Monesterio de Sant Pelai de Gavín
| Sant Pelai de Gavín | |
|---|---|
Pasadizo inferior | |
| Situación cheografica | |
| Estau | |
| País | |
| Situación | |
| Adreza | |
| Coordenatas | |
| Archidiocesi | |
| Diocesi | Chaca |
| Arcipestrau | Biescas |
| Información cheneral | |
| Advocación | Sant Pelai |
| Culto | |
| Orden | |
| Rector | |
| Vicario parroquial | |
| 2.º Vicario parroquial | |
| Mosen | |
| Propietario | |
| Administrador | |
| Director | |
| Coste | {{{coste}}} |
| Visitable | |
| Altaria | |
| Pisos | |
| Amplaria | |
| Largaria | |
| Superficie | |
| Diametro | |
| Aforo | |
| Altaria s.l.m. | |
| Atras | |
| Alcance | |
| Iluminación | |
| Potencia | |
| Arquitectura | |
| Tipo | Monesterio |
| Estilo | Romanico |
| Función | |
| Catalogación | Bien d'Intrés Cultural |
| Materials | |
| Construcción | |
| Construcción | Edat Meya |
| Fundador | |
| Inicio | |
| Fin | |
| Devantadera | |
| Destrucción | |
| Arquitecto | |
| Incheniero estructural | |
| Incheniero de servicios | |
| Incheniero civil | |
| Atros | |
| Premios | |
| Pachina web | |
| Localización | |
O monesterio de Sant Pelai de Gavín[1] yera un monesterio medieval situato amán de l'actual lugar de Gavín chunto a o barranco de Sía, en o termin municipal de Biescas, en l'Alto Galligo.
Dica l'anyo 1997 nomás se sabeba que fue albandonato en o sieglo XI, ocupato por laicos que lo cedioron a Sant Chuan d'a Penya en l'anyo 1079. En l'hibierno de 1997 estió cuan Federico Diez Áranos, miembro d'Amigos de Sarrablo trobó as ruinas d'o monesterio.
Acceso
[editar | modificar o codigo]
Ta plegar en Sant Pelai bi ha que ir dende Biescas por o GR 15 dica o cruce con o camín que baixa dende Gavín, trescruzar o barranco de Sía y puyar por a carretera en dirección ta Barbenuta. Cuan se plega ta o primer forcallo cal prener o camín que puya ta a ezquierda y continar sin deixar iste camín dica o desvío a on apareixe un cartel sinyalando o monesterio.
Actualment o conchunto arqueolochico ye acubilato por una estructura con teito d'uralita ta protecher-lo de l'orache, amás ye encletato y l'acceso ye viedato ta personas sin d'autorización.
Interior
[editar | modificar o codigo]
D'estilo romanico, teneba dos naus comunicatas entre ellas y con l'exterior por un pasadizo abovedato con una escala de caragol.
A cabecera d'o monesterio tien tres absides, podendo veyer-se encara en l'abside sud un friso d'arquiellos ciegos d'estilo lombardo, tamién se i puet veyer una chicota finestra. En a nau central d'o monesterio se veye un altar, asinas como grupos de tres columnas celindricas, muit tipicas de l'arte romanico en l'Alto Galligo.
Encara s'alza a estructura d'a ilesia inferior, a la que s'accede a traviés d'un pasadizo abovedato que se troba baixo a nau central, por lo que pareixe que ista yera una cripta y bi heba atra nau dencima a o estilo d'a que bi ha en Samitier. A nau se comunica con o pasadizo por una puerta con arco de meyo punto peraltato.
O pasadizo ye avovedato con vuelta de canyón y pasa por debaixo d'a nau central d'o monesterio, permitindo l'acceso dende a nau norte. En l'extremo norte d'o pasadizo se troban dos escalas de caragol que lo comunican con a parti superior.