Ir al contenido

Seche de Melilla (1774-1775)

De Biquipedia
(Reendrezau dende Setio de Melilla (1774-1775))
Seche de Melilla
[[]]

Información cheneral
Calendata: 9 d'aviento de 1774-19 de marzo de 1775
Puesto: Melilla (Espanya)
Resultau: Victoria espanyola
En conflicto
Imperio Espanyol
Imperio Otomán
Marruecos
Reino de Gran Bretanya
Comandants
Juan Sherlock
Francisco de Miranda
Mohammed ben Abdalah
Soldaus
3.251 Entre 30.000 y 40.000
Baixas
94 muertos y 574 ferius
600 muertos y ferius
Desconoixiu
{{{mapa}}}
{{{descripción_mapa}}}

O seche de Melilla estió un bloqueyo armau feito dende o 9 d'aviento de 1774 dica o 19 de marzo de 1775 per l'exercito d'o Soldanato de Marruecos, comandau por o soldán Mohammed ben Abdalah y refirmau por os britanicos y mercenarios alcherians, contra a fortaleza espanyola de Melilla, esfendida por un chicot guarnimiento baixo o mando d'o gubernador Juan Sherlock. Os espanyols salioron victoriosos.

L'asechamiento

[editar | modificar o codigo]

O soldán marroquín Mohammed III y os alcherians decidioron a conquiesta d'as plazas espanyolas d'o norte d'Africa. En 1773 o soldán ninvió a o comandant d'artillería Sidi Tahar Fenis como embaixador ta Gran Bretanya pa adquirir material belico.[1]

O 19 de setiembre de 1774 ninvió una carta a Carlos III con iste afer, decindo que a paz entre éls podría estar nomás por mar. Por isto, Carlos III declaró a guerra a o soldanato o 23 d'octubre de 1774.

Por ixas envueltas o gubernador de Melilla yera José Carrión de Andrade. En a ciudat i heba un guarnimiento, que tasament consistiba en o Rechimiento Fixo de Melilla, con as companyías mandadas por os capitans Antonio Manso y Vicente de Alva, y destacamentos pa o manello d'as antigas piezas d'artillería de fierro.

Entre setiembre y octubre de 1774 estió en Melilla una comisión formada por o mariscal de campo Luis Urbina Caneja, l'incheniero Luis Caballero (qui dimpués estió mientres o seche) y o comandant incheniero Luis Ailmen, pa realizar un informe sobre milloras defensivas d'a plaza.

Carlos III ordenó reforzar a esfensa de Ceuta y d'Orán, por un posible ataque alcherián. En zaguerías de noviembre os espanyols sabioron que o soldán heba planiau conquerir Melilla.

Pa reforzar a esfensa, Carlos III mandó a Melilla a o mariscal Juan Sherlock como comandant cheneral y reforzó o guarnimiento. A ciudat fue asechada o 9 d'aviento por un exercito d'entre 30 000 y 40 000 musulmans. Levaban artillería britanica y artillers d'aquel país pa o suyo manello.

Juan Sherlock ninvió a o marín Juan Trinquini en barco ta Malaga pa solicitar refuerces d'Andalucía. L'11 d'aviento plegó ta Melilla un barco francés con os refuerces d'a peninsula. Iste barco salió d'a ciudat o 16 d'aviento con parti d'a población civil.

Pa a esfensa, s'instaloron 117 nuevos canyons y morters. Tomás de Encuentra, artillero mayor de Carlos III, se fació cargo d'o mantenimiento de l'artillería.

Amás d'o Rechimiento Fixo de Melilla, facioron parti d'a esfensa os rechimientos Zamora, Voluntarios de Catalunya, Princesa, Nápols, Brabant y Bruselas, con a plana mayor. Tamién estioron os Reyals Cuerpos d'Incheniería y Artillería. Isto fació un total de 3.251 militars.

Dos escuadras espanyolas, comandadas por Antonio Barceló y José Hidalgo de Cisneros, bloqueyoron o estreito de Chibraltar pa privar que Gran Bretanya furnise d'armamento y munición a las tropas musulmanas.

Un chicot guarnimiento baixo o mando de Florencio Moreno resistió d'igual traza a l'exercito d'o soldán en o Penyón de Vélez d'a Gomera.

Entre os defensors estió o capitán Francisco de Miranda, naixiu en Venezuela. Posteriorment, aconsiguió o grau de tenient coronel. Estió en Francia, a on pasó a estar mariscal de campo. Dimpués d'isto, tornó ta Venezuela, a on luitó por a independencia hispanoamericana.

En 1775, un convoi britanico en rota enta Melilla fue interceptau y capturau por l'Armada Espanyola, y as velas espanyolas amaneixioron en as cercanías d'a ciudat sitiada; a o mesmo tiempo, os turcos prencipioron a presionar en as buegas orientals de Marruecos.

As tropas espanyolas resistioron l'ataque entre un periodo de 100 días, entre os que cayioron bels 12 000 prochectils sobre a ciudat.

Entre o seche, a población se refuchió en as cuevas d'o Conventico y en as cuevas d'a Florentina. Tamién se levó enta as cuevas d'o Conventico a la Virchen d'a Victoria.

O seche finalizó o 19 de marzo, día de Sant Chusé, de 1775. I habió una reunión de Juan Sherlock con o diplomatico Hamed Lo Gazel, a on le dició que o soldán deseyaba mantener relacions d'amistat y reprener o comercio en condicions mas avantachosas que en l'anterior tractau.

En 1780 se sinyó o Convenio d'Amistanza y Comercio en Aranjuez, por l'embaixador Muhammad Utman y o conde de Floridablanca.

Referencias

[editar | modificar o codigo]
  1. (es) The Ambassador. Ambassade du Maroc à Londres.

Bibliografía

[editar | modificar o codigo]