Ir al contenido

Vicia faba

De Biquipedia
(Reendrezau dende Faba)
Vicia faba
Debuixo de Vicia faba en a obra d'Otto Wilhelm Thomé Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz (1885)
Debuixo de Vicia faba en a obra d'Otto Wilhelm Thomé Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz (1885).
Denominacions populars
fabera, beturracio
Estau de conservación

Vulnerable (IUCN)
Clasificación cientifica
Eukaryota
Plantae
Magnoliophyta
Magnoliopsida
Fabales
Fabaceae
Vicia
V. faba
Descripción
Vicia faba
Linnaeus,
Especies
Especies de Vicia faba
  • Vicia faba var. minor
  • Vicia faba var. equina
  • Vicia faba var. major
  • Vicia faba subsp. faba
  • Vicia faba subsp. paucijuga

A fabera[1] u beturracio[1] (nombre cientifico Vicia faba) ye una especie de plantas d'o chenero Vicia y familia d'as Fabaceae, a qui dan o suyo nombre. Ye una especie anyal y herbacia, orichinaria d'as rechions d'a mar Mediterrania u d'Asia Central, y hue ye cultivata en tot o mundo porque as suyas simients, que fan parte d'as legumbres, s'emplegan como alimento d'animals y d'hombres. A variedat Vicia faba var. equina se conoixe como fabonera[1].

Ye una planta que puet plegar dica os 1,5-1,6 metros d'altaria, y a suya color ye verde.

O fitonimo faba[1] ye d'orichen latín[2] y ye documentable en todas as parlas alto-aragonesas por conservar a F- inicial latina d'acuerdo con a fonetica aragonesa. Se fa servir tamién pa fer mención d'o glan u part final d'o pene metaforicament.[3]

Bi ha refrans y expresions sobre as fabas:

Vinclos externos

[editar | modificar o codigo]

Referencias

[editar | modificar o codigo]
  1. 1 2 3 4 (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).
  2. (es) José María Enguita Utrilla:Un vocabulario agrícola turiasonense de 1382, Turiaso n°8, 1989, ISSN 0211-7207, p.139-178
  3. (es) Ángel Ballarín Cornel: Diccionario del Benasqués. Institución Fernando el Católico, Zaragoza, segunda edición 1978. p 183.
  4. (an) Resurrección María de Azkue: Replega de domenallas e mazadas populars d'Echo.