Parque Nacional d'o Gauja

De Biquipedia
Ir a la navegación Ir a la búsqueda
Parque Nacional d'o Gauja
Ergeljuklintis424aug037qg.jpg
Foces d'o río Gauja
Datos chenerals
Tipo Parque Nacional
Establito 1973
Superficie 917.45 km²
Situación
Situación Flag of Latvia.svg Letonia
Latitut
Lonchitut
Mapa
Relief Map of Latvia.jpg
Red Point.gif
Situación en Letonia

O Parque Nacional d'o Gauja (en letón Gaujas nacionālais parks) ye o parque nacional mas gran de Letonia con una superficie de 917.45 km². Se troba situau en a rechión de Livonia a o noreste de Sigulda y o sudueste de Cēsis a o largo d'a val d'o río Gauja, d'o que o parque prene o suyo nombre.

Fue establiu ta mirar de protecher unas arias naturals licherament alteradas, promover o torismo de naturaleza y guaranziar un desenvolique sostenible d'a zona. O parque nacional se caracteriza por una gran diversidat biolochica, foces de roca y gran variedat de formas de terreno, fuents d'augua, paisaches pintorescos y muitos molimentos historicos y culturals de diferents sieglos. A mayor parti d'o parque nacional, y a más important, ye l'antiga val d'o río Gauja. A val ye protechida, pero a la vegada se puet emplegar ta un turismo de naturaleza y cultura.

As oficinas d'administración d'o parque se troba en a localidat de Sigulda.

Aria[editar | editar código]

L'aria total d'o parque ye de 91.745 ha y se divide en cinco zonas funcionals. As reservas naturals cubren un aria prou chicota, pero a la vegada valiosa, d'o parque y l'acceso a ellas ye viedau. En a resta d'o territorio se permiten nomás actividatz economicas que no cambeen substancialment a estructura d'o paisache desenvolicada historicament.

As selvas cubren alto u baixo un 47 % d'a suya superficie, quasi a metat d'o territorio. Bi ha bellas 900 especies de plantas, 149 de muixons y 48 de mamiferos en o parque. Dende 2004 o Parque Nacional d'o Gauja fa parti d'o rete Natura 2000, disenyau ta a conservación d'especies y biotopos protechius.

A historia d'o torismo en o Parque Nacional d'o Gauja tien una luenga tradición. Os primers vesitants yeran senderistas que plegaban a piet ya en o sieglo XIX a traviés de l'aria de Sigulda.[1] Cada anyo milenta vesitants i plegan atrayius por un paisache unico, as grans foces d'o devonico – barrancos de piedra, roca y espelungas, asinas como os molimentos historicos y culturals, que son ligaus con muitas leyendas y historias.

En o parque nacional bi ha mas de 500 molimentos historicos y culturals – fortificacions, castiellos de piedra, ilesias, torres y molins d'augua y viento, asinas como atros molimentos arqueolochicos, arquitectonicos y artisticos.

Referencias[editar | editar código]

Vinclos externos[editar | editar código]