Idioma copto
| Copto met rem en kēmɪ |
|
|---|---|
| Atras denominacions: | Luenga d'o pueblo echipciano |
| Parlato en: | Echipto |
| Territorios: | {{{territorios}}} |
| Parladors: | Amortata |
| Clasificación: | |
| Filiación: | Afro-asiaticas Echipcia |
|
|
|
| Luenga oficial en: | Luenga ofizial d'a Ilesia ortodoxa copta. |
| Regulato per: | |
|
|
|
| ISO 639-1 | dengún |
| ISO 639-2 | cop |
| SIL | cop |
|
|
O copto estió una luenga afroasiatica fablada arredol d'o sieglo III d.C. en l'antiguo Echipto. Emplegaba l'alfabeto copto y una versión de l'alfabeto griego con licheras modificacions d'o demotico pa representar sonidos intelichibles en l'alfabeto griego. Tenió o suyo millor tiempo entre os sieglos III y VI. En l'actualidat ye a luenga liturchica d'os cristians coptos.
[editar] Historia
O copto prenió gran numero d'amprens d'o griego, a luenga oficial imposata por os Ptolomeus. En o sieglo V yera a luenga usata en a literatura en l'Alto Echipto.
Pa os arabes, que conqueroron Echipto en o sieglo VII, as parabras "echipcio" y "cristián" yeran sinonimas y d'allí amaneixió lo nombre Quibti, a transcripción d'o chentilicio echipcio a l'arabe. En o sieglo XII, o copto nomás yera una luenga liturchica en a Ilesia Monosofista Copta separata d'a Ilesia Ortodoxa Griega en o sieglo V.
Os escritos más antigos en copto son as cartas de Sant Antón (251-356), l'anacoreta d'o disierto. En os sieglos III y IV muitos clerigos escribioron en copto, entre os qualos i yera Pacomio, que establió un regle monastico que encara en a Ilesia Copta.
Chuan de Mandevilla enumera as letras de l'alfabeto copto en o suyo "Libro d'as Marabillas d'o Mundo", tradueito a l'aragonés meyeval.
