Peironela d'Aragón
| Peironela d'Aragón | |
|---|---|
| Reina d'Aragón y contesa de Barcelona | |
![]() A reina Peironela | |
| 1157-1164 | |
| Predecesor | Remiro II |
| Succesor | Alifonso II |
| Naixencia | 29 de chunio de 1136 |
| Muerte | 15 d'octubre de 1173 |
| Casa Reyal | Casa d'Aragón |
| Dinastía | Ximena |
| Pai | Remiro II d'Aragón |
| Mai | Agnés de Piteus |
| Sinyal | Signum Regis de Peironela |
Peironela d'Aragón[1] (Uesca, 29 de chunio de 1136 - † Barcelona, 15 d'octubre de 1173) estió reina d'Aragón entre 1157 y 1164 y contesa de Barcelona entre 1162 y 1164. Yera filla de Remiro II o Monche y Agnés de Piteus.
Naxió de Uesca o día 29 de chunio de 1136. Un anyo dimpués se sinyan en Balbastro as capetulacions matrimonials con o conte de Barcelona Remón Berenguer IV. Ramiro II dició as condicions que estioron acceptatas por Remón Berenguer IV. D'ista traza s'estraliaban os poblemas de succesión en o reino d'Aragón.
A voda de donya Peironela con Remón Berenguer IV estió tretze anyos mas tardi, en o mes d'agosto de 1150 en Leida, quan a reina tenió a edat t'acomodar-se seguntes o Dreito Canonico, 14 anyatas.
En marzo de 1157 naixió en Uesca o primochenito d'a parella, Remón Berenguer (qui reinará con o nombre d'Alifonso II en honor a Alifonso I), primer rei d'a Corona d'Aragón. O suyos atros fillos estioron: Sancho de Provenza, Pero, Alionor, Remón Berenguer IV de Provenza y Dulcía d'Aragón (casata con Sancho I de Portugal).
Peironela morió en Barcelona o 15 d'octubre de 1173.
Notas[editar | editar código]
- ↑ En a cronica de Sant Chuan d'a Penya tamién apareixen atras variants graficas como Payronella d'Aragón u Peronella d'Aragón (en catalán). Ana Isabel Lapeña Paúl, «Apéndice III. Ramiro II en la Crónica de San Juan de la Peña», Ramiro II de Aragón: el rey monje (1134-1137), Gijón, Trea, 2008, pág. 298. ISBN 978-84-9704-392-2. Vid. Carmen Orcástegui Gros (ed. lit.), Crónica de San Juan de la Peña (Versión aragonesa),Cuadernos de Historia Jerónimo Zurita, 51-52, Zaragoza, Institución «Fernando el Católico», 1985, págs. 419-569. Cfr. p. 471, n. 84 «avía una filla avida de la reyna, nombrada Peyronela»; pp. 472-3, n. 89-90 «Et don Alfonso de Castilla mudó el nombre a dona Peyronela e fizolo clamar Urraca» u p. 490, n. 4.
Referencias[editar | editar código]
| Predecesor: Remiro II |
Reina d'Aragón 1157 - 1164 |
Succesor: Alifonso II |
