Monesterio de Sant Pelai de Gavín
| Sant Pelai de Gavín | |||
|---|---|---|---|
Pasadizo inferior |
|||
| Situación cheografica | |||
| Estato | {{{estato}}} | ||
| País | {{{país}}} | ||
| {{{tpdivisión}}} | {{{división}}} | ||
| Situación | |||
| Adreza | {{{adreza}}} | ||
| Coordenatas | |||
| Diocesi | Chaca | ||
| Información cheneral | |||
| Advocación | Sant Pelai | ||
| Culto | |||
| Orden | |||
| Rector | {{{rector}}} | ||
| Vicario parroquial | {{{vicario1}}} | ||
| 2.º Vicario parroquial | {{{vicario2}}} | ||
| Mosen | |||
| Propietario | {{{propietario}}} | ||
| Administrador | {{{administrador}}} | ||
| Director | {{{director}}} | ||
| Coste | {{{coste}}} | ||
| Vesitable | {{{vesitable}}} | ||
| Altaria | {{{altaria}}} | ||
| Pisos | {{{pisos}}} | ||
| Amplaria | {{{amplaria}}} | ||
| Largaria | {{{largaria}}} | ||
| Superficie | {{{superficie}}} | ||
| Diametro | {{{diametro}}} | ||
| Aforo | {{{aforo}}} | ||
| Altaria s.r.m. | {{{altaria srm}}} | ||
| Atras | {{{atras dimensions}}} | ||
| Alcance | {{{alcance}}} | ||
| Iluminación | {{{iluminación}}} | ||
| Potencia | {{{potencia}}} | ||
| Arquitectura | |||
| Tipo | Monesterio | ||
| Estilo | Romanico | ||
| Función | {{{función}}} | ||
| Catalogación | Bien d'Intrés Cultural | ||
| Materials | {{{material}}} | ||
| Construcción | |||
| Construcción | Edat Meya | ||
| Fundador | |||
| Inicio | {{{inicio}}} | ||
| Fin | {{{fin}}} | ||
| Inauguración | {{{inauguración}}} | ||
| Destrucción | {{{destrucción}}} | ||
| Arquitecto | {{{arquitecto}}} | ||
| Incheniero estructural | {{{incheniero estructural}}} | ||
| Incheniero de servicios | {{{incheniero de servicios}}} | ||
| Incheniero civil | {{{incheniero civil}}} | ||
| Atros | {{{atros}}} | ||
| Premios | {{{premios}}} |
Situación de Sant Pelai de Gavín en Espanya
|
|
| Pachina web | {{{web}}} | ||
O monesterio de Sant Pelai de Gavín yera un monesterio meyeval situato amán de l'actual lugar de Gavín chunto a o barranco de Sía, en o termin municipal de Biescas, en l'Alto Galligo.
Dica l'anyo 1997 nomás se sabeba que fue albandonato en o sieglo XI, ocupato por laicos que lo cedioron a Sant Chuan d'a Penya en l'anyo 1079. En o hibierno de 1997 estió quan Federico Diez Áranos, miembro d'Amigos de Sarrablo trobo as ruinas d'o monesterio.
Ta plegar a Sant Pelai bi ha que ir dende Biescas por o GR 15 dica o cruce con o camín que baixa dende Gavín, trescruzar o barranco de Sía y puyar por a carretera en dirección ta Barbenuta. Quan se plega ta o primer forcallo cal prener o camín que puya ta a cucha y continar sin dixar iste camín dica o desvío a on apareixe un cartel sinyalando o monesterio.
Actualment o conchunto arqueolochico ye acubilato por una estructura con teito d'uralita ta protecher-lo de l'orache, amás ye encletato y l'acceso ye viedato ta personas sin d'autorización.
D'estilo romanico, teneba dos naus comunicatas entre ellas y con o exterior por un pasadizo abovedato con una escalera de caragol.
A cabezera d'o monesterio tien tres absides, podendo veyer-se encara en l'abside sud un friso d'arquiellos ciegos d'estilo lombard, tamién se i puet veyer una chicota finestra. En a nau central d'o monesterio se veye un altar, asinas como grupos de tres columnas celindricas, muit tipicas de l'arte romanico en l'Alto Galligo.
Encara s'alza a estructura d'a ilesia inferior, a la que s'accede a traviés d'un pasadizo abovedato que se troba baixo a nau central, por lo que pareixe que ista yera una cripta y bi heba atra nau dencima a o estilo d'a que bi ha en Samitier. A nau se comunica con o pasadizo por una puerta con arco de meyo punto peraltato.
O pasadizo ye abobedato con vuelta de canyón y pasa por debaixo d'a nau central d'o monesterio, permitindo l'acceso dende a nau norte. En o estremo norte d'o pasadizo se troban dos escaleras de caragol que lo comunican con a parti superior.