Museu de Melilla
| Museu de Melilla | |
|---|---|
|
Museu de Melilla | |
| Situación | |
| Coordenatas | {{{Coordenadas}}} |
| País | |
| Ciudat | |
| Información cheneral | |
| Tipo | Museu d'Historia, Arqueolochía y Etnografía |
| Director | Francisco Alfaya |
| Construcción | 1781 |
| Inauguración | |
| Superficie | 1 840 m² |
| Horario | |
| Vesitants | 9.492 |
| Adreza | Luns zarrau Martes - sabado: de 10 a 14h y de 16 a 20:00h (verano, de 17 a 21:00h) Dominche: de 10 a 14h |
| Telefono | (+34) 952 97 62 16 |
| Pachina web | Web oficial |
O Museu de Melilla (en castellano Museo de Melilla) ye un museu[1] d'a ciudat espanyola de Melilla situau en l'antigo almagacén d'as Peñuelas, en o primer recinto fortificau de Melilla La Vieja.
O museu s'organiza en dos espacios. A planta baixa presenta muestras d'as culturas chitana, sefardita y berber y d'as suyas prencipals celebracions y costumbres. En a planta alta se realiza un recorrido por a historia d'a ciudat dende a prehistoria dica a Edat Contemporania.[2]
Historia
[editar | modificar o codigo]En primerías d'o sieglo XX Rafael Fernández de Castro prencipió a replegar as piezas y o material resultant d'as excavacions d'o cerro de San Lorenzo en a Casa Salama, siede d'a Chunta d'Arbitrios, encara que no fue considerau oficialment un museu, pus no i habió catalogación ni exposición a o publico.[3]
Anyos mas tarde amaneixe a Museu Municipal en o soterranyo d'o templet de musica d'o Parque Hernández, ubierto a o publico y tresladau, no yera adecuada a suya ubicación, en os anyos 1950 a o baluarte d'a Concepción Alta, en un museu historico con dos seccions, Arqueolochía y Documentación, amás de fundos militars y emblemas heraldicos.
Astí permaneixe dica 1987, cuan se muda enta a torre d'a Vela y d'astí, enta os almagacens d'as Peñuelas, a o ye dende 2011, estando ubierta l'11 de setiembre de 2018 unatra sección adedicada a o pueblo chitán.
Seccions
[editar | modificar o codigo]Museo etnografico d'as culturas sefardita, berber y chitana
[editar | modificar o codigo]Se troba en a planta baixa, destacando a recreyación d'a sinagoga Or Zaruah de Melilla, una jaima berber con toda mena d'utensilios pa a vida cutiana y oficios tradicionals d'os chitans. Amás, exhibe una important colección de choyas berbers.[4][5][6][7]
- Zona sefardita
- Zona berber
- Una jaima berber
- Choyas berbers
- Vaixillas
Museo d'Arqueolochía y Historia
[editar | modificar o codigo]Se troba en a planta alta, contando con ceramicas d'o Zafrín, monedas cartachinesas, a recreyación d'un enterramiento mauro, un tresoret musulmán, una maqueta chigant de Melilla La Vieja, copia d'a de León Gil de Palacios, bustos d'Alifonso XIII y a Republica, asinas como a saber-los plans.[8][9]
- Tresoret
Se veiga tamién
[editar | modificar o codigo]Referencias
[editar | modificar o codigo]- ↑ (es) Museo de Arqueología e Historia
- ↑ (es) Museo de historia, arqueología y etnografía de Melilla. Guia de la visita
- ↑ (es) El Museo de Arqueología de Melilla. Cien años después (1915-2015). Manuel Aragón Gómez. Boletín del Museo Arqueológico Nacional]
- ↑ (es) De la colección al museo. Fondos bereberes. Rocío Gutiérrez. Revista Akros. Num. 11, 2012. Pach. 60-65. ISSN 1579-0959.
- ↑ (es) Las joyas bereberes elaboradas en Melilla. Claudio Barrio. Revista Akros. Num 2, 2003. Pach. 23-28. ISSN 1579-0959.
- ↑ (es) El Museo de las Peñuelas inaugura un nuevo espacio dedicado al pueblo gitano - El Faro de Melilla. Paula del Campo. El Faro de Melilla, 11 de setiembre de 2018.
- ↑ (es) Melilla inaugura el primer museo institucional de España dedicado a la cultura gitana. Lorena Japón. Melilla Hoy, 11 de setiembre de 2018
- ↑ (es) "MELILLA GUÍA TURÍSTICA". Mª del Carmen Lechado Granados, Julia Melero Pascual, Gustavo Cabanillas Gutiérrez, Karima Amar Salat, Ana Atencia Andreu, Dunia Mimón Bouzbib. Galland Books, 2015. ISBN 978-84-16200-16-0. Pach. 75.
- ↑ (es) Guía de Melilla. Antonio Bravo Nieto. EDITORIAL EVERGRAFICAS S.L. 2002. ISBN 84-241-9300-8. Pach. 69
Vinclos externos
[editar | modificar o codigo]- (es) Museo de Melilla