Vikingo
Vikingo ye como de diz a los guerrers, piratas y saqueyadors meyevals d'orichen escandinavo.
Son clamatos vikingos por o vik (badía protechita, en chermanico escandinavo). Tamién recibiban a denominación d' "hombres d'o norte" en as luengas chermanicas d'os francos y os saxons, (north men, norse men, nort manni), orichinando a parabra romance "normand(o)" que dimpués se fació servir pa dicir un grupo etnico naixito en Normandía por fusión d'os vikingos y a población autoctona galorromana y franca.
En grupos mas o menos numerosos, os vikingos atacaban con os suyos barcos as costas europeas en os sieglos VIII-XI.
Os vikingos iban por os ríos de Francia, Alemanya y Rusia, conquerioron os territorios de l'antiga Rusia, habitatos por eslavos y fineses y sozmetioron Irlanda y Anglaterra. Tamién, a vegatas, atacaban a Mediterrania.
Contenius |
[editar] Pueblos vikingos
Bi heba tres grupos de vikingos:
- Daneses: Con una fuerte organización militar, feban escardas piratas rapedas, con a solo fin d'o botín. Yeran o pueblo mas numeroso. Viviban en Chutlandia y dominaban as rutas de comercio.
- Noruegos: Plegoron a Gronlandia y Islandia.
- Suecos: Facioron grans viaches por toda Europa en os sieglos VIII y XI.
[editar] Primeras incursions
Os vikingos noruegos arriboron en las Islas Shetland a principios d'o sieglo VIII, establindo-se dimpués en as Islas Orcadas y Islas Hebridas. Estos archipielagos sirvioron como escala pa atras expedicions dimpués de ser colonizatos.[1]
En zaguerías d'o sieglo VIII los noruegos s'expansionan por as costas d'a Mar d'Irlanda ocupando a Isla de Man y establindo-se en as costas d'o sud y este d'este mar. Ye un periodo en o que os monesterios irlandeses son sistematicament saqueyatos. Desnde as Islas Shetland plegoron a las Islas Feroe arredol de l'anyo 800[1]
[editar] Referencias
- ↑ 1,0 1,1 Jean Sellier. Atlas de los pueblos de Europa Occidental. Editorial Paidós. pp177
[editar] Vinclos esternos