Ir al contenido

Anura

De Biquipedia
(Reendrezau dende Anuro)
Anura
Rana temporaria
Dende o Triasico dica l'actualidat
Clasificación cientifica
Eukaryota
Animalia
Chordata
Amphibia
Anura
Descripción
Anura
Merrem, 1820
Distribución cheografica
Distribución d'os anuros

Os anuros[1] (nombre cientifico Anura) son a orden con mes numero d'especies d'os anfibios actuals. Se diferencian d'os atros anfibios en no tener coda y en tener as patas zagueras largas y adaptatas ta brincar. En aragonés, as especies d'anuros son conoixitas popularment como "ranas" u "granotas" y "zapos".

Os anuros se reconoixen facilment por l'ausencia de coda y por a doble longaria d'os miembros posteriors respecto a los anteriors. O movimiento d'os miembros posteriors se fa d'a mesma traza que un muelle, que se contraye y s'expande, o que representa una locomoción brincadera, con sincronización de movimientos d'as dos patas posteriors que ye caracteristica d'este grupo.

A cintura pelviana ye bien osificata en relación a los atros anfibios ta poder fer de refirme d'os miembros posteriors. A rechión sacra por un regular ye marcata con una vertebra diferent a las atras d'o cuerpo y por detras bi ha unas vertebras caudals fusionatas en urostilo.

O cubito y radio son fusionatos, a l'igual que a tibia y peroné. En o piet posterior os uesos d'a planta y os didos son prolargatos.

A cintura peitoral ye a-saber-lo d'osificata y en bi ha dos tipos basicos con variacions. A diferencia d'os urodelos y apodos tienen encara uesos dermicos en a cintura peitoral por eixemplo en as claviculas.

En o cranio os uesos frontals y parietals son fusionatos en un gran complexo dorsal, y presentan tamién centros formatos por osificacions d'os arcos neurals que resultan d'a condrificación y posterior osificación d'as vainas notocordals. Se'n distingue tres tipos: ectocordal, holocordal y estegocordal. O numero de vertebras troncals queda reducito a 5 - 9 representando un alcurzamiento d'o cuerpo, talment ligato a ixe tipo de locomoción brincadera que fan, como tamién l'ausencia de cuello, que no deixa que a cabeza se desvíe lateralment cuan se brinca.

Os anuros son formas muito activas y tienen uellos grans y parpiellos mobils. O tempán ye superficial y gran. A larinche ye bien desarrollata y a producción de sonitos ye important en o comportamiento territorial y sexual. Bi ha bolsas y sacos bucals que actuan como cambras de resonancia cuan fan o suyo cante carateristico, que ye o "ranueco".

A fecundación ye externa y a reproducción ovipara con excepcions. A mayoría presentan un desembolic larvario libre, o cullarón.

Clasificación d'as familias d'anuros

[editar | modificar o codigo]

Se veiga tamién

[editar | modificar o codigo]

Referencias

[editar | modificar o codigo]
  1. (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).

Vinclos externos

[editar | modificar o codigo]