Poblau iberico de Sant Antoni

De Biquipedia
Ir a la navegación Ir a la búsqueda
Poblau iberico de Sant Antoni.

O poblau iberico de Sant Antoni (en catalán Poblat ibèric de Sant Antoni) ye un chacimiento arqueolochico d'o pueblo iberico y de cultura iberica que se troba en o tozal de Sant Cristòvol a 1 km d'a villa de Calazeit, en a comarca d'o Matarranya.

Excavau por l'arqueologo calazeitán Joan Cabré Aguiló y por Pere Bosch Gimpera (de l'Institut d'Estudis Catalans) entre os anyos 1903 y 1919, buena part d'os materials que se i troboron son en o Museu Arqueolochico de Barcelona. Actualment ya ye excavau de tot y se pueden veyer as dos fases d'a evolución d'o poblau.

A primera fase d'ocupación d'o poblau ye entre os sieglos V y IV a.C.; d'ista fase son os edificios que se troban en o cabalto d'o tozal. Entre os sieglos III y prencipios d'o II a.C s'enamplo lo poblau con nuevas casas situadas en o cabaixo y bellas estructuras esfensivas como a muralla y os torretons.

A dentrada a lo poblau se feba por o norte, a on encara se puet veyer chunto a la muralla una basa ta plegar l'augua d'a plevia.

Cheodesia[editar | modificar o codigo]

Bi ha un vértiz cheodesico situau a una altaria de 588 metros dende o libel d'a mar[1] a 16,90 m a o sudueste d'a esquina d'a ermita de Sant Antonio.

Referencias[editar | modificar o codigo]

Vinclos externos[editar | modificar o codigo]