Seu d'o Salvador de Zaragoza

De Biquipedia
(Reendrezau dende Seu de Sant Salvador)
Ir a la navegación Ir a la búsqueda
Seu d'o Salvador
La Seo de noche.JPG
A seu de nueitz
Situación cheografica
Estato
País
'
Situación Flag of Aragon.svg Zaragoza, Aragón
Adreza
Coordenatas
Diocesi Zaragoza
Información cheneral
Advocación Sant Salvador
Culto Cristianismo
Orden
Rector
Vicario parroquial
2.º Vicario parroquial
Mosen
Propietario
Administrador
Director
Coste {{{coste}}}
Vesitable
Altaria
Pisos
Amplaria
Largaria
Superficie
Diametro
Aforo
Altaria s.r.m.
Atras
Alcance
Iluminación
Potencia
Arquitectura
Tipo Seu
Estilo Romanico, gotico, mudéchar, barroco
Función
Catalogación Patrimonio d'a Humanidat
Bien d'Intrés Cultural
Materials
Construcción
Construcción 1119-1704
Fundador
Inicio
Fin
Inauguración
Destrucción
Arquitecto
Incheniero estructural
Incheniero de servicios
Incheniero civil
Atros
Premios
Pachina web
Localización
Seu d'o Salvador ubicada en Aragón
Seu d'o Salvador
Seu d'o Salvador
Seu d'o Salvador en Aragón

A Seu d'o Salvador de Zaragoza u más conoixita simplament con o nombre de Seo ye una d'as dos seus metropolitanas de Zaragoza, chunto con a basilica y seu d'o Pilar.[1]

Construita en o mesmo puesto a on que d'antis más se trobaba o foro román de Caesaraugusta y más tardi a mezquita mayor de Saraqusta, d'a quala encara se'n conserva o minaret. O edificio prencipió a construir-se en o sieglo XII en estilo romanico integrato en a mezquita y ha tenito a-saber-las reformas y ampliacions dica l'anyo 1704 quan se remata la suya torre con un chapitel barroco.

Actualment a Seo ye una ilesia de cinco naus y seis trampos acubillatos por una vuelta de crucería que tien a mesma altaria, lo que fa que a forma d'a ilesia pareixca quadrata. En a cabecera se situgan dos absides (d'os cinco que bi heba orichinalment) y, en o canto d'a epistola, sobre dos d'os desapareixitos, se construyó a sacristia. En o extremo d'o canto d'o evanchelio se fació a «parroquieta» con a sepoltura de Lope de Luna.

A estructura d'as naus se refirma con os contrafuertes caracteristicos d'o gotico tardano (y no con arbotants que ye más habitual en o estilo gotico clasico) que son tancatos con muros formando capiellas interiors.

O material emplegato en a suya construcción ye sobretot o ladriello, habitual en l'arquitectura aragonesa.

Referencias[editar | modificar o codigo]

  1. (es) Guillermo Fatás (coord.) Guía histórico-artística de Zaragoza, Concello de Zaragoza, 1991, ISBN 84-86807-76-X, p.117

Bibliografía[editar | modificar o codigo]

Vinclos externos[editar | modificar o codigo]


 
Seus d'Aragón
Gold cross.png

Basilica d'o Pilar | Nuestra Sinyora d'a Huerta de Tarazona | O Salvador d'Albarrazín | O Salvador de Zaragoza | Sant Vicent de Roda d'Isabana | Sant Per de Chaca | Santa María de Teruel | Santa María de Uesca | Santa María de l'Asumpción de Balbastro | Santa María d'o Romeral de Monzón