Rocher de Lauria
| Rocher de Lauria | |
|---|---|
| 1250 - 1305 | |
| Información personal | |
| Embotada | |
| Puesto de naixencia |  Lauria, Basilicata |
| Puesto de muerte | .svg){kind=small} Valencia |
| Información melitar | |
| Leyaltat | Almogávars |
| Anyos de servicio | |
| Rango | Almirant |
| Mandos | 1283: Almirant d'a flota d'a Corona d'Aragón |
| Unidat | |
| Batallas/guerras | Batalla de Formigues Batalla de Panizars |
| Premios | Conte de Cocentaina |
| Atras funcions | |
Rocher de Lauria, de Llúria u de Lloria (Lauria, Basilicata 1250 - Valencia 1305). Estió un navegant d'orichen lucanés, a lo servicio d'a Corona d'Aragón.
Se casó con Saurina d'Entenza, chirmana de Berenguer d'Entenza que participó chunto a Rocher de Flor en as expedicions d'os almogávars.
Estió almirant d'a flota d'Aragón y Secilia, a la que comandó mientres tot o reinato de Pero lo Gran d'Aragón. Le-se concedió lo condato de Cocentaina (esdevenindo asinas o primer conte de Cocentaina) como recompensa por a suya trachectoria melitar.
Nombrato almirant en o 1283, esfendió Secilia y os dreitos d'os reis d'Aragón contra d'os anchevins dimpués d'as Viespras secilianas, redotando a una flota francesa comandata por Carlos d'Anchú en os arredols de Malta. En o 1284 redotó a lo prencipe de Taranto (hereu d'a cadiera reyal napolitana) en a bayía de Nápols y realizó una espectacular campanya en Calabria. Dimpués tornó ta Catalunya por demanda de Pero III lo Gran, ta fer batalla contra d'os franceses. A vitoria más important que obtenió estió sobre d'a flota francesa de Felipe III, en a batalla de Formigues, os diyas 3 y 4 de setiembre d'o 1285. D'ixa traza cortó as linias de comunicación d'os invasors franceses en Catalunya y arruinó de raso lo poder naval francés d'a epoca. Tamién participó en a batalla de Panizars (1285). Redotatas de tot, as tropas francesas abandonoron ixe anyo Catalunya.
Os trunfos de l'almirant de Lauria estioron alazetatos en innovacions tecnicas. Os ataques no s'alazetaban unicament en l'abordache y l'uso d'a espata, tamién en o emplego d'espolons y de ballestas, bien de man u, como as más grans, amuntatas en barraches situatos en os barcos.
Ye esta celebre a suya frase que diz: Qué dende agora no bi habrá peix que s'atreba a sacar a coda si no leba ligato lo sinyal con as quatro barras d'o nuestro sinyor rei d'Aragón.[1]
Fue apedecato en Santes Creus, a los pietz de Pero lo Gran, y le-se dedicó un molimento en a Rambla Nova de Tarragona.
Referencias [editar]
Bibliografía [editar]
- (ca) (ISBN 978-84-931820-6-9) Roger de Llúria - Infiesta Pérez, José Luis Infiesta, Editor - col·lecció Gent nostra
- (en) Roger de Lauria en the Classic Encyclopedia, basada en l'edizión de 1911 d'a Edition of the Encyclopaedia Britannica
- (en) The Columbia Electronic Encyclopedia (2003) "Roger of Loria". Columbia University Press.
