Ir al contenido

José Alberola Navarro

De Biquipedia
José Alberola Navarro

16 d'octubre de 1936  7 d'aviento de 1936
President Joaquín Ascaso Budría
Gubierno   Gubierno Ascaso
Naiximiento 5 de chunio de 1895
Ontinyena (Cinca Baixa, Aragón)
Muerte 1 de mayo de 1967
Ciudat de Mexico (Mexico)
Atras afiliacions politicas CNT
Profesión Mayestro, anarcosindicalista y politico

José Alberola Navarro (Ontinyena, 5 de chunio de 1895Ciudat de Mexico, 1 de mayo de 1967) estió un mayestro, anarcosindicalista y politico aragonés, consellero d'Instrucción Publica d'o Consello Rechional de Defensa d'Aragón. Estió tamién ligau a o movimiento racionalista d'educación.

Naixió d'Ontinyena, en a comarca uescana d'a Cinca Baixa, en una familia de labradors. De choven marchó ta Catalunya, a on fació parti activament d'as badas obreras d'os anyos 1919-1923. Asistió a o 2ndo congreso d'a CNT (Madrit, aviento de 1919) representando a os treballadors d'a localitat d'Olot, que yeran en bada. Fació parti d'o grupo editor d'o periodico "El Productor” (Blanes) y d'"Acción Social y Obrera" (Sant Feliu de Guíxols).

Seguidor d'as ideyas de Francesc Ferrer i Guàrdia, treballó siempre en escuelas[1] de diferents puestos de Catalunya y Aragón que impartiban iste metodo y colaboró en a fundación de cuantos centros d'amostranza (Barcelona, Olot, Elda, Exativa, Alaior, Viladecans, Fraga, etc.), destacando extraordinariament como orador antis d'a guerra. En 1918 dirichió a escuela d'El Clot (tamién dita Farigola i Natura).

No se be exactament si fació parti d'a fundación d'a FAI[2] pero se i adhibió dende os inicios, en 1927. Exerció de redactor en as publicacions "Ética" (Valencia), "El Porvenir del Obrero" (Alaior), "Proa", "La Protesta" (Buenos Aires), "Redención" (Alcoi), "Revista Única", "Solidaridad", "La Revista Blanca", "Solidaridad Humana" (Barcelona) y "Tierra y Libertad" (Mexico), y tamién estió administrador mientres dos anyos de "Solidaridad Obrera". Ye autor d'o libro "Interpretación anarquista de la revolución" (Leida, 1937).

Intervenió en o tercer congreso confederal d'a CNT (Madrit, chunio de 1931), representando a os treballadors de Manresa, Berga, Navàs, la Pobla de Lillet, Sallent y Gironella. En 1933 se tresladó ta Fraga, a on mete en marcha una escuela racionalista que acullirá a os ninos y ninas d'a población.

En prencipiar a guerra, Alberola fue nombrau president d'o Consello Comunal de Fraga[3] y, en octubre d'ixe mesmo anyo, fue designau miembro d'o Consello de Defensa Rechional d'Aragón con seu en Fraga, como encargau d'a Instrucción Publica. Con l'arribada a o poder d'o doctor Negrín, iste consello fue disuelto, encara que Alberola en yera un d'os suyos maximos defensors. En zaguerías de 1937 marchó ta o frent.

En anyo 1939 s'exilió ta Francia y dimpués ta Mexico, a on fundó a escuela Cervantes. Fue asasinau en 1967, en estranias circumstancias.[4]

Referencias

[editar | modificar o codigo]
  1. (ca) "Les escoles racionalistes a Catalunya 1909-1939". Pere Solá. Barcelona, Tusquets, 1978
  2. (es) "Historia de la FAI". Juan Gómez Casas. Madrit, Fundación Anselmo Lorenzo, 2002
  3. (es) "Las colectividades de Aragón un vivir autogestionario promesa de futuro". Félix Carrasquer. Barcelona, Laia/Divergencias, 1986
  4. (es) Nunca fueron identificados los asesinos del maestro anarquista. Revista La Campana.

Vinclos externos

[editar | modificar o codigo]


Predecesor:
Dengún
Consellero d'Instrucción Publica d'o Consello Rechional de Defensa d'Aragón
16 d'octubre de 1936 - 7 d'aviento de 1936
Succesor:
Dengún