Rocher de Flor

De Biquipedia
Ir ta: navego, busca
Rocher de Flor
1266 - 1305
RogerdeFlor.jpg
Información personal
Embotada
Puesto de naixencia Flag of the Kingdom of Sicily.png Brándiz, Italia
Puesto de muerte Flag of PalaeologusEmperor.svg Adrianopolis, Imperio Bizantino
Información melitar
Leyaltat Almogavars
Anyos de servicio
Rango
Mandos Chefe d'as companyías d'almogavars
Unidat
Batallas/guerras
Premios
Atras funcions

Rocher de Flor (en catalán y castellán Roger de Flor) (Brándiz, Italia, 1266 - Adrianopolis, Imperio Bizantín, 1305) estió un cape d'os almogávars. Yera fillo de Ricardo de Flor, alemán d'orichen y falconero d'o emperador Federico II, que morió combatindo contra Carlos d'Anchú en a batalla de Tagliacozzo.

Se fació caballero d'a Orden d'o Temple y participó en a zaguera Cruzata, rescatando a los cristians de Sant Chuan d'Acre (Palestina) en l'inte que la ciudat fue presa por os musulmans (1291). Bells caballers d'a suya orden l'acusoron d'apoderar-se d'os suyos tresors y lo'n forachitoron.

Esdevinió en mercenario a lo servicio d'o rei Frederico II de Secilia (fillo de Pero III, lo Gran, rei d'Aragón). Frederico el nombró chefe d'as companyías d'almogavars, mercenarios aragoneses que ya heban participato en a conquista de Valencia y Mallorca, y que yeran reforzando a presencia aragonesa en Secilia contra d'a casa d'Anchú (esfensa de Mezina, 1301).

En 1303 lo emperador de Bizanzio, Andronico II, li demandó aduya ta fer frent a lo encorralamiento que li yeran fendo os turcos. Frederico bi ninvió a Gran Companyía catalana, una expedición d'unos 4.000 almogavars y 39 naus baixo lo mando de Rocher de Flor. Os almogavars contratacoron de traza eficient dende 1304, conquerindo Filadelfia, Magnesia y Efeso y obligando los turcos a retirar-se-ne ta las montanyas d'o Taurus.

Lo Emperador reconoixió a Rocher de Flor as suyas victorias nombrando-lo megaduque (comandant d'a flota) y casando-lo con a suya sobrina María; tot olvidando os abusos y crueldat d'os almogavars ta la población d'o Imperio. Manimenos, se xorrontó de l'anglucia de Rocher quan iste se quereba erichir en sobirán de l'Asia Menor. Negoció con ell o nombramiento de cesar, atorgando-li gran parti d'o territorio reconquiesto. Poco dimpués fue asasinato ta atacar a l'inte a más gran parti d'o suyo exercito.

En represalia, a resta d'os almogavars, baixo lo mando de Berenguer d'Entenza, atacoron o Imperio y n'arranoron tot o que troboron en o suyo camín dica Costantinoble (feito conoixito como a Venganza Catalana). Dimpués, s'embrecoron en una serie de luitas internas que aprofeitoron os senyors d'a zona ta establir dos estatos propios, os ducatos d'Atenas y Neopatría, que pasarban ta la Corona d'Aragón.

Rocher de Flor consiguió una gran popularidat entre os suyos contemporanios gracias a la cronica de Ramon Muntaner. A suya fegura, convertita en mitica, estió lo prencipal modelo de Tirant lo Blanc, de Joanot Martorell.