Ir al contenido

Puerta de Sant Chaime de Melilla

De Biquipedia
Puerta de Sant Chaime
Puerta de Santiago
Situación cheografica
Estau
País
Situación Melilla, Espanya
Adreza
Coordenatas
Archidiocesi
Diocesi
Arcipestrau
Advocación
Culto
Orden
Rector
Vicario parroquial
2.º Vicario parroquial
Mosen
Propietario
Administrador
Director
Coste{{{coste}}}
Visitable
Altaria
Pisos
Amplaria
Largaria
Superficie
Diametro
Aforo
Altaria s.l.m.
Atras
Alcance
Iluminación
Potencia
Arquitectura
Tipo
Estilo
FunciónDefensivo
Catalogación
Materials
Construcción
Construcción1549-1551
Fundador
Inicio
Fin
Devantadera
Destrucción
Equipo disenyador
ArquitectoMiguel de Perea
Incheniero estructural
Incheniero de servicios
Incheniero civil
Atros
Premios
Pachina web
Localización
Puerta de Sant Chaime ubicada en Melilla
Puerta de Sant Chaime
Puerta de Sant Chaime
Puerta de Sant Chaime en Melilla

A puerta de Sant Chaime (en castellano puerta de Santiago[1]) ye a puerta d'acceso a o primer recinto fortificau dende o segundo recinto fortificau a la ciudadela espanyola de Melilla La Vieja, en Melilla. Fa parti d'o conchunto historico artistico d'a ciudat de Melilla, un Bien d'Intrés Cultural.[2]

A suya construcción, feita entre 1549 y 1551 per Miguel de Perea, se plantió como un revellín pa desfender a puerta de Santa Ana, con o suyo túnel en anglo dreito, excesivament vulnerable. Entre 1669 y 1674 Osorio Astorga reparó o torretón d'as Beatas, que fue reconstruyiu entre 1680 y 1682 per l'incheniero Toscano Brito seguntes as instruccions de l'incheniero Octavio Meni.[1][3]

En 1952 se restauró l'arco y o escudo, y se metió un nuevo puent levadizo trayiu d'o Penyón de Vélez d'a Gomera. En 1699 se construyió un puent sobre o foso.

En 1996 se restauró unatra vegada.[1]

Descripción

[editar | modificar o codigo]

A puerta —tota de cantería— consta d'un arco de meyo punto sobre o que se troba o escudo imperial de Carlos V, flanquiau per dos torretons, a la suya dreita o torreón Desmochado y a la suya zurda o torreón d'as Beatas.[4] S'accede dende un puent de mampostería y unatro levadizo. Dimpués d'a puerta se troba a casamata, un pasadizo en cantonada pa dificultar l'acceso d'os atacants, con parez de piedra y vueltas de ladriello macizo.[1][5][6][7]

Referencias

[editar | modificar o codigo]
  1. 1 2 3 4 (es) Melilla la Vieja Plan Especial de los Cuatro Recintos Fortificados. Salvador Moreno Peralta, Antonio Bravo Nieto, Jesús Miguel Saéz Cazorla. EDICIONES SEYER, 1990. Pach. 266-268. ISBN 84-87291-95-3.
  2. (es) Primer recinto. https://web.archive.org/web/20151218143233/http://www.melilla.es/
  3. (es) Colección cartográfica de mapas, planos y dibujos de melilla, en el Archivo General de Simancas (1564-1797). Miguel Villaba González. Imagraf, 2012. Error en a cita: Etiqueta <ref> incorreuta; nombres de parametros incorreutos.
  4. (es) Heráldica en Melilla. Villalba González, Martínez Gil. Revista Akros 11, 2009. Pach. 43-50. ISSN 1579-0959
  5. (es) "MELILLA GUÍA TURÍSTICA". Mª del Carmen Lechado Granados, Julia Melero Pascual, Gustavo Cabanillas Gutiérrez, Karima Amar Salat, Ana Atencia Andreu, Dunia Mimón Bouzbib. Galland Books, 2015. ISBN 978-84-16200-16-0. Pach. 75.
  6. (es) Guía de Melilla. Antonio Bravo Nieto. EDITORIAL EVERGRAFICAS S.L. 2002. ISBN 84-241-9300-8. Pach. 69
  7. (es) "Historia de Melilla a través de sus calles y barrios". Asociación de Estudios Melillenses, 1997.

Vinclos externos

[editar | modificar o codigo]