Museu Diocesán de Chaca

De Biquipedia
Museu Diocesán de Chaca
Jaca - Catedral, claustro y Museo Diocesano 03.jpg
S'auespa dintro d'a Seu de Sant Per de Chaca
Situación
Coordenatas {{{Coordenadas}}}
País Flag of Spain.svg Espanya
Ciudat Chaca
Información cheneral
Tipo {{{Tipo}}}
Director
Construcción Sieglo XI
Debantadera 1970
Superficie
Horario Luns de 16:30 a 19:30
De martz a sabato 10:30 a 13:30 e de 16:30 a 19:30
Dominche de 10:30 a 13:30
Vesitants
Adreza Plaza d'a Seu / Sant Per - 22700 Chaca
Telefono (+34) 974 356 378 e (+34) 974 362 185
Pachina web Web oficial

O Museu Diocesán de Chaca constituye, ensemble con o Museu Diocesán de Leida e lo Museu Nacional d'Art de Catalunya, un d'os tres principals espacios museisticos adedicatos a l'art romanico en Espanya. En o concepto de pintura mural medieval no ha parangón en o Estato.[1]

Auespato en as antigas dependencias d'o claustro d'a Seu de Sant Per de Chaca, iste museu s'inauguró en 1970 como museu d'art sacro medieval, como conseqüencia d'o escubrimiento en a decada anterior d'a-saber-los conchuntos de pintura mural romanicos e goticos. Mas tardi, en primeras de l'anyo 2010, o museu fue reinaugurato, dimpués d'una funda remodelación, enamplamiento e modernización. Aprés ista relevant reforma, o espacio expositivo ofreixe mas de 2000 m2 d'art medieval en a suya maxima esprisión, d'o que sobreixe a extraordinaria replega de pinturas murals orichinals, d'estilos romanico e gotico, que fuoron rescatatas de varias ilesias d'a Diocesi de Chaca. Sinse dandaleo, iste conchunto de frescos fa d'o chaqués un d'os museus de pintura medieval mas importants d'o mundo.[1]

Pero tamién s'amuestra una interesant triga de chapitels, tallas de virchens e cristos e de reixas romanicos. En a decada de 1960 a 1970, a diocesi de Chaca enarcó a lo mundo con a recuperanza de varios conchuntos de pinturas murals perteneixents a la epoca medieval. Bien ye sapito que as ilesias d'o romanico, quasi por definición, no se daban por rematatas entre que en lur interior no estasen cubillatas por pinturas en lurs muros, absides, vueltas. Se tractaba, mas bien, d'ofrir a la chent qui no sapeba leyer, meyant imachens, tota la historia d'a Salvación.[1]

Talment a sala mas valiosa ye a Sala Bagüés. Istas pinturas fuoron rencatas d'a ilesia por a familia d'os Gudiol en o estiu de 1966, ta dimpuesas estar tresladatas a lo lienzo e meter-las, atra vegada en os suyos tallers de Barcelona, en os panels con que agora s'amuestran. Ta la suya presentación en o Museu de Chaca, se construyó una sala que reproduz exactament as mesmas dimensions d'a ilesia de que fuoron treslatadas. Representa lo conchunto de pintura mural mas gran que s'alza en Espanya d'estilo romanico.[1]

Important ye tamién o conchunto, que s'ha puesto rescatar, d'as pinturas romanicas d'a Ilesia Parroquial de Navasa. D'a mesma traza, cal remerar os distinctos conchuntos perteneixents a lo gotico: os nombres de Concilio e d'Osia, d'Urriés e d'Orús, de Susín, de Sorripas, Huertolo, Zresola e Sieso de Chaca, d'Ipás, d'Escó e de Bergosa... A l'abside de Sant Chuan Baptista de Ruesta perteneix a capeza d'o Pantocrator, un d'os suyos mas carismaticos cenyos d'identidat.[1]

Descripción[editar | modificar o codigo]

Acceso ta lo Museu Diocesán de Chaca dintro d'a Seu de Sant Per de Chaca.

L'acceso ta lo museu se realiza en l'actualidat por una puerta ubierta en a capiella de Santa Cruz, en a nau d'o Evanchelio d'a Seu. A suya replega permanent se distribuye en dos plantas.

Solera[editar | modificar o codigo]

Solera d'o Museu Diocesán de Chaca.

Claustro[editar | modificar o codigo]

Chapitel d'o sieglo XI u XII que representa a lo rei David e a once musicaires.

Si bien en orichen poseyerba la estructura tipica d'os claustros romanicos d'o primer tercio d'o sieglo XII, o suyo estato de ruina inciscó que estase reformato en o sieglo XVII e adquirise lo suyo aspecto actual. En os suyos corredors puet trobar-se un visor que permite alufrar una recreación d'a suya farcha orichinal, asinas como una colección de chapitels romanicos -que bi son sinyalers o d'o Satiro e lo d'o Rei David e los musicaires-, inscripcions funerarias e l'antiga cripta.

Chardín[editar | modificar o codigo]

Chardín central d'o claustro.

As estachas d'o claustro s'aparellan arredol d'o chardín central. As plantas que se i cautivan miran d'emular a vechetación present durando a Edat Meya, adedicando cadagún d'os quatre parterres a plantas aromaticas, medecinals, culinarias e ornamentals.

Torreta[editar | modificar o codigo]

Sala d'a Torreta d'o Museu Diocesán de Chaca.

Antiga siede d'o trebunal eclesiastico e garchola, as suyas dos primeras salas exhiben as choyas de Santa Orosia. A zaguera d'ellas, dita "Letra e Musica", ye ocupata por documentos, codices, instrumentos musicals e campanas, ensemble con una pantalla interactiva que permite conoixer mas sopre as tradicions que istos elementos en fan parti.

Refectorio[editar | modificar o codigo]

En o suyo interior s'amuestra una replega de pinturas murals calendata d'entre os sieglos XII e XVI. Totas promanan d'ilesias d'a Diocesi de Chaca e fuoron tresladatas en as decadas de 1960 e 1970, o que torna a iste museu en un d'os museus de pintura medieval mas important d'o mundo.

Sala Bagüés[editar | modificar o codigo]

Ye, sinse dandaleo, a sala mas espectacular d'o Museu Diocesán de Chaca, car auespa lo conchunto de frescos romanicos mas extenso que ye plegato dica los nuestros días en a Peninsula Iberica. As suyas pinturas, procedents d'a Ilesia d'os Santos Chulián e Basilisa de Bagüés -d'o zaguer tercio d'o sieglo XI- fueron reubicatas en o museu en una dependencia que ha la mesma configuración que o templo d'a on promanan as pinturas. En os suyos muros podemos veyer una quasi completa Biblia pintata e preixinar cómo yeran os templos romanicos plenos de pinturas e color.

Capiellas claustrals[editar | modificar o codigo]

Istas tres chicotas salas s'adedican a las tallas romanicas que comparte espacio con contrimuestras de reixerías medieval, pintura a lo temple e mesmo lo sarcofago d'o conte Sancho Remiriz, fillo natural d'o rei Remiro I d'Aragón.

PequeMDJ[editar | modificar o codigo]

Se tracta d'un espacio habilitato ta que os mas chicotz e lurs familias puedan espleitar d'o Museu Diocesán de Chaca d'una traza diferent con una luminosa galería que connectarba con o segundo clausto d'a Seu, actualment desapareixito.

Sala capitular[editar | modificar o codigo]

En iste ambito, a on s'achuntaba o capitol ta la presa de decisions, en o present puet contemplar-sen as zagueras piezas restauratas en o museu, asinas como los chapitels orichinals romanicos d'a suya frontera.

Planta primera[editar | modificar o codigo]

Primera planta d'o Museu Diocesán de Chaca.

Secretum[editar | modificar o codigo]

Teito d'o Secretum.

O suyo nombre significa puesto retirato u amagato, car en o pasato sirvió ta cusirar-ne de choyas, documentos e monedas. Como recosiro d'a suya función como "tresoro" catedralicio, s'exposan en o suyo interior piezas sinyaleras d'orfebrería.

Biblioteca[editar | modificar o codigo]

Sala d'a Biblioteca d'o Museu Diocesán de Chaca.jpg

A replega moderna d'o Museu Diocesán de Chaca ha como scenario lo espacio de l'antiga biblioteca catedralicia que auespa tallas de fusta e pintura sopre tabla d'estilos gotico, renaixentista e barroco.

Notas e referencias[editar | modificar o codigo]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 (En espanyol) www.jaca.com.

Vinclos externos[editar | modificar o codigo]