Numero d'oxidación

De Biquipedia
Ir ta: navego, busca

O estato d'oxidación u numero d'oxidación se define como a suma de cargas positivas y negativas d'un atomo, o que indreitament indica o numero d'electrons que l'atomo ha acceptato u cedito. O estato d'oxidación ye una aproximación conceptual, útil por eixemplo quan se producen procesos d'oxidación y reducción (procesos redox).

Os protons d'un atomo tienen carga positiva, y ista carga se veye compensata por a carga negativa d'os electrons; si o numero de protons y d'electrons ye o mesmo l'atomo ye electricament neutro.

Si l'atomo cede un electrón as cargas positivas d'os protons no son compensatas, ya que no bi ha suficients electrons. D'ista traza s'obtiene un ión con carga positiva (catión), A+, y se diz que ye un ión monopositivo; o suyo estato d'oxidación ye de +1. D'atra man, si l'atomo accepta un electrón, os protons no compensan a carga d'os electrons, obtenendo-se un ión mononegativo, A-. L'atomo puet ceder un numero mas gran d'electrons obtenendo-se ions dipositivos, tripositivos, etc. Y d'a mesma traza, puet acceptar-los, dando ions de distintas cargas.

Os estatos d'oxidación se denotan en a nomenclatura quimica con numers romans entre parentesi dimpués d'o elemento d'intrés. Por eixemplo, un ión de fierro con un estato d'oxidación +3, Fe3+, s'escribiría d'a forma sigüient: fierro (III). L'oxido de manganeso con o manganeso presentando un estato d'oxidación de +7, MnO4-, se diz "oxido de manganeso (VII)"; d'ista traza se puet esferenciar d'atros oxidos. En istos casos no cal indicar si a carga d'o ión ye positiva u negativa.

En a formula quimica, o estato d'oxidación d'os ions s'indica por meyo d'un superendiz dimpués d'o simbolo d'o elemento, como ya s'ha visto en Fe3+, u por eixemplo, en l'oxichén (II), O2-. No s'indica o estato d'oxidación en o caso que sía neutro.

A formula sigüient amostra a la molecula de yodo, I2, acceptando dos electrons, de traza que pasa a presentar un estato d'oxidación de -1:

I2 + 2e- → 2I-

Estatos d'oxidación mas freqüents[editar | editar código]

D'os no metals[editar | editar código]

Elements Estatos d'oxidación negativos Estatos d'oxidación positivos
F -1  
Cl, Br, I -1 1,3,5,7
O -2  
S, Se, Te -2 2,4,6
N, P, As, Sb -3 3,5
C, Si -4 2,4
B   3
H -1 1

D'os metals[editar | editar código]

Elementos Estatos d'oxidación positivos
Li, Na, K, Rb, Cs, Ag 1
Be, Mg, Ca, Sr, Ba, Zn, Cd 2
Al 3
Cu, Hg 1,2
Au 1,3
Fe, Co, Ni 2,3
Pt, Ge, Sn, Pb 2,4
Cr 2,3,6
Mn 2,3,4,6,7

Se veiga tamién[editar | editar código]