Diferencia entre revisiones de «Iconoclasia bizantina»

De Biquipedia
Contenido eliminado Contenido añadido
Pachina creyada con 'A '''Iconoclasia bizantina''' estió un movimiento relichioso con importants implicacions politicas que condicionó a historia d'o Imperio Bizantín d'una traza muit important ...'
 
Sin resumen de edición
Linia 5: Linia 5:
Os iconoclastas yeran mayoritarios en Asia la Chica, zona de muga con os musulmans, representando un periglo, ya que distanciar-se d'os iconoclastas podeba significar a perduga de muitos territorios d'a muga de levant.
Os iconoclastas yeran mayoritarios en Asia la Chica, zona de muga con os musulmans, representando un periglo, ya que distanciar-se d'os iconoclastas podeba significar a perduga de muitos territorios d'a muga de levant.


O emperador León III prenió as primeras mesuras iconoclastas cuentra os iconodulos dende l'año 726, y dende l'año 730 ordenó a destrucción d'as santas imachens, a més de deposar a lo patriarca [[Chermán (patriarca)|Chermán]] e de deseparar d'a churisdicción de Roma os territorios de Secilia, Sur d'Italia y o Illirico. A crisis iconoclasta significaba que as ilesias romana e griega se deseparaban e quedaban claras as zonas d'influyencia, pasando a estar baxo a churisdicción d'o patriarcato de Costantinoble tot o que quedaba d'o Imperio Román d'Orient.
O emperador León III prenió as primeras mesuras iconoclastas cuentra os iconodulos dende l'anyo 726, y dende l'anyo 730 ordenó a destrucción d'as santas imachens, a més de deposar a lo patriarca [[Chermán (patriarca)|Chermán]] e de deseparar d'a churisdicción de Roma os territorios de Secilia, Sur d'Italia y o Illirico. A crisis iconoclasta significaba que as ilesias romana e griega se deseparaban e quedaban claras as zonas d'influyencia, pasando a estar baxo a churisdicción d'o patriarcato de Costantinoble tot o que quedaba d'o Imperio Román d'Orient.


Con [[Costantín V]] (741-775) aumentó a persecución d'o culto a las santas imachens, en especial dimpués d'o concilio iconoclasta de l'año 754.
Con [[Costantín V]] (741-775) aumentó a persecución d'o culto a las santas imachens, en especial dimpués d'o concilio iconoclasta de l'anyo 754.


Sin d'embargo a emperadriç [[Irene (emperadora)|Irene]] (780-802) convocó un concilio en Nicea, ([[segundo Concilio de Nicea]]) en o que tornó o culto a las santas imachens.
Sin d'embargo a emperadriç [[Irene (emperadora)|Irene]] (780-802) convocó un concilio en Nicea, ([[segundo Concilio de Nicea]]) en o que tornó o culto a las santas imachens.

Versión d'o 18:11 22 feb 2010

A Iconoclasia bizantina estió un movimiento relichioso con importants implicacions politicas que condicionó a historia d'o Imperio Bizantín d'una traza muit important dende o emperador León III o Isauro dica Teodora.

Os iconoclastas bizantins consideraban que o culto a las santas imachens yera una mena d'Idolatría, ya que negaban que representar a Cristo estase licito, por a suya naturaleza divina. Por a suya tradición oriental pensaban que yera inevitable a consustancialidat entre a imachen y o ser representato, e que o culto a las imachens representaría un acto de machia.

Os iconoclastas yeran mayoritarios en Asia la Chica, zona de muga con os musulmans, representando un periglo, ya que distanciar-se d'os iconoclastas podeba significar a perduga de muitos territorios d'a muga de levant.

O emperador León III prenió as primeras mesuras iconoclastas cuentra os iconodulos dende l'anyo 726, y dende l'anyo 730 ordenó a destrucción d'as santas imachens, a més de deposar a lo patriarca Chermán e de deseparar d'a churisdicción de Roma os territorios de Secilia, Sur d'Italia y o Illirico. A crisis iconoclasta significaba que as ilesias romana e griega se deseparaban e quedaban claras as zonas d'influyencia, pasando a estar baxo a churisdicción d'o patriarcato de Costantinoble tot o que quedaba d'o Imperio Román d'Orient.

Con Costantín V (741-775) aumentó a persecución d'o culto a las santas imachens, en especial dimpués d'o concilio iconoclasta de l'anyo 754.

Sin d'embargo a emperadriç Irene (780-802) convocó un concilio en Nicea, (segundo Concilio de Nicea) en o que tornó o culto a las santas imachens.

León V prebó de tornar a la iconoclasia, encomenzando una segunda fase d'iconoclasia menos virulenta, trobando-se con a oposición d'o patriarca Niceforo e de l'abat Teodoro Studita. O suyo sucesor Miguel abió de luitar cuentra una revuelta iconodula en Asia la Chica e a muga oriental.

A emperadriç Teodora remató con a segunda fase iconoclasia con un sinodo en o que se restablió o culto a las santas imachens.