Ir al contenido

Cuculus canorus

De Biquipedia
(Reendrezau dende Cucullo)
Cuculus canorus
Un cuculo (Cuculus canorus).
Denominacions populars
cuculo / cuculdo, coculo, cucullo, cucuto, cugulo, coculda, cucut / cocut, cucuc, acucut, caput
Estau de conservación

Seguro (IUCN)
Clasificación cientifica
Animalia
Chordata
Aves
Cuculiformes
Cuculidae
Cuculus
C. canorus
Descripción
Cuculus canorus
Linnaeus, 1758
Distribución cheografica
Distribución d'o cuculo.

O cuculo[1][nota 1] u cucut[1][nota 2] (nombre cientifico Cuculus canorus (Linnaeus, 1758)[2]) ye una especie d'au d'a orden d'os Cuculiformes y familia Cuculidae que ye un au migrant cheneralizada de verano en Europa y Asia, y que pasa d'hibierno en Africa. Ye un parasito de cría, lo que significa que mete uegos en os niedos d'atras especies d'aus.

Mide de 32 a 34 centimetros de luengo dende lo pico dica la coda (con una coda de 13 a 15 centimetros) y una envergadura de 55 a 60 centimetros. As suyas patas son curtas. Tien un cuerpo grisenco y delgau y una coda larga.

Os masclos pesan arredol de 130 gramos y las fembras 110 gramos.

A suya dieta consiste en insectos, estando una especialidat d'a suya preferencia as tenyas peludas, que son de mal gusto pa muitas atras aus.

A primera d'as denominacions mayoritarias pa ista au ye cuculo[1][3] común en a comarca de Sobrarbe en a val de Tena y rechistrada en localidaz como Abaruela de Tubo, Ansó, Bailo, Boleya, Botaya, Chaca, Echo, A Espunya, Estadilla, Fanlo, Lasieso, Lobarre, Moriello de Sant Pietro, Nerín, Panzano, La Puebla de Castro, Pueyo de Santa Cruz, Radiquero, Rodellar, Salas Altas, Sallent de Galligo, Sobremont, Tella y Yebra de Basa. A variant coculo[1][3] ye rechistrada en Abiego, L'Aínsa, Ansó, Aragüés de lo Puerto, Bafalui, Buerba, Labata, Morillo de Galligo, Peralta de la Sal y a val de Vio y cucullo[1][3] en Sobrepuerto y localidaz como Aineto, Ansó, Castillón de Sobrarbe, Lasieso, Plasencia d'a Sotonera y Yebra de Basa. En Chasa se documenta cuculdo[1][3], en Echo cucuto[1][3] y en Aragüés de lo Puerto coculda[1][3]. A forma cogulo[3] apareixe en Castilló de Sos, Esdolomada y Santa Llestra.

D'atra man tamién ye prou común a denominación de cucut[1][3][4][nota 3] documentada dende Cinco Villas dica a Fueva y Ribagorza y en localidaz como Arén, Benás, Bielsa, As Corz, Luesia, Noals, Tolva, Torla, Torres y La Poblla de Roda. En Biescas y Pandicosa se diz cocut[1][3] y en Tella acucut. Existe tamién a forma caput[1][3] en Lanacha.

  • C. c. canorus (Linnaeus, 1758)
  • C. c. bakeri (Hartert, 1912)
  • C. c. bangsi (Oberholser, 1919)
  • C. c. subtelephonus (Zarudny,1914)
  1. Con as variants cuculdo, coculo, cucullo, cucutoy cugulo.
  2. Con as variants cocut, cucuc y acucut.
  3. Pronunciau /ku'kut/, /ku'kuk/ u /ku'ku/.

Referencias

[editar | modificar o codigo]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).
  2. (en) Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. pp. 89, 124. ISBN 978-1-4081-2501-4.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 (an) Libro de as matas y os animals; Dizionario aragonés d'espezies animals y bechetals. Rafel Vidaller Tricas. Ediciones La Val de Onsera. ISBN 978-84-8986-235-7. 2004.
  4. (es) BLASCO ZUMETA, Javier, Guía de Aves de las Cinco Villas; Ed ADEFO (Asociación para el desarrollo y fomento de las Cinco Villas), Exeya d'os Caballers, 2009, ISBN 978-84-8321-971-3

Vinclos externos

[editar | modificar o codigo]