Tarot
|
Un u más biquipedistas son treballando actualment enamplando iste articlo. Puede estar que, por ixo, bi haiga lagunas de conteniu u deficiencias de formato. Por favor, antis de realizar correccions mayors u reescrituras, contacte con éls en a suya pachina d'usuario u a pachina de discusión de l'articlo ta poder coordinar-ne la redacción. |

Lo tarot[1] ye una baraixa de naipes a ormino utilizada dende a lo menos mediados d'o sieglo XV en cuantas partes d'Europa pa chugar chuegos de cartas tals como lo Tarocchini y dende zaguerías d'o sieglo XVIII son usadas en a adivinación.
A zaguers d'o sieglo XVIII, ocultistas franceses facioron afirmacions elaboradas, pero no corroboradas, sobre la historia y significau d'as cartas, lo que levó a l'aparición de barajas personalizadas pa estar usadas en a adivinación, usando las cartas d'o tarot como ferramienta de comunicación con l'inconscient pa obtener u transmitir conoixencias u intuicions sobre lo pasau, lo present u lo futuro. A qui practican este tipo de adivinación se li dicen tarotistas.
Como meyo de consulta y interpretación de feitos, suenyos, percepcions u estaus emocionals constituye, pus, un tipo de cartomancia. La baraixa de tarot ye componida per 78 cartas divididas en arcans mayors, los cuals son 22; y menors, que son 56. La parola arcano proviene d'o latín arcanum, con o significau de misterioso u secreto.
La baraixa
[editar | modificar o codigo]La composición d'a baraixa ha variau con o paso d'o tiempo tanto en numero total de cartas como de trunfos. La baraja actual se compone de 78 cartas, 22 arcanos mayors, y 56 arcanos menors, y la mas utilizada ye o Tarot Rider-Waite, o simplament Tarot Waite, anque tamién ye muit utiizau o Tarot de Marsella.
En a variedaz pa lo chuego, os arcanos son utilizaus como trunfos, y en as variedaz pa la interpretación esoterica, cada arcano represienta una imachen arquetipica que tiene numerosos simbolismos.
Los nombres y numeros (en numeros romanos) son:

I. Lo Mago.
II. La Sacerdotisa (u Papisa).
III. La Emperatriz.
IV. L'Emperador.
V. Lo Papa.
VI. Los Enamoraus.
VII. Lo Carro.
VIII. La Chusticia.
IX. Lo Armitanyo.
X. La Rueda d'a Fortuna.
XI. La Fuerza.
XII. Lo Penchau.
XIII. La Muerte.
XIV. La Templanza.
XV. Lo Diaple.
XVI. La Torre.
XVII. La Estrela.
XVIII. La Luna.
XIX. Lo Sol.
XX. Lo Chudicio.
XXI. Le Monde (El Món).
Sin de numero. Lo Loco.
Referencias
[editar | modificar o codigo]- ↑ (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).