Berraco de piedra

De Biquipedia

Ir ta: nabego, busca
Toros de Guisando.
Berraco chunto a l'armita de la Birchen en Mingorría (Abila).

Os Berracos de piedra son unas figuras de piedra que se troban en a peninsula Iberica, en as probinzias españolas de Cazeres, Salamanca, Zamora, Abila y Toledo, y en as rechions portuguesas de Beira Interior Norte e Trás-os-Montes, e se fazioron en ixas embueltas d'os Betons.

No se conox a suya finalidat. Se crei que mugaban terrens dedicatos á lo pastoreyo, encara que podesen tener atro sennificato mistico u relichioso. Os més conoxitos son os clamatos "Toros de Guisando", en a probinzia d'Abila, e o més gran conoxito lo han recuperato e se troba en a plaza mayor de Villanueva del Campillo, en Abila. Tamién bi n'ha un de mui antigo y en buen estato de conserbazión en a plaza de Torralba de Oropesa, Toledo. Bi n'ha atro en Segura de Toro, norte d'a probinzia de Cazeres; e un atro en a plaza de Castillo de Bayuela, tamién en Toledo.

Talment o més famoso de toz siga o que bi ha chunto á lo puent román de Salamanca, que menzionan en a nobela picaresca d'o Lazarillo de Tormes.

Os berracos definen á un pueblo prenzipalment ganadero. Tienen a forma y a mida d'un toro, por lo que lis se diz toros de piedra, encara que a parabra verraco signifique "fraxenco" u "berro" (en o Semontano de Balbastro berraco sennifica "tozín semental").

Os berracos pueden tener relazión con a relichión zelta. En a mitolochía irlandesa bi ha falordias con toros y en atros puestos on i abio zeltas, tan luent como Polonia bi ha esculturas parexitas con forma de toro.

Por agora os berracos se conoxen nomás que en l'antigo territorio betón. S'ha pensato que atros pueblos indoeuropeus d'a meseta tamién en poderban aber tenito, pero que no los aberban conserbato porque los romans los embadioron e probocoron mayors destruzions culturals que en o territorio d'os betons, que rematoron estando aliatos d'os romans.

Ferramientas presonals