Io(satelite)

De Biquipedia
Ir a la navegación Ir a la búsqueda
Io
Io highest resolution true color.jpg
Io.
Caracteristicas orbitals
Excentricidat: 0,0041
Periodo orbital: 1,769138 d
Inclinación: 0,036
Satelite de: Chupiter
Caracteristicas fisicas
Diametro: 3.643,2 km
Densidat meya: 3.528 kg/m³
Gravedat superficial: 1,796 m/s²
Velocidat d'escape: 2.558 km/s
Temperatura:
 • Superficie: 130 K

Io ye un satelite de Chupiter. Estió descubierto en 1610 por Galileo Galilei.

Io ye a mas interna y a tercera mas gran d'as quatro lunas galileanas d'a planeta Chupiter. Ye a quatrena luna mas gran d'o Sistema Solar, tien a densidat mas alta de todas y tiene a menor cantidat d'augua (por proporción atomica) de qualsiquier obchecto astronomico conoixiu en o Sistema Solar.

Con mas de 400 vulcans activos, Io ye l'obchecto cheolochicament mas activo d'o Sistema Solar. Ista actividat cheolochica extrema ye o resultau d'o calentamiento de las mareyas por a fricción chenerada dentro de l'interior d'Io quan ye arrocegau entre Chupiter y as atras lunas galileanas: Europa, Ganimedes y Calisto.. Quantos vulcans producen columnas d'ixufre y dioxido d'ixufre que puyan dica 500 km (300 millas) sobre a superficie. A superficie d'Io tamién ye chapurquiada de mas de 100 montanyas que s'han elevau por una compresión extensa en a base d'a crosta de silicato. Belunas d'istas tucas son mas alteras que o Mont Everest, o puesto mas altero d'a superficie d'a Tierra. A diferencia d'a mayoría d'as lunas d'o Sistema Solar exterior, que se componen prencipalment de chelo d'augua, Io ye componiu prencipalment de penyas de silicato que rodeyan un nuclio de fierro fundiu u sulfuro de fierro. A mayor parte d'a superficie d'Io ye componida por extensas planas con una capa chelada de ixufre y dioxido d'ixufre.