Berenguer de Bardaixí

De Biquipedia
Ir a la navegación Ir a la búsqueda
Berenguer de Bardaixí

1424 – 1432
Precedito por Chuan Ximénez Cerdán
Succedito por Francisco Zarzuela
Naiximiento ¿1365?
Siñal d'Aragón.svg Benás (Reino d'Aragón)
Muerte 1432
Estandarte de la Corona de Aragon.png Barcelona, Condato de Barcelona (Corona d'Aragón)
Conchuche Isabel de Ram
Fillos Chuan, Berenguer, Chorche y María.

Berenguer de Bardaixí y López de Sesé (Benás, ¿1365? - Barcelona, 1432) estió caballero y chusticia d'Aragón (1424- 1432), y sinyor de Zaidín.

Oríchens familiars[editar | editar código]

Yera o chirmán chicot d'Arnau de Bardaixí, o cabeza d'a familia con seu en Benás.

Se casó con Isabel de Ram, chirmana de Domingo Ram, bispe de Uesca, con qui tenió cuatro fillos: Chuan, o hereu; Berenguer; Chorche, bispe de Tarazona; y María, mai d'o futuro president d'a Cheneralidat Pero Ximénez d'Urreya y de Bardaixí.

Biografía[editar | editar código]

Entre 1389 y 1404 estió procurador d'a reina Violant de Bar (vidua de Chuan I d'Aragón). Asistió a las Cortz Chenerals de Maella de 1404. Tres anyos dimpués representó a Martín I debant d'o concilio provincial de Zaragoza.

Mientres d'a crisis succesoria que duró dende 1410 dica 1412 estió un activo achent de Ferrando de Trastamara, d'o que seguntes se denunció allora en cobraba un retoco de 500 florins a lo mes. De feito estió miembro de totas as comisions que se creyoron en o parlamento d'Alcanyiz. Encara que no feba parti d'o estamiento eclesiastico, presidió bella comisión d'o parlamento d'Alcanyiz. Iste parlamento yera reunito ta trobar una salida a la sucesión. En 1412 estió un d'os nombratos ta estar compromisarios en o Compromís de Casp que l'heba de resolver. Votó por o candidato Ferrando de Trastamara.

Ferrando de Trastamara lo nombra chefe d'as suyas fuerzas en o Pireneu quan os mercenarios foranos contractatos por Chaime d'Urchel dentroron a lo país. Dimpués tamién participo en o setio de Balaguer t'apercazar a l'atro pretendient: Chaume II d'Urchel, que s'heba rebelato. Vencito y contenato iste en 1413, Berenguer estió un d'os que sinyoron a sentencia de prisión perpetua contra ell. Berenguer fue recompensato con 60.000 florins d'oro y diversas posesions que fuoron sacatas a lo casal d'Urchel: os castiellos de l'Almolda, Os y Castellfollit.

Más tardi también estió consellero d'o rei Alifonso lo Magnanimo (fillo de Ferrando), qui en 1424 lo nombró Chusticia d'Aragón. Dende iste cargo reprimió con severidat os principals brotz d'oposición a lo poder reyal en Aragón. Morió en 1432, quan yera una fegura respetata y temita por o suyo alto cargo e por o favor d'o rei; as suyas posesions yeran formatas por os castillos situatos en Urchel, a villa de Zaidín, parti de Viliella d'a Cinca, as baronías d'Antillón y de L'Almolda, y os lugars de Pertusa, Bespén y Letux.

Se veiga tamién[editar | editar código]


Predecesor:
Chuan Ximénez Cerdán
Chusticia d'Aragón
1424- 1432
Succesor:
Francisco Zarzuela