Niceforo II
| Niceforo II | |
|---|---|
| Emperador d'o Imperio Bizantín | |
Niceforo II |
|
|
|
|
| 963 - 969 | |
| Predecesor | Román II |
| Succesor | Chuan I Tzimisces |
|
|
|
| Naixencia | enta 912 |
| Muerte | 11 d'aviento de 969 |
| Dinastía | Dinastía macedonica |
| Pai | Bardas Focas o Viello |
Niceforo II Focas ye naixito enta 912 y morió l'11 d'aviento de 969. Estió un cheneral que esdevinió emperador d'o Imperio Bizantín y lechitimó a suya posición por matrimonio con Teofano y integrando-se en a Dinastía Macedonica.
Mientres o reinato de Román II destacó como cheneral. Reconquirió Creta, Germanicea, Anazarbos, Raban y Duluk. En l'anyo 962 derrotó a Saif-ad-Dawlah en Halepo.
O 15 de marzo de 963 morió Román II y a suya muller Teofano encomenzó a exercer de rechent d'os suyos fillos Basilio II y Costantín VIII y sabendo que a suya situación ye precaria s'une en un plan a lo cheneral Niceforo Focas, que ye consagrato emperador por as tropas suyas en Cesaria. Usurpa o poder o 14 d'agosto de 963 y Teofano li ofreixe a suya man. Baixo o suyo mandato o imperio recuperó Chipre y Cilicia.[1]
En o contexto d'o error d'a diplomacia bizantina de preferir a los rusos en conta d'os khazaros como aligatos, fació liga con o prencipe ruso Sviatoslav contra os bulgaros y lo recompensó por invadir Bulgaria. Sindembargo os rusos preboron d'estendillar os suyos dominios a lo sud d'o Danubio y los bizantins habioron de fer guerra contra ellos y os pazinacos con inferioridat de numero.
[editar] Muerte
Habió de puyar os impuestos y devalorar a moneda, y esto lo fació impopular. I habió bellas revueltas. A suya muller Teofanó y o suyo sobrín Chuan Tzimisces conspiroron en contra d'ell y lo asasinoron en a suya cambra.[2] En o "Libro de los Emperadors" lo describen asinas:
| Predecesor: Román II |
Emperador d'o Imperio Bizantín 963-969 |
Succesor: Chuan I Tzimisces |
[editar] Referencias
- ↑ Hermann Kinder, Werner Hilgermann, Manfred Hergt Atlas Histórico Mundial. De los orígenes a nuestros días Akal, 2007.
- ↑ Hermann Kinder, Werner Hilgermann, Manfred Hergt Atlas Histórico Mundial. De los orígenes a nuestros días Akal, 2007.