Saiga tatarica

De Biquipedia
Ir ta: navego, busca
Saiga tatarica
Mongolia Saiga tatarica.jpg
Saiga tatarica .
Estato de conservación
Status iucn3.1 CR es.svg
En periglo critico d'extinción
Clasificación scientifica
Dominio: Eukaryota
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Mammalia
Orden: Artiodactyla
Familia: Bovidae
Chenero: Saiga
Especie: S. tatarica
Nomenclatura binominal
Saiga tatarica
Linné, 1766

L'antilop saiga (Saiga tatarica (L., 1766)) ye una especie d'a familia Bovidae propia d'as estepas d'Eurasia que mientres as glaciacions se'n podeba trobar tamién en os semontanos d'os Pireneus, en a Peninsula Iberica.

Descripción[editar | editar código]

Cabeza gran y morro unflato. Os masclos tienen cuernos. O morro unflato li ye menester pa filtrar l'aire con polvo que debantan as ramadas quan emigran.

Distribución[editar | editar código]

A suya distribución ye iranoturquestana. Dica o sieglo XVIII s'extendeba entre os paralelos 42º y 54º dende os Carpatos dica os monts Altai. A prencipios d'o sieglo XX no quedaban que pocos centenars d'individuos. Actualment as mesuras de protección han conseguito que haiga aumentato a suya población y que se trobe entre a Mar Caspia y a Mar d'Aral.

Se conoix dende o prencipio d'o pleistocén meyo de Siberia y se restrinchiba a Asia dica o periodo interglacial Mindel-Riss. A lo prencipio d'a glaciación de Riss s'estendilla enta l'ueste plegando ta o sudueste de Francia a la fin d'o Riss. Tamién plegó dica Alaska trescurzando Berinchia. En o Riss-Würm desapareix d'Europa Occidental, pero quan torna o frido con a glaciación de Würm recoloniza Europa Occidental, plegando en o semontano d'os Carpatos en a fase Würm III y en Gascunya y Navarra en a fase Würm IV. En os Pireneus no colonizaba arias por alto d'os 400 m d'altaria, restrinchindo-se a lo semontano central y occidental d'a versant norte, por a on que pasó enta Guipuzcua y Navarra (chacimiento d'Abauntz). Desapareix d'o sudueste de Francia arredol l'anyo 10.500 BP. Os cromanyons locals lo representoron en gravatos como os que se troban en l'arte moviliar de La Vache, Gourdan y o propulsor d'Enlène.

Bibliografía[editar | editar código]

  • Oscar Arribas: Fauna y paisaje en los Pirineos en la Era Glaciar. Lynx Edicions.

Vinclos externos[editar | editar código]