De Biquipedia
L'aisino ye o dialeuto d'o aragonés charrato en a Bal d'Aísa (Aísa, Esposa y Sinués).
Ye parexito intermeyo entre l'aragüesino y o chaqués.
- A lo menos en Aísa y Esposa se diz güerdio en cuenta de ordio de l'aragonés cheneral, coinzidindo con o cheso.
- A x se conserba peyor que en Aragüés de lo Puerto, puede pasar a -ch- como en o Semontano: bucho, u puede pasar a -j-: cajico, (como en o castellán de Robres en os Monegros).
- Esisten casos de castellanización de a -ll-, pero se mantién bien en: traballo, mellor, cullar.
[editar] Morfolochia
- L'articlo ye como en aragonés cheneral: o, os, as, os., igual que en o Semontano d'Ayerbe se contraye con preposizión: d'o, d'a, n'o, n'a, t'o, t'a.
- A -z de segunda presona plural se conserba mal: creyeis en cuenta de creyez.
- O pasato indefinito tiene desinenzias con -o como en tensino: pagomos, (paguemos), cantoz, (cantez),
- En a terzera presona plural ye en -oron nomás que en a 1º conchugazión: cantoron, pero en a 2º y 3º personas coesisten a forma chesa -ieron con a cheneral -io(ro)n: salieron, partioron, riyeron, faborezión.
- En os berbos irregulars con -i en a primera persona presén, trobamos esta -i en yo foi, pero no en yo bó.
- Esisten, como en o Sobrarbe se troban "perfeutos fuertes": fízon, trújon.
[editar] Enrastres esternos