Covacha
- Pa la comuna occitana se veiga Balmar.

Una covacha[1][2][3][nota 1], covana[1], covachón[1] u coveta[1][nota 2] ye una espluga natural poco profunda u una concavidat rocosa a on personas u animals pueden cubillar-se. Se troba en parez rocosas, a sobén en a suya parte baixa. Tamién se puet denominar balma[1], espelungueta[1] u espelunguiella.[1]
As covachas se forman cuan un estrato resistent a la erosión y lo desgaste por l'orache, (por eixemplo a piedra panal u o conglomerau), ha formau un cinglo, pero un estrato mes tovo, mes susceptible a la erosión y a la meteorización, queda debaixo, y d'esta traza talla o cinglo.
Se'n troba a sobén en macizos de roca calsinera karstificaus, on se van escarvando a escala de tiempo cheolochico a traviés d'as cheladas, o deschelo, a mes d'a disolución. A presencia de covachas ye menos frecuent en rocas volcanicas como o basalto.
O mesmo fenomeno escayeixe en os saltos d'augua, y de feito muitas covachas se troban debaixo d'os saltos d'augua.
Muitos chacimientos arqueolochicos s'han formau en covachas porque os hombres prehistoricos i trobaban un teito natural. L'uso que en feban os hombres prehistoricos podeba estar pa cutio (habitat, sepultura), ocasional (campamento estacional, cubillar, taller, parada en una partida de caza).
En zonas montanyosas poco habitadas os montanyers pueden trobar en una covacha un cubillar.
Notas
[editar | modificar o codigo]Referencias
[editar | modificar o codigo]- 1 2 3 4 5 6 7 (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).
- ↑ (es) Fernando Blas Gabarda, Fernando Romanos Hernando: Diccionario Aragonés: chistabín-castellano. (Bal de Chistau). Gara d'Edizions, 2008, pp 159-160.
- ↑ (es) Ángel Ballarín Cornel: Diccionario del Benasqués. Institución Fernando el Católico, Zaragoza, segunda edición 1978. p 262