Miguel Salamero Buesa
| Miguel Salamero Buesa | |
|---|---|
| Información personal | |
| Calendata de naixencia: | 30 de setiembre de 1760 |
| Puesto de naixencia: | |
| Calendata de muerte: | 8 de chinero de 1840 |
| Puesto de muerte: | |
Miguel Salamero Buesa (Zaragoza, 30 de setiembre de 1760 - Zaragoza, 8 de chinero de 1840) estió un vecín d'o vico zaragozano de Sant Pavlo y un d'os heroicos esfensors d'a ciudat en os Setios de Zaragoza, escayecitos mientres a Guerra d'o Francés.
Ye naixito d'o vico de Sant Felipe y pasó a suya nineza en iste vico indo ta lo colechio d'as Escuelas Pías que yera amán d'a suya casa en a carrera de l'Albardería. A suya familia yera de clase meya, estando Miguel o más chicot d'entre os dos chirmans y as dos chirmanas que teneban.
A familia se tresladó arredol de l'anyo 1780 ta lo popular vico de Sant Pavlo. En 1787 Miguel se casó con Rafaela Zaro, una chóven de Borcha y se instaloron en a carrera Cedacería 31, dica l'anyo 1791 quan se tresladoron ta la carrera de Sant Pavlo nº 180. Tenioron seis fillos Barbara, Agustina, Isidoro, Miguel, Antonia y Luisa. Salamero treballaba, chunto a bells vint treballadors que teneba, en o suyo propio taller en o callizo d'a China a on que feban damascos y tafetans.
O 6 de setiembre de 1801 morío por una malautía Rafaela, a muller de Miguel, y en os anyos siguients morioron tamién os suyos fillos Luisa, Miguel y Isidoro. Siet anyatas dimpués quan esclató a Guerra d'o Francés Miguel, que teneba 47 anyos, equipó a los suyos treballadors ta formar un grupo d'escopetaires que s'enfrentasen a los invasors d'a ciudat. Participoron en os dos setios de Zaragoza, destacando prencipalment as accions d'o día 4 d'agosto, quan os franceses heban dentrato a la ciudat por una breca que heban ubierto en a Torre del Pino. Salamero esfendió con os suyos hombres a huerta y convento de Santa Fe, de gran importancia estratechica, de traza que os franceses no podioron abanzar por iste sector de l'Arco de Sant Roque. Tamién aduyoron en ista zona Mosén Santiago Sas y os suyos hombres que luitoron en os conventos de Santa Rosa y Sant Ildefonso. Estió lo mesmo Sas qui en una carta a lo Cheneral Palafox recentó lo heroismo de Miguel Salamero en iste día, demandando ta ell o Escudo de Destinzión por istos feitos.
Palafox reconoixió as accions melitars de Miguel Salamero en os setios de Zaragoza dando-le o Escudo d'Esfensor d'o Primer y o Segundo Setio amás d'o Escudo de Destinción.
Miguel morió chunto a la suya filla Bárbara o día 8 de chinero de 1840 con a edat de ueitanta anyos.
L'antiga huerta de Santa Fe que esfendió Miguel en a guerra ha esdevenito hue en una plaza zaragozana con o nombre de Plaza de Miguel Salamero.