Os Lusíadas

De Biquipedia
Ir ta: navego, busca


Gtk-find-and-replace.svg Ista pachina ha menester d'una revisión por un corrector ta amillorar a suya ortografía, a suya gramatica u o suyo vocabulario.
Portiada d'a primera edición de Os Lusíadas.

Os Lusíadas, de Luís de Camões, ye a epopeya portuguesa por excelencia, publicada en 1572, tres anyos dimpués d'o torno de l'autor de Oriente. Se compone de diez cantos, con un numero variable de estrofas, que son en a suya mayoría uitenas decasilabas, suchetas a un esquema ritmico ABABABCC. Se la considera una d'as millors epopeyas d'o Renaiximiento.

Contenius

[editar] Etimolochía y significau d'a obra

O nombre de Os Lusíadas significa "os fillos de Luso". Seguntes a leyenda, os portugueses descienden de Luso, fillo d'o dios Baco, que conquirió por las armas o territorio que dimpués será Lusitania, u sía, Portugal. a parola estió creyada por o humanista André de Resende, y Camões la emplegó por primera vez en luenga portuguesa. Iste nombre colectivo indica clarament que o sucheto epico d'o poema no ye un hombre concreto, sino o lugar portugués.

[editar] Composición d'a obra

Publicada en 1572, tiene ciento dos octavas repartidas entre diez cantos. O tema sobre o qual s'articula a obra ye a primera expedición de Vasco de Gama a Oriente, si bien o proposito zaguer de l'autor ye cantar a gloria d'o imperio portugués, en cheneral, ye por ixo que en o relato d'o gran viache se fique o pasau d'a patria (que ocupa mas d'un tercio d'o libro), y as chestas d'o conqueridor represientan solament una anecdota en a historia d'o país.

[editar] a trama - Un viache

Itinerarios de Vasco de Gama (negro), Pêro de Covilhã (narancha), Afonso de Paiva (azul), y Covilhã y Paiva chuntos antes de deseparar-se (verde).

O poema prencipia quan ya os navegants se troban en o Ocián Indico. Contino se refieren as aventuras anteriors, dende a desembocadura d'o Tacho, a lo largo d'as Canarias, Cabo Verde, Sierra Leona, o Congo, o cabo de Africa y a punta oriental d'iste continente, una travesía marcada por innombrables avatars (como a epidemia de escorbuto que causa muitas baixas entre os mariners).

Continan dimpués enta Mozambique, an os musulmans les salen a o paso, aparentment con buenas intencions. O almirante recibe alavez a o jeque en a nau, pero a la inicial relación amistosa luego se suman invidias y temors, por la qual cosa os portugueses meten rumbo a Mombasa.

Vasco de Gama y os suyos companyers plegan a la India.

Les sorprende una tempestat en o mar, que amaina por o maitín y permite a o buque plegar a las costas de Calicut, a mayor d'as ciudatz de Malabar (en a India). En Calicut se repite a experiencia de Mozambique y os conqueridors, dimpués de privar as emboscadas, aconsiguen fuyir endrezau ta Lisboa. En o suyo camín de torno, Venus les conduz -como premio a os suyos fatigas- a una isla paradisiaca: este constituye un d'os episodios mas vivos d'o poema. Embarcan de nuevo y ya sin detener-se plegan a Lisboa con un solo trasoro: a noticia d'o escubrimiento.

[editar] Estilo

A nau de Vasco de Gama con os dioses en as boiras.

En o poema, os elementos fabulosos de tallo clasico se mezclan con os episodios historicos: amás de l'aparición d'a diosa Venus, os mariners cayen en brazos d'as nereidas (deidatz d'o mar), pareixidas a las sirenas de Ulises; amaneixe tamién una ninfa que profetiza a historia futura d'as Indias Orientals (a profecía ye tamién unatro elemento d'a epopeya clasica); y Chupiter alude a os navegants portugueses como descubridors de nuevos mundos, igual que Ulises y Eneas.

[editar] Vinclos externos

Ferramientas personals
Espacios de nombres

Variants
Accions
Navego
Ferramientas
En atras luengas