Ir al contenido

Saúl Gazo Borruel

De Biquipedia
Saúl Gazo Borruel

agosto de 1937  10 d'agosto de 1937
President Joaquín Ascaso Budría
Gubierno   Gubierno Ascaso
Precediu por Tomás Pellicer Rivera


Deputau en as Corz republicanas
por Uesca
1933  1936
Naiximiento 7 de febrero de 1888
Boltanya (Sobrarbe, Aragón)
Muerte 22 d'aviento de 1957
Uesca (Plana de Uesca, Aragón)
Partiu Unión Republicana
Profesión Chuez, periodista y politico

Saúl Gazo Borruel (Boltanya, 7 de febrero de 1888 - Uesca, 22 d'aviento de 1957) estió un chuez, periodista y politico aragonés, qui estió consellero de Chusticia d'o Consello Rechional de Defensa d'Aragón.

Naixiu d'a villa de Boltanya en 1888, yera o fillo mayor d'o machistrau Félix Gazo Calvo y d'Antonina Borruel y chirmán entre atros de Félix Gazo Borruel, debuixant, y Marín Gazo Borruel, alcalde republicano en Boltanya. Fació o bachillerato entre Uesca y Zaragoza y lo remató en Logronyo. Dimpués prencipió a carrera de Dreito en 1915 en a Universidat de Salamanca y la remató en a Universidat de Valladolit. Amás d'a suya carrera de chuez se dedicó profesionalment a o periodismo, colaborando con cuantos periodicos d'as ciudaz de Zaragoza, Balbastro, Valladolit, Uesca, Oviedo y Xixón. Estió corresponsal d'El Liberal de Madrid y colaboró con atros periodicos madrilenyos como El Fígaro y El Día. Tamién estió director d'El Diario de Huesca, dende zaguerías de 1928 y en octubre de 1931 establió y dirichió El Radical de Huesca. Entre os anyos 1924 y 1928 estió deputau provincial en a Deputación Provincial de Uesca.[1]

Mientres a Segunda Republica Espanyola fue deputau en as Corz Chenerals, asinas como chuez de l'Audiencia Provincial de Uesca. Mientres a Guerra Civil fue delegau d'o Gubierno en a Confederación Hidrografica d'Ebro, colaborando con o ministro Bernardo Giner de los Ríos. Estió de facto consellero de Chusticia d'o Consello Rechional de Defensa d'Aragón en os primers días d'agosto de 1937 dica a suya disolución, habendo ocupau antis o cargo de subsecretario d'o consellero de Chusticia[2].

En rematar a guerra s'exilió ta Francia, estando deteniu por a policía francesa chunto con o suyo chirmán Marín en octubre de 1941 en Aulorón. Dende 1942 residió en Banyeras de Bigorra colaborando con o lanzamiento d'o semanario L'Espagne Républicaine. Solicitó a suya repatriación y la d'a suya muller en 1948, tornando en 1949 primero ta Barcelona y dimpués ta Uesca capital, a on morió en aviento de 1957.

Referencias

[editar | modificar o codigo]

Vinclos externos

[editar | modificar o codigo]


Predecesor:
Tomás Pellicer Rivera
Consellero de Chusticia d'o Consello Rechional de Defensa d'Aragón
(de facto)

octubre de 1936 - agosto de 1937
Succesor:
Dengún