Museus de Mequinenza
Museus de Mequinenza | ||
|---|---|---|
|
| ||
| Situación | ||
| País |
| |
| Ciudat | Mequinenza | |
| Información cheneral | ||
| Construcción | 1927 (edificio) | |
| Inauguración | 2010 | |
| Horario | Cabo de semana. Visitas concertadas entre la semana. | |
| Vesitants | 7.000 (2019) | |
| Adreza | Avda. María Quintana, s/n 50170 Mequinenza | |
| Telefono | 974464705 | |
| Pachina web | Web oficial | |
Os museus de Mequinenza son tres espacios museísticos aragoneses que se troban en Mequinenza, en a comarca de Cinca Baixa. Son conformaus por o Museu d'a Mena (un d'os pocos museus meners situau en l'interior d'una galería autentica restaurada de mas de 1.000 metros de recorriu interior en o cual se puede veyer o carbón real), o Museu d'a Historia de Mequinenza y o Museu d'o Pasau Prehistorico, con l'obchectivo de difundir o patrimonio menero y historico d'a localidat y, en especial, d'o Lugar viello de Mequinenza, desapareixiu y espaldau baixo lo río Ebro dimpués d'a construcción de l'entibo de Ribarroya.
A suya ubicación se troba en o Grupo Escolar María Quintana, construyiu en 1927, que anteriorment i heba albergau as escuelas de l'antiga población.[1]
Ambitos d'os museus
[editar | modificar o codigo]- Museu d'a Mena: ufre un recorriu por una mena real excavada, en a cual se puet conoixer o treballo d'os meners en a cuenca carbonifera de Mequinenza mientgres os zaguers 150 anyos. Conta con una gran y variada colección de maquinaria real procedent de cuantas explotacions meneras d'a zona.
- Museu d'a Historia de Mequinenza: presenta un viache a traviés d'a historia d'a localidat y d'a suya vinculación con os suyos tres ríos (l'Ebro, lo Segre y la Cinca), asinas como l'importancia estratechica d'a localidat y d'o suyo castiello. Conta con una part adedicada a l'albandono y treslau d'o Lugar Viello a la nueva Mequinenza dimpués d'a construcción d'o entibo de Ribarroya, y un espacio adedicau a lo patrimonio literario, fotografico y pictorico d'o escritor de Mequinenza Jesús Moncada.
- Museu d'o Pasau Prehistorico: un espacio-taller que conta con multiples recreacions de chacimientos arqueolochicos trobaus en Mequinenza, mesmo que diferents eixemplos d'Arte Rupestre de l'Arco Mediterranio d'a Peninsula Iberica trobaus en o suyo termin municipal.

Construcción
[editar | modificar o codigo]L'edificio se construyó por impulso de diversas personalidaz, como la mayestra María Quintana, naixida de Mequinenza y que plegó a estar inspectora de Primera Enseyanza en Madrit, o mayestro Maximo Cajal, y lo periodista Mariano de Cavia, y se sufragó parcialment por meyo d'una conduta popular d'os habitants d'a localidat.[2] O prochecto fue redactau por Jorge Gallegos en octubre de 1923, encara que bellas fuents bibliograficas atribuyen iste prochecto dreitament a o arquitecto chefe d'a Unidat Tecnica, Antonio Flórez. De feito estioron toz dos qui acudioron o día d'a devantadera de l'edificio pa recibir-lo y entregar-lo a o concello de Mequinenza.
A dirección d'as obras corrió a cargo de l'arquitecto escolar provincial Regino Borobio, fendo-se la devantadera con grans celebracions o 4 d'abril de 1927 y estando recepcionau definitivament en octubre de 1928. O grupo escolar recibió lo nombre de "María Quintana", a qui s'adedicó un busto en bronce realizau por José Bueno. Ye practicament o solo edificio d'o lugar antigo de Mequinenza que sobrevivió a o espaldamiento d'a población como consecuencia d'a construcción de l'entibo de Ribarroya.
Arquitectura
[editar | modificar o codigo]L'edificio que alberga lo Museu d'a Historia de Mequinenza tien planta en forma d'Y, con un cuerpo central prolargau que se prolonga en a frontera debantera por dos abances laterals y unatro central mas excelent. Orichinalment teneba dos dentradas en os suyos cantos, deseparando la zona escolar d'os ninos en a planta baixa y la d'as ninas en a primera planta. En a part posterior del'edificio se i construyió unatro chicot edificio que acullió la cantina escolar y o parvulario.
L'edificio ye de piedra picada, con cubierta a cuatro auguas de tella arabe y alerau de fusta resaltau a l'estilo d'os palacios renaixentistas aragoneses. Os suyos finestrals son ortogonals, a excepción de cuantos en o piso superior, que son remataus con un arco de meyo punto rebaixau. Por o suyo aspecto exterior, dentra en contacto con as corrients rechionalistas de l'arquitectura d'o primer tercio d'o sieglo XX.
Reconoixencias
[editar | modificar o codigo]En 2017, os Museus de Mequinenza recibioron o Premio Josep Galán atorgau por l'Institut d'Estudis d'o Baix Cinca (IEBC) por "unas magnificas instalacions que mantienen viva la memoria de Mequinenza y por ixo d'a Cinca Baixa". A gala d'entrega d'o premio s'escaició en o Espacio Moncada d'o Museu d'a Historia de Mequinenza.[3]