Coelodonta antiquitatis

De Biquipedia
Ir ta: navego, busca
Coelodonta antiquitatis
Wollnashorn im NHM Wien.JPG
Coelodonta antiquitatis
Estato de conservación
Status iucn3.1 EX es.svg
Especie fósil.
Clasificación scientifica
Dominio: Eukaryota
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Mammalia
Orden: Perissodactyla
Familia: Rhinocerontidae
Chenero: Coelodonta
Especie: C. antiquitatis
Nomenclatura binominal
Coelodonta antiquitatis
Blumenbach, 1799

O rinoceront lanuto (Coelodonta antiquitatis (Blumenbach, 1799)) estió una especie animal d'a familia Rhinocerontidae que habitaba en as estepas fridas y secas d'Eurasia quan as glaciacions de Riss y Würm.

Descripción[editar | editar código]

A largaria d'a cabeza y cuerpo yera de bells 4 m, l'altaria en a cruz yera de 1,85 a lo menos. O peso se calcula en 2 tonelatas. O cuerno anterior superaba os 130 cm, y se piensa que podeba fer-lo servir pa esgarrapar en a nieu y mirar de minchar.

Habitat[editar | editar código]

Viviba en estepas fridas y secas meridionals d'Eurasia quan que o Würm, con presencia de graminias, compuestas (en especial, especies d'o chenero Artemisa) y tamién arboletz d'os cheneros Salix y Alnus.

Distribución[editar | editar código]

Amaneix en o pleistocén inferior de China, y arriba en Europa a lo prencipio d'a glaciación de Riss (zaguerías d'o pleistocén meyo), correspondendo a una cronosubespecie més alta (C. a. praecursor). Quan a glaciación de Würm teneba una distribución muito ampla, dende a Peninsula Iberica y Escocia dica Coreya. A la fin d'o Würm, entre os 13.000 y os 10000 anyos BP desapareix d'a mayor parte d'Europa, tendendo a restrinchir-se enta Siberia y a lo norte d'o paralelo 69º en os Urals articos entre os 15.000 y 10.000 anyos BP. Os zaguers rinoceronts lanutos conoixitos vivioron en l'Altai dica fa bells 10.000 anyos BP.

En os Pireneus yera abundant sobretot en a vesant norte, y no yera present a l'este d'Ariège. Localidatz d'a vesant norte on ye citato son Pape y Rivière en las Landas, Olha I, Izturitze, Haristoy, Gaztarria, Habarra y Junquà en os Pireneus Atlanticos; Aurensan, Gerde y Nestier en os Altos Pireneus; Montmaurin, Infernet y Harpons en l'Alta Garona; y Roc Traucat, Mano, Malarnaud, Hèches, Portel, Mas d'Azil, Tute de Camayot y Lherm en Ariège. En a vesant sud yera més escaso, no s'ha trobato a l'este d'Andorra, pero sorprendentment se n'han trobato fósils en Arenys de Mar (Barcelona) y en Olopte (Chirona). En a parte interior d'o País Basco ye present en o Würm antigo (chacimientos de Gatzarria y Olha), pero a l'egual que o Mamut lanut s'estendilla por o resto d'a costa cantabrica en o Würm III. Amaneix en chacimientos de Guipuzcua (Lezetxiki), Navarra (Coscobillo, Leguintxiki). O zaguer rinoceront lanuto conoixito d'os Pireneus provién d'Izturitze, como tamién o zaguer mamut lanuto, con 14.500-13.000 anyos BP.

Imachens[editar | editar código]

Bibliografía[editar | editar código]

Vinclos externos[editar | editar código]