Sienita

A Sienita ye una roca plutonica formata por feldespatos potasicos predonando respecto a la plachiclasa y chicotas cantidatz de quarz u feldespatoides, correspondendo a lo campo 7 d'o diagrama de Streckeisen.

Composición

As variants d'a sienita en o diagrama de Streckeisen.

Os feldespatos potasicos representan entre o 65 % y o 90 % de totz os feldespatos y gosa estar a ortoclasa pertitica, pocas vegatas microclina. A plachioclasa ye entre o 10 % y o 35 % d'os feldespatos y ye oligoclasa u andesina, poquismas vegatas labradorita.

O contenito en quarz ye por un regular entre o 0 % y o 5 % d'a suma d'o volumen conchunt d'o quarz y os feldespatos, y si ye d'entre 5 % y 20 % ye una variant d'a sienita dita quarz-sienita u sienita con quarz. Quan no bi ha quarz podemos trobar-ie feldespatoides, rarament olivín. Atros minerals que pueden estar presents son a hornblenda ya biotita.

Os minerals accesorios son o diopsido, a esfena, a magnetita, a titanomagnetita, a ilmenita, l'allanita, o granat, o zircón,l'apatito y a fluorita. Si no bi ha quarz podemos trobar tamién como accesorio o corindón.

Si o contenito en minerals escuros sobrepara o 35 % a variant d'a sienita se diz melanosienita, y si ye de chos o 10 % ye una leucosienita. En as quarz-sienitas se consideran atros porcentaches, respectivament o 30 % y o 5 %

Textura

Estatua d'Ammón d'o Templo de Karnak, de tiempos de Tutankamon feita de "sienita".

Son rocas de mida de gran meya a gruesa. Os feldespatos alcalins forman un rete de cristals tabulars, asobén con a macla de Calsbad. Os atros minerals son en os entresillos. Ocasionalment puet haber-ie una textura fluidal.

Etimolochía

Prene o nombre d'o chacimiento de Syena (Echipto). Manimenos en a clasificación actual, con o diagrama de Streckeisen, as rocas d'ixe chacimiento se consideran granitos por tener més d'o 20 % de quarz.

Aplicacions

larvikita.

Qualques variants d'a sienita se fan servir como richuelas u pa cubrir fronteras en os locals. A part d'a quarz-sienita se fa servir muito a larvikita, con una color grisa y un aspecto diferent de tot a las sienitas tipicas.

Bibliografía

• Walter Maresh, Olaf Mendenbach "Las Rocas" Guías de Naturaleza Blume. 1990.