Alionor d'Alburquerque

De Biquipedia
(Reendrezato dende Alionor Urraca de Castiella)
Ir a la navegación Ir a la búsqueda
Alionor d'Alburquerque
Reina consort d'Aragón
Leonor Urraca de Castela, la Rica Hembra - The Portuguese Genealogy (Genealogia dos Reis de Portugal).png

28 de chunio de 1412-2 d'abril de 1416
Predecesor Margalida de Prades
Succesor María Trastamara

COA Duke of Alburquerque.svg
Contesa d'Alburquerque
1385-1435
Predecesor Ferrando Sánchez de Castiella
Succesor Henrique de Trastamara

Naixencia 1374
Muerte 16 d'aviento de 1435
Medina del Campo
Enterreco Convento de Santa María la Real
Conchuche/s Ferrando I d'Aragón
Dinastía Casa de Borgonya
Pai Sancho d'Alburquerque
Mai Beatriz de Portugal

Escudo de Alionor d'Alburquerque
Estatuas chacents de Ferrando I d'Aragón (superior) y Alionor Urraca de Castiella (inferior) en o Monesterio de Poblet

Alionor d'Alburquerque (en castellán Leonor de Alburquerque), dita a Rica Fembra[1] u Alionor Urraca de Castiella (Castiella, 1374Medina del Campo, 1435), fue reina consort d'Aragón, por o suyo matrimonio con Ferrando I d'Aragón.

Biografía[editar | editar código]

Filla d'o infant Sancho de Castiella y d'a infanta Beatriz de Portugal, filla de Pero I de Portugal y Agnés de Castro, yera heredera de ricas tierras y propiedatz en Castiella, A Riocha y Extremadura.

En morir o malauto Chuan I de Castiella o 9 d'octubre de 1390, o Consello de Rechencia abordó o tema d'o presunto hereu rei Henrique III de Castiella o Dolent, naixiu en octubre de 1379, d'once anyos y d'o suyo chirman o infant Ferrando, que teneba ta par d'alavez diez anyos. S'alcordó que o chirmán menor, o prencipe Ferrando, no podese contrayer matrimonio antis que o suyo chirmán o rei Henrique tenese os catorce anyos de edat. Alavez se le concederían as prerrogativas politicas y socials d'a mayoría d'edat.

Ta superar as diverchencias derivadas de l'asasinato d'o rei Pero I en marzo de 1369 por o suyo chirmán Henrique, os representants d'o clero, a nobleza, o estau d'os hidalgos y os comerciants, asinas como os representants de quantas ciudatz castellanas alcordoron que Henrique se casara con a nieta de l'asasinau Pero, naixida d'Anglaterra de mai castellana y filla d'o rei Pero. Y malas que o chirmán mayor, Henrique III, cumpliera tals requisitos, se casaría o suyo chirmán menor, o prencipe Ferrando, con una muller buena, honorable y rica.

Fue alavez trigada Alionor, que ya teneba edat ta ello por contar con dieciseis anyos. Amostró a suya conformidat a o matrimonio malas que pudiera reyalizar-se ya que o prencipe Ferrando teneba diez anyos encara. Por ixas envueltas yera duenya, de pleno dreito, de: Haro, Briones, Cerezo de Río Tirón, Vilforado, Ledesma con as cinco villas, Alburquerque, La Codesera, Azagala, Alconchel, Medellín, Alconétar, Villalón por regalo d'o suyo primo o rei Chuan I, d'Urueña por trueque pediu por Chuan I a cambio de ceder-le Cea y a suya tierra a Ramiro Núñez de Guzmán, de San Felices de los Gallegos, que o rei heba dau a uno d'os suyos mercenarios nobles, Giral de Torralt, de Villa García, que heba entregau a Gutier González Quijada, Fuentpudia, dada antis a Juan Alfonso de Baeza, y Montealegre, que heba dau a Enrique Manuel.

Alionor y suyo mariu (que prenió o nombre de Ferrando I) fuoron coronaus reis d'Aragón en 1412 dimpués d'o Compromís de Casp. Ferrando I d'Aragón murió poco dimpués en l'anyo 1416, a os 36 anyos d'edat. Alionor, que teneba alavez 42 anyos d'edat, se retiró a Medina del Campo. En 1421 promulgó o suyo «Ordenamiento de Ferias» que sinyó como «la triste Reyna» por estar en aquella epoca os suyos fillos, os infants d'Aragón, prisioners d'os chenoveses, dimpués d'a Batalla de Ponza.

O Palacio Reyal de Medina del Campo, a on naixioron o suyo mariu Ferrando y os suyos fillos, fue transformau en o Convento de Santa María la Real. Astí, Alionor Urraca fue testigo d'os enfrentamientos d'os suyos fillos contra o partiu reyalista encabezau por Alvaro de Luna. Alionor perdió belunas d'as suyas posesions en beneficio d'iste zaguero.

Alionor Urraca murió en Medina del Campo en l'anyo 1435.

Sepoltura[editar | editar código]

A suya sepoltura se troba en o Convento de Santa María la Real de Medina del Campo, en una tomba simpla sobre o sulero. Tien una lapida de piedra de Toledo oscura, con o escudo reyal labrau en ella.

Matrimonio y descendencia[editar | editar código]

En 1394 Alionor, de bells vente anyos d'edat, se casó con o suyo sobrino Ferrando que alavez tendría bells catorce anyos d'edat. Tenioron siet fillos.

Os fillos naixius d'ixa unión, os ditos Infants d'Aragón,[1] fuoron:

Referencias[editar | editar código]

  1. 1,0 1,1 (es) "Historia de España de la Edad Media". Álvarez Palenzuela, V. Á. (coord.). 2008. Editorial Ariel, Barcelona. ISBN 978-84-344-6668-5. Pach. 916

Enlaces externos[editar | editar código]


Predecesora:
Margalida de Prades
Reina consort d'Aragón
28 de chunio de 1412-2 d'abril de 1416
Succesora:
María Trastamara