Ir al contenido

Prencipau de Catalunya

De Biquipedia
Prencipau de Catalunya
Principat de Catalunya
Prencipau d'a Corona d'Aragón
1173  1714


Bandera Escudo d'armas
Situación de
Situación de
Prencipau de Catalunya en a Corona d'Aragón.
Capital Barcelona
Idioma oficial
  Atros idiomas
Catalán y latín
Aragonés, castellano,[1] occitán
Relichión Catolica romana
Gubierno Monarquía
Prencipe
 • 1173-1196
 • 1705-1714

Alifonso I
Carlos III
Periodo historico Edat Meya y Edat Moderna
 • Fundación 1173
 Decretos de Nueva Planta 1716
Población
 1700 est.

500.000 hab.
Precedito por
Condau de Barcelona
Condau de Chirona
Condau d'Osona
Condau de Berga
Condau de Besalú
Miembro de: Corona d'Aragón

O Prencipau de Catalunya (en catalán Principat de Catalunya) estió un estau y ye lo nombre historico y tradicional de Catalunya. Ye un termin churidico (en latín principatus) que apareixió en o sieglo XIV ta denominar a lo territorio baixo churisdicción d'as Corz Catalanas,[2] estando lo suyo sobirán (en latín, princeps) o rei d'a Corona d'Aragón, sin estar formalment un reino. Tampoco no yera un condau, ya que lo condau de Barcelona no s'estendillaba por toda Catalunya. Os Usatges fan coincidir o títol de princeps con o de conte de Barcelona.

A sobén s'ha feito servir o títol nobiliario de prencipe por l'hereu d'a corona. En a Corona d'Aragón, l'hereu teneba lo títol de duque de Chirona, que dimpués cambió enta prencipe de Chirona. No s'ha de trafucar o Prencipau de Catalunya con un títol nobiliario.

Portalada d'os Usatges.

A primera referenzia explicita a lo Prencipau de Catalunya se troba en a disputa d'o rei Pero lo Ceremonioso con o Reino de Mallorca por a propiedat d'os condaus de Rosellón y Cerdanya, en 1343.[3] Manimenos pareixe que ya se feba servir de traza informal dinantes. Ramón Muntaner escribe en a suya Cronica la despedida de Chaime o Chusto a lo fillo d'él, que se'n iba enta la conquiesta de Cerdenya:

Fillo, yo tos doi a nuestra bandera, antiga d'o Prencipato de Catalunya, que tien un privilechio singular: que en o tiempo en campo a on a nuestra bandera reyal ha estato, nunca fue vencita ni tramullata.

Referencias

[editar | modificar o codigo]
  1. (es) Sergio Vila-Sanjuán: Otra Cataluña. Seis siglos de cultura catalana en castellano, Editorial Destino, 2018, ISBN 978-8423358052.
  2. (ca) Corz de Barcelona, de 1454 que estableixen a festividat de Sant Chorche en o Prencipau.
  3. Manuel de Bofarull (ed.): Colección de documentos inéditos del Archivo General de la Corona de Aragón, vol. 30. Barcelona: Imprenta del Archivo, 1866. pp. 303–308.


Corona d'AragónEscudo d'Aragón
Aragón | Atenas | Catalunya | Cerdenya | Mallorca | Nápols | Sicilia | Neopatria | Sinyoría de Montpeller | Valencia