Ranunculus acris
| Ranunculus acris | |
|---|---|
| Ranunculus acris | |
| Denominacions populars | |
sol d'oro, gatarrabiosa dorada | |
| Clasificación cientifica | |
| Plantae | |
| Magnoliophyta | |
| Magnoliopsida | |
| Ranunculales | |
| Ranunculaceae | |
| Ranunculoideae | |
| Ranunculeae | |
| Ranunculus | |
| R. acris | |
| Descripción | |
Ranunculus acris L., | |
O sol d'oro[1] u gatarrabiosa dorada[1] (nombre cientifico Ranunculus acris) ye una especie vechetal d'o chenero Ranunculus y d'a familia Ranunculaceae. Ye prou común en as rechions templadas d'Europa y Asia, a on creixe en puestos humidos de montanya.
Descripción
[editar | modificar o codigo]Ye una planta herbacia perenne que plega 30-70 cm d'altaria. Radiz gruesa que anyalment emite cuantos tallos erectos y redondos. As fuellas son palmiadas y con fuertes divisions, en a suya mayoría brotan dreitamente d'a radiz. As flors de color amariella brilant tienen cinco petalos y gran cantidat de estámens.
Propiedaz
[editar | modificar o codigo]- S'ha emplegau en o tractamiento d'a gota y o reumatismo.
- Por vía externa s'usa pa tractar as vorrucas.
- En homeopatía a suya tintura s'emplega pa tractar herpes, eczemas, erisipelas, ciaticas, artritis y rinitis.
- Ye verenosa por lo que no se recomienda o suyo uso sin de prescripción medica.
Istas plantas contienen anemonina, una substancia muit toxica pa os animals y os sers humanos. De feito, os herbivoros pastan as fuellas d'istas plantas con gran dificultat, y nomás dimpués de un buen ixecau que evapora as substancias mas periglosas. Mesmo as abellas se guardan de libar o suyo néctar. En a piel humana istas plantas pueden creyar ambollas (borracaduras), mientres que en a boca pueden causar dolor intensa y ardient d'as membranas mucosas.[2]
Referencias
[editar | modificar o codigo]- 1 2 (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).
- ↑ (it) Giacomo Nicolini, Enciclopedia Botanica Motta. Volume 3 , Milano, Federico Motta Editore, 1960, pag. 510.