyd Bridges y Dan Duryea.
- 1944: Report from the Front (boz).
- 1944: Passage to Marseille, de Michael Curtiz, con Michèle Morgan, Claude Rains, Sydney Greenstreet y Peter Lorre.
- 1944: To Have and Have Not, de Howard Hawks, con Walter Brennan, Lauren Bacall y Dolores Moran.
- 1945: Conflict, de Curtis Bernhardt, con Alexis Smith y Sydney Greenstreet.
- 1945: Hollywood Victory Caravan, de William D. Russell.
- 1946: Two Guys from Milwaukee.
- 1946: The Big Sleep, de Howard Hawks, con Lauren Bacall, John Ridgely, Martha Vickers y Dorothy Malone.
- 1947: Dead Reckoning, de John Cromwell, con Lizabeth Scott, Morris Carnovsky y Charles Cane.
- 1947: The Two Mrs. Carrolls, de Peter Godfrey, con Barbara Stanwyck, Alexis Smith y Nigel Bruce.
- 1947: Dark Passage, de Delmer Daves, con Lauren Bacall y Agnes Moorehead.
- 1948: The Treasure of the Sierra Madre, de John Huston, con Walter Huston, Tim Holt, Alfonso Bedoya y Bruce Bennett.
- 1948: Always Together, de Frederick De Cordova (no acreditato).
- 1948: Key Largo, de John Huston, con Edward G. Robinson, Lauren Bacall y Lionel Barrymore.
- 1949: Knock on Any Door, de Nicholas Ray, con John Derek y George Macready.
- 1949: Tokyo Joe, de Stuart Heisler, con Florence Marley y Sessue Hayakawa.
- 1950: Chain Lightning, de Stuart Heisler, con Eleanor Parker, Raymond Massey y Richard Whorf.
- 1950: In a Lonely Place, de Nicholas Ray, con Gloria Grahame y Frank Lovejoy.
- 1951: The Enforcer, de Bretaigne Windust, con Zero Mostel y Ted de Corsia.
- 1951: Sirocco, de Curtis Bernhardt, con Märta Torén y Lee J. Cobb.
- 1951: The African Queen, de John Huston, con Katharine Hepburn, Robert Morley y Peter Bull.
- 1952: U.S. Savings Bonds Trailer.
- 1952: Deadline - U.S.A., de Richard Brooks, con Ethel Barrymore y Kim Hunter.
- 1953: Battle Circus, de Richard Brooks, con June Allyson y Keenan Wynn.
- 1953: Beat the Devil, de John Huston, con Jennifer Jones, Gina Lollobrigida y Peter Lorre.
- 1954: The Love Lottery (cameo).
- 1954: The Caine Mutiny, d'Edward Dmytryk, con José Ferrer, Van Johnson y Fred MacMurray.
- 1954: Sabrina, de Billy Wilder, con Audrey Hepburn y William Holden.
- 1954: The Barefoot Contessa, de Joseph L. Mankiewicz, con Ava Gardner y Edmond O'Brien.
- 1955: We're No Angels, de Michael Curtiz, con Peter Ustinov y Aldo Ray.
- 1955: The Left Hand of God, de Edward Dmytryk, con Gene Tierney, Lee J. Cobb, Agnes Moorehead y E. G. Marshall.
- 1955: The Desperate Hours, de William Wyler, con Fredric March.
- 1956: The Harder They Fall, de Mark Robson, con Rod Steiger y Jan Sterling.
[editar] Bibliografía consultata
- (es) Aguilera, Christian; y Dias, Núria: Los actores de los Oscar del siglo XX, L'Hospitalet de Llobregat (Barzelona) 1999, ISBN 84-930559-0-5
- (es) A.M.Sperber y Eric Lax: Bogart, Tusquets Editores, Barzelona, 1ª edizión, abril de 1999, 780 pachinas, ISBN 84-8310-091-6
[editar] Enrastres esternos
- (en) Humphrey Bogart en IMDb.
- (en) Humphrey Bogart en Internet Broadway Database.
- (en) Humphrey Bogart en Allmovie.
- (en) Humphrey Bogart en Turner Classic Movies.
- (en) Humphrey Bogart en Find A Grave.
| Predezesor: José Ferrer |
Oscar á o Millor Actor 1951 |
Suzesor: Gary Cooper |