Bretanya (rechión historica)
| Bretanya | |||||
|
|||||
| Lema nacional: Potius mori quam fœdari (latin), Kentoc'h mervel eget bezañ saotret (breton) (antis a muerte que a deshonor) |
|||||
| Himno nacional: Bro gozh ma zadoù | |||||
| Capital • Población |
Naunnt (Nantes en francés) 282.853 (2006) |
||||
| Mayor ciudat | Naunnt | ||||
| Idiomas oficials | bretón, gallo, petavín-santonchés | ||||
| Forma de gubierno'
'
|
|||||
| Superficie • Total |
Posición º 34.000 km² |
||||
| Población • Total (2007) • Densidat |
Posición º 4.300.000 126,50 hab/km² |
||||
| PIB (PPA) • Total ([[]]) • PIB per capita |
Posición º |
||||
| Moneda | Euro (€, EUR) | ||||
| Chentilicio | bretón/bretona | ||||
| Zona horaria • en Verano |
CET (UTC+1) CEST (UTC+2) |
||||
| Dominio d'Internet | |||||
| Codigo telefonico | + |
||||
| Prefixo radiofonico | |||||
| Codigo ISO | |||||
| Miembro de: | |||||
A rechión historica de Bretanya (Breizh en bretón, Bertaigne en gallo, Bretagne en francés) ye una provincias historica de Francia que estió independient d'ista país durant muitas anyadas.
Ye una peninsula situata a l'ueste de l'actual Francia, (peninsula de Bretanya u peninsula armoricana), que dentra en l'Ocián Atlantico, con o Canal d'a Manga a o norte, a Mar Celta a l'ueste, y o Golfo de Vizcaya a o sud, con una superficie d'arredol de 4.300.000 habitants en arredol de 34.000 km², con una densidat de población de 126,50 hab/km².
Ye considerata como una d'as seis nacions celtas, y a suya luenga historica ye o bretón, una luenga celta que no ye descendient d'o idioma galo u atra luenga celtica continental, sino que plegó ta Bretanya en os zaguers intes d'o Imperio román dende a isla de Bretanya quan os pueblos chermanicos invadioron l'antiga provincia romana,[1] y fa parte d'as luengas britonicas, como o cornuallés, o cumbrico y o picto.
Quan plegoron a Bretanya os refuchiatos britanos, bi establioron reinos independients, reunitos en o sieglo IX en un reino de Bretanya,[2] que esdevenió por circunstancias historicas un ducato de Bretanya[3] que reconoixeba febles dependencias feudals con o reino de Francia, dica esdevenir en 1532 un estato independient con una unión personal con Francia. No estió dica 1790, dimpués d'a Revolución francesa y a creyación d'os departamentos como a base d'o sistema administrativo francés, que Bretanya esdevenió un conchunto formato por 5 departaments. Sindembargo, quan en 1972 s'establioron as rechions de Francia, una parte de Bretanya fue separata d'o resto y fue integrata en a rechión francesa de Países d'a Loira, encluyendo a suya capital historica, Naunnt (Nantes en francés), encara que bi habió una gran oposición en os territorios segregatos. O resto d'o país, con cuatro departamentos, ye l'actual rechión de Bretanya.
O suyo nombre en bretón, Breizh ([brɛjs] en bretón KLT, [brɛχ] en bretón gwened), s'escribe con «ZH» ta aproximar l'antiga grafía d'o norte y de l'ueste (Breiz) con a grafía d'o sud (Breih). «Breizh» asobén s'abrevia como BZH.
Contenius |
[editar] Etimolochía
[editar] Historia de Bretanya
[editar] Cheografía de Bretanya
[editar] Politica de Bretanya
[editar] Cultura de Bretanya
En Bretanya bi ha una rica literatura oral con elementos mitolochicos celtas a vegatas coincidents con Galas y Bretanya. Asobén os dioses y heroes pagans y dica presonaches historicos han estato cristianizatos como santos que no reconoixe a ilesia catolica. Tot esto constituye a mitolochía bretona.
[editar] Simbolos de Bretanya
[editar] Se veiga tamién
[editar] Enrastres externos
Se veigan as imáchens de Commons sobre Bretanya.- Pachina web d'o Concello Cultural de Bretanya.
- Dossiers electronicos d'o Inventario cheneral: Patrimonio arquitectonico y moviliario de Bretanya.
- Historia de Bretanya.
- Historia y etimolochía d'as comunas de Bretanya.
- Douaroniezh Breizh / Cheografía de Bretanya.
- Historia d'as banderas de Bretanya.
- Pachina web oficial d'o Castiello d'os duques de Bretanya.
- Patrimonio dichital de Bretanya.
[editar] Referencias
- ↑ (fr) Léon Fleuriot: Les Origines de la Bretagne, capitol II «Les Bretons sur le continent dans l'armée romaine et les premiers Bretons en Armorique» pachinas 39 a 50, Payot, París, 1999, (ISBN 2-228-12711-6).
- ↑ (fr) Joël Cornette: Histoire de la Bretagne et des Bretons, Seuil, París, 2005, (ISBN 2-02-054890-09).
- ↑ (fr) Alain Déniel: Le Mouvement breton, 1919-1945, éditions La Découverte, París, 1976, (ISBN 2-7071-0826-X).