Rocher de Flor

De Biquipedia
Iste articlo ye en proceso de cambio enta la ortografía oficial de Biquipedia (la Ortografía de l'aragonés de l'Academia Aragonesa d'a Luenga). Puez aduyar a completar este proceso revisando l'articlo, fendo-ie los cambios ortograficos necesarios y sacando dimpués ista plantilla.
Rocher de Flor
1266 - 1305
Información personal
Embotada
Puesto de naixencia Brándiz, Reino de Sicilia
Puesto de muerte Adrianopolis, Imperio Bizantino
Información militar
Leyaltat Almogavars
Anyos de servicio
Rango
Mandos Chefe d'as companyías d'almogavars
Unidat
Batallas/guerras
Premios
Atras funcions

Rocher de Flor (en catalán y castellano Roger de Flor) (Brándiz, Reino de Sicilia, 1266 - Adrianopolis, Imperio Bizantín, 1305) estió un cape d'os almogávars. Yera fillo de Ricardo de Flor, alemán d'orichen y falconero de l'emperador Federico II, que morió combatindo contra Carlos d'Anchú en a batalla de Tagliacozzo.

Se fació caballero d'a Orden d'o Temple y participó en a zaguera Cruzata, rescatando a los cristianos de Sant Chuan d'Acre (Palestina) en l'inte que la ciudat fue presa por os musulmans (1291). Bels caballers d'a suya orden l'acusoron d'apoderar-se d'os suyos tresors y lo'n forachitoron.

Esdevinió en mercenario a lo servicio d'o rei Frederico II de Sicilia (fillo de Pero III, lo Gran, rei d'Aragón). Frederico el nombró chefe d'as companyías d'almogavars, mercenarios aragoneses que ya heban participato en a conquista de Valencia y Mallorca, y que yeran reforzando a presencia aragonesa en Sicilia contra d'a casa d'Anchú (esfensa de Mezina, 1301).

En 1303 l'emperador de Bizancio, Andronico II, li demandó aduya ta fer frent a lo encorralamiento que li yeran fendo os turcos. Frederico bi ninvió a Gran Companyía catalana, una expedición d'unos 4.000 almogavars y 39 naus baixo lo mando de Rocher de Flor. Os almogavars contratacoron de traza eficient dende 1304, conquerindo Filadelfia, Magnesia y Efeso y obligando los turcos a retirar-se-ne ta las montanyas d'o Taurus.

Lo Emperador reconoixió a Rocher de Flor as suyas victorias nombrando-lo megaduque (comandant d'a flota) y casando-lo con a suya sobrina María; tot olvidando os abusos y crueldat d'os almogavars ta la población de l'Imperio. Manimenos, se xorrontó de l'anglucia de Rocher cuan iste se quereba erichir en sobirán de l'Asia Menor. Negoció con él o nombramiento de cesar, atorgando-li gran parti d'o territorio reconquiesto. Poco dimpués fue asasinato ta atacar a l'inte a mas gran parti d'o suyo exercito.

En represalia, a resta d'os almogavars, baixo lo mando de Berenguer d'Entenza, atacoron l'Imperio y en arranoron tot o que troboron en o suyo camín dica Costantinoble (feito conoixito como a Venganza Catalana). Dimpués, s'embrecoron en una serie de luitas internas que aprofeitoron os senyors d'a zona ta establir dos estatos propios, os ducatos d'Atenas y Neopatría, que pasarban ta la Corona d'Aragón.

Rocher de Flor consiguió una gran popularidat entre os suyos contemporanios gracias a la cronica de Ramon Muntaner. A suya fegura, convertita en mitica, estió lo prencipal modelo de Tirant lo Blanc, de Joanot Martorell.

Vinclos externos[editar | modificar o codigo]