Ir al contenido

Corrado Alvaro

De Biquipedia
Iste articlo ye en proceso de cambio enta la ortografía oficial de Biquipedia (la Ortografía de l'aragonés de l'Academia Aragonesa d'a Luenga). Puez aduyar a completar este proceso revisando l'articlo, fendo-ie los cambios ortograficos necesarios y sacando dimpués ista plantilla.
Corrado Alvaro

Corrado Alvaro en os anyos 1920.
Información personal
Calendata naiximiento: 15 d'abril de 1895
Puesto naiximiento: San Luca (Reggio Calabria, Italia)
Calendata muerte: 11 de chunio de 1956
Puesto muerte: Roma (Italia)
Ocupación: Escritor, periodista y poeta
Conchuche: Laura Babini (1918-1956)

Corrado Alvaro, naixito de San Luca (Reggio Calabria) o 15 d'abril de 1895 y muerto en Roma o 11 de chunio de 1956, estió un escritor, periodista y poeta italiano.

Primeras anyadas

[editar | modificar o codigo]

Naixito d'o chicot lugar de San Luca, en a provincia de Reggio Calabria y rechión de Calabria o 15 d'abril de 1895, Corrado Alvaro yera fillo d'o mayestro Antonio Alvaro y d'Antonia Giampaolo, que perteneixeba a una familia de propietarios.

En 1915, con a dentrada d'o Reino d'Italia en a Primera Guerra Mundial, Corrado estió voluntario en un rechimiento d'infantería d'o Regio Esercito italiano en Florencia, y luitó en o Frent d'Italia contra l'Exercito austrohongaro. Ferito en setiembre de 1916, cuan yera en Savogna d'Isonzo, Corrado Alvaro tornó ta Roma, y a escape treballó en o diario de Bolonya Il Resto del Carlino, dica convertir-se-ne en redactor. O 8 d'abril de 1918 casó con Laura Babini, una bololonyesa.

Carrera periodistica

[editar | modificar o codigo]

Sindembargo, en 1919 se tresladó ta Milán, ta treballar en o diario Corriere della Sera, y a on obtenió un títol superior en letras, en a Universidat de Milán. En 1921 se convertió en corresponsal d'o diario establito por Giovanni Amendola, Il Mondo. En 1925 prenió posicions contra o faixismo, y sinyó un manifiesto anti-faixista promovito por Benedetto Croce. Continó a suya carrera periodistica, con estancias en Berlín (1928), Italia (1930), Turquía (1931) y Rusia (1935). En istas anyadas, escribió articlos sobre a Revolución rusa.

Participó en a revista faixista Popolo di Roma (encara que nunca no estió militant d'o Partito Nacional Faixista). En chinero de 1941 vesitó por zaguera vegata San Luca t'apedacar a su pai. Vesitaba a sobén Caraffa del Bianco ta veyer a la suya mai y a o suyo chirmán Massimo, que en yera mosén. Dende o 25 de chunio dica o 8 de setiembre de 1943, estió o director d'o diario faixista Popolo di Roma, encara que dimpués de l'armisticio de Cassibile, a caita d'o rechimen de Mussolini y a ocupación d'Italia por a Wehrmacht d'o Tercer Reich, Alvaro se refuchió en Chieti, con o falso nombre de Guido Giorgi.

En 1945, con Libero Bigiaretti y Francesco Jovine, establió o Sindicato Nacional d'Escritors (Sindacato Nazionale Scrittori), estando-ne o secretario dica a suya muerte. En ixas envueltas, establió tamién una caixa ta os escritors (Cassa Nazionale Scrittori). En 1947, estió un tiempo o director d'o diario Risorgimento, de Nápols, encara que dimitió por motivos politicos: con que yera d'ezquierdas, no podeba estar o director d'un diario liberal.

En 1951, ganó o Premio Strega, o prencipal premio d'a Literatura italiana, por o suyo libro Quasi una vita, en reconoixencia a la suya obra literaria. En 1951 se publicoron tamién atras destacatas obras d'a Literatura italiana, como L'orologio de Carlo Levi, Il conformista de Alberto Moravia, A cena col commendatore de Mario Soldati y Gesù, fate luce de Domenico Rea.

A suya muerte

[editar | modificar o codigo]

En 1954, enfermó d'un tumor abdominal y fue intervenito cirurchicament. Sindembargo, a malautía heba plegato dica os polmons y Alvaro morió o día 11 de chunio de 1956 en a suya casa de Roma, deixando muitas novelas sin rematar.

En 1951, Alvaro recibió o Premio Strega por a suya novela Quasi una vita.

Obra literaria

[editar | modificar o codigo]
  • 1917: Poesie grigioverdi.
  • 1920: La siepe e l'orto.
  • 1926: L'uomo del labirinto.
  • 1929: L'amata alla finestra.
  • 1930: Vent'anni.
  • 1930: Gente in Aspromonte, o suyo primer premio literario, de La Stampa, en 1931.
  • 1938: L'uomo è forte, Premio de l'Academia d'Italia en 1940.
  • 1940: Incontri d'amore.
  • 1946: L'età breve.
  • 1949: Lunga notte di Medea.
  • 1950: Quasi una vita, Premio Strega en 1951 .
  • 1952: Il nostro tempo e la speranza.
  • 1955: Un fatto di cronaca.


Predecesor:
Cesare Pavese
Premio Strega
1951
Succesor:
Alberto Moravia