Gave d'Aulorón
De Biquipedia
| Gave d'Aulorón | |
|---|---|
 Naixedero d'a Gabe d'Aulorón en confluir a Gave d'Aspa y a Gave d'Osal. |
|
|
|
|
| Estatos | {{{estatos}}} |
| Territorios |  Biarn |
|
|
|
| Longaria | 143,1 km |
| Altaria d'o naixedero | m |
| Naixedero | forcallo d'a Gave d'Aspa y a Gave d'Osal |
| Desembocadura | Gave de Pau |
|
|
|
| Superficie d'a cuenca | 2.456 km² |
| Cabal meyano | 102 m³∙s-1 (en Escòs) m³/s |
| {{{mapa}}} | |
A Gave d'Aulorón (u Gave de Sauvatèrra), en francés gave d'Oloron, ye un río occitán, situato en o Biarn, en o sudueste de Francia.
O termin gave s'emplega ta clamar a un curso d'augua en a zona d'os Pireneus occidentals. Ye una palabra d'orichen precelta que se fa servir muit a sobén en ista zona, habendo perdito o suyo nombre orichinal muitos ríos ta decir-se actualment a gave de....[1]
O naixedero d'o río ye en o forcallo d'a Gave d'Aspa y a Gave d'Osal, drenando una compleganza d'una superficie de 2.456 km², con un cabal meyano de 102 m³/s en Escòs.
En o suyo curso, d'una longaria de 143,1 km, trescruza dos departamentos franceses, Pireneus Atlanticos y Landas dica plegar a la suya desembocadura en a Gave de Pau.
[editar] Departementos y localidaz que trescruza
- Pireneus Atlanticos:
- Avitenh
- Andrenh
- Lajuson
- Araus
- Aren
- Atòs-Aspins
- Audaus
- Autarriba
- Autavièla-Sent Martin-Vidéren
- Berrauta-Camun
- Bastanès
- Bunhenh
- Carressa
- Castanheda
- Castèthbon
- Castètnau-Camblong
- Dònhen
- Escòs
- Estòs
- Geronce
- Guinarte-Parentias
- Gurs
- Jaces
- Laas
- Laduish
- Lèren
- Meritenh
- Monthòrt
- Momor
- Narp
- Navarrencs
- Aulorón
- Aràs
- Aurin
- Ossenx
- Puei d'Auloron
- Preishac de Gèusvath
- Préchacq-Navarrenx
- Sendòs
- Sent Gladia-Ariba-Munenh
- Sent Pèr de Lèren
- Sauceda
- Sauvatèrra
- Sus
- Susmior
- Berdets
- Vièlanava de Navarrencs
[editar] Vinclos externos
Se veigan as imáchens de Commons sobre A Gave d'Aulorón.
[editar] Referencias
- ↑ Miquèu Grosclaude, «Les hydronymes pyrénéens en Béarn», Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, Pau, 1991, p. 389.
