Violeta (color)
Violeta | ||
|---|---|---|
| Cordenadas de color | ||
| HTML | #8000FF | |
| RGB (r,g,b)B | (128, 0, 255) | |
| CMYK(c, m, y, k)C | (50, 100, 0, 0) | |
| HSV (h, s, v) | (270°, 100%, 100%) | |
| B) Normalizau con rango [ 0 – 255 ] (byte) C) Normalizau con rango [ 0 – 100 ] (cient) | ||
O violeta[1] u vrioleta[1] ye un color de tono purpurio u moradisco que ye considerau intermeyo entre l'azul y o machenta. A referencia orichinaria d'a color violeta son os pétals d'as plantas homonimas d'o chenero Viola, como por eixemplo a lengua de fuego (Viola odorata).[2]
Ista color se percibe debant d'a fotorrecepción d'un estimulo que active mas que mas os conos de tipo S ("azuls"), (y en ocasions una estimulación menor a os conos de tipo L ("royos")) d'o uello humán. Isto puet producir-se por una luz violeta monocromatica, cuala lonchitut d'onda dominant mide entre 380 y 420 nm, u por una mezcla de luces azuls y royas. As colors pareixidas a o violeta son ditas "violacias"[1], asinas como os tons que constituyen a parti extrema d'o espectro visible, que ye a que se troba entre a luz azul y a radiación ultravioleta.
Galería d'imáchens
[editar | modificar o codigo]- Violeta de manganeso, pigmento sintetico d'o sieglo XIX.
- Flor de garchofera
- Callicarpa, fruito de China
- Casulla violeta d'un mosen catolico
Referencias
[editar | modificar o codigo]- 1 2 3 (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).
- ↑ (es) "Diccionario Akal del color". Rosa Gallego, Juan Carlos Sanz. Akal, 2001. ISBN 978-84-460-1083-8